Rezerwat przyrody Hedera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rezerwat przyrody Hedera
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rodzaj rezerwatu florystyczny
Państwo  Polska
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 2000
Powierzchnia 16,9 ha
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Rezerwat przyrody Hedera
Rezerwat przyrody Hedera
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rezerwat przyrody Hedera
Rezerwat przyrody Hedera
Ziemia 53°09′37″N 17°44′43″E/53,160278 17,745278Na mapach: 53°09′37″N 17°44′43″E/53,160278 17,745278
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Rezerwaty przyrody w Polsce
Portal Portal Ochrona środowiska

Rezerwat przyrody Hederarezerwat florystyczny o powierzchni 16,9 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie nakielskim, gminie Nakło.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizyczno-geograficznym rezerwat znajduje się na styku mezoregionów: Pojezierza Krajeńskiego (314.69) i Kotliny Toruńskiej (315.25). Zajmuje on strome skarpy wąwozu, wcinającego się w północne zbocze Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej. Znajduje się ok. 200 m na południe od drogi krajowej nr 10, w pobliżu wsi Minikowo.

Rezerwat jest położony w obrębie korytarza ekologicznego włączonego do sieci Natura 2000: Doliny Noteci (OZW).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat utworzono w celu ochrony stanowiska bluszczu pospolitego – pnącza ciepłolubnego, którego tak obfite występowanie, w tym licznych okazów kwitnących jest rzadkością. Zbocza wąwozu erozyjnego porasta las o charakterze grądu. Okazy bluszczu pną się na drzewach oraz porastają dno lasu[1]. Większość starych okazów ma zdrewniałe pędy o średnicach dochodzących do 5 cm, niektóre pędy boczne odstają od pni na odległość przekraczającą 30 cm. Na uwagę zasługują zmienne kształty blaszki liściowej bluszczu, od typowych do prawie owalnych. Większość osobników kwitnie i owocuje[2].

Szlak rezerwatów[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, a zwłaszcza jej północnej krawędzi, między Bydgoszczą a Wyrzyskiem, znajduje się ciąg rezerwatów nadnoteckich. Począwszy od Bydgoszczy, można zwiedzić następujące rezerwaty:

  1. Kruszyn (leśny),
  2. Hedera,
  3. Las Minikowski (leśny),
  4. Łąki Ślesińskie (florystyczny, ornitologiczny),
  5. Skarpy Ślesińskie (stepowy),
  6. Borek (leśny),
  7. Zielona Góra (leśny).

Przypisy

  1. Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody - Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ISBN 83-7096-531-8
  2. http://www.wios.bydgoszcz.pl/r01/r01-05.htm dostęp 10-06-2010

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]