Ringsted

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ringsted
Kościół św. Benedykta w Ringsted
Kościół św. Benedykta w Ringsted
Herb
Herb Ringsted
Państwo  Dania
Region Zelandia
Gmina Ringsted
Burmistrz Henrik Hvidesten
Populacja (2008)
• liczba ludności

20188
Kod pocztowy 4100
Położenie na mapie Zelandii
Mapa lokalizacyjna Zelandii
Ringsted
Ringsted
Położenie na mapie Danii
Mapa lokalizacyjna Danii
Ringsted
Ringsted
Ziemia 55°26′N 11°47′E/55,433333 11,783333
Strona internetowa
Portal Portal Dania

Ringsted, miasto w Danii w Regionie Zelandia (Sjælland). Siedziba gminy Ringsted. 20 188 mieszkańców (2008).

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Ringsted jest położony na środkowej Zelandii, przy linii kolejowej z Kopenhagi do Korsør, 60 km na południowy zachód od Kopenhagi i 47 km na wschód od Korsør[1]. Ringsted leży dokładnie na środku fragmentu tej linii pomiędzy Roskilde i Slagelse, na południe od jeziora Langesø, nad rzeczką Ringsted Å.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Średniowiecze

Ringsted jest jednym z najstarszych miast Danii i choć pierwsze przywileje miasto otrzymało dopiero w 1441 r., to już w okresie wikingów Ringsted był miejscem zwoływania lokalnego zgromadzenia dla Zelandii tzw. tingu. W średniowieczu miasto stało się ośrodkiem władzy królewskiej i miejscem rezydowania królów Danii. Król Danii Swen II Estrydsen założył tutaj kościół, który został ukończony już po jego śmierci w 1082 r. W 1135 r. osiedlili się tutaj benedyktyni, a ich klasztor stał się najważniejszym ośrodkiem pątniczym w Danii po kanonizacji Kanuta Lavarda i złożeniu jego relikwii w tutejszym kościele w 1170 r. Koronacja 7-letniego Kanuta IV w Ringsted w 1170 r. była pierwszą wzmiankowaną w historii koronacją królewską na ziemiach duńskich. Lokalny kościół św. Benedykta stał się mauzoleum grobowym średniowiecznych królów duńskich. W 1345[2] miasto zostało ograbione przez wojska holsztyńskie. Podczas pożaru spłonęło archiwum miejskie wraz z nadaniami przywilejów. Najstarsze przywileje, jakie się zachowały, pochodzą z XV, XVI i XVII w. W średniowieczu miasto posiadało dwu burmistrzów, po raz pierwszy wzmiankowanych w 1388. W 1387, na lokalnym zgromadzeniu dla Zelandii w Ringsted, obwołano Małgorzatę I królową Danii, podobnie jak w latach następnych jeszcze kilku innych królów Danii.

Czasy poreformacyjne

Zniesienie klasztorów (okres reformacji), do których przybywały rzesze pielgrzymów, oraz liczne pożary, które wielokrotnie trawiły Ringsted (największe w 1551 i 1590), stały się przyczyną upadku miasta, które w XVII i XVIII w. liczyło jedynie 700 mieszkańców[2]. Miasto poważnie ucierpiało podczas szwedzkiej okupacji w latach 1658-1660. Zrabowano m.in. cenną bibliotekę klasztorną liczącą ok. 26 tys. tomów i wywieziono ją do Szwecji. Do ostatecznego upadku miasta przyczyniły się kolejne pożary w latach 1693, 1717 i 1747, powodując drastyczny spadek liczby mieszkańców. W 1739 zamknięto szkołę łacińską, a od 1805 już nie odbywały się tutaj sejmiki dzielnicowe. W 1806 podczas ponownego pożaru zniszczony został klasztor wraz z kościołem. W 1807 miasto zostało okupowane przez wojska angielskie, a rok później stacjonowały tutaj wojska hiszpańskie[2]. Od początku XIX w. liczba ludności zaczęła powoli rosnąć, osiągając 1380 osób w 1850. Od otwarcia połączenia kolejowego z Kopenhagą w 1856 r. miasto zaczęło się ponownie rozwijać. Powstały tutaj różnorakie zakłady przemysłowe (rzeźnia, cementownia, fabryka drewniaków itd.). W 1901 miasto liczyło ponad 3000 mieszkańców[3]. Od czasów I wojny światowej miasto garnizonowe. W 1943 dokonywano tutaj aktów sabotażu skierowanych przeciwko okupacyjnym wojskom niemieckim. W 1953 liczba mieszkańców wzrosła do 9084[3].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Ratusz z lat 1936-1937, wg projektu Steena Eilera
  • Muzeum Miasta Ringsted (Ringsted Museum) - lokalne muzeum miejskie
  • Muzeum Rolnictwa (Ringsted Landbrugsmuseum) - muzeum zajmujące się badaniem dziejów lokalnego rolnictwa
  • Kościół św. Benedykta (Skt Bendt's Kirke), wzniesiony w 1170 r. przez Waldemara I na miejscu wcześniejszej świątyni z ok. 1080 r. Romański z gotyckimi dodatkami i wyposażeniem z epok późniejszych (m.in. renesans). W kościele znajduje się również muzeum kościelne. Świątynia jest mauzoleum średniowiecznych królów i królowych Danii. Zostali w nim pochowani:
  • król Waldemar I Wielki (zm. 1182)
  • jego żona królowa Zofia (zm. 1198)
  • król Kanut IV zwany "VI" (zm. 1202), który w 1170 r. został tutaj koronowany "vivente rege"
  • król Waldemar Młodszy (zm. 1231; koronowany syn Waldemara II)
  • i jego żona królowa Eleonora portugalska (zm. 1231; brak grobu)
  • król Waldemar II Zwycięski (zm. 1241)

i jego żony, królowe:

Ponadto w kościele miejsce wiecznego spoczynku znaleźli następujący monarchowie szwedzcy:

  • królowa Rycheza duńska (zm. 1220; brak grobu), żona króla Szwecji Eryka X
  • król Szwecji Birger I Magnusson (zm. 1321)
  • i jego żona królowa Małgorzata duńska (zm. 1341).

Herb Ringsted[edytuj | edytuj kod]

Herb miasta jest odzwierciedleniem jego historii. Najstarszy zachowany dokument, na którym jest on przedstawiony pochodzi z 1421 r. Herb miasta stanowi złota (żółta w praktyce) tarcza, z prawego heraldycznego rogu której wyłania się odziana w niebieską szatę biała dłoń Najwyższego z dwoma wyciągniętymi palcami. Pod nią widnieje złota gwiazda betlejemska. Centralną figurą herbu jest postać NMP w niebieskich sztach z Dzieciątkiem Jezus. NMP zasiada na tronie czerwonego koloru. Otaczają ją postacie: z lewej, w niebieskich szatach i złotej koronie, króla Danii Eryka IV (pochowanego w kościele św. Bendykta w Ringsted), który trzyma w dłoniach czerwoną wazę z kwiatami prosząc NMP o wyniesienie go na ołtarze (do czego nie doszło, mimo toczącego się procesu kanonizacyjnego). Z prawej widzimy postać św. Kanuta Lavarda w niebieskich szatach, którego relikwie były przechowywane w Ringsted, dokąd udawali się z tego powodu liczni pielgrzymi. U dołu widzimy postać klęczącego mnicha benedyktyna odzianego na czarno, symbolizującego istniejący do reformacji klasztor benedyktynów w Ringsted. Może być to postać św. Benedykta z Nursji. W takiej postaci herb ten został urzędowo zatwierdzony jako herb miasta Ringsted w 1938 r.[4]

Ludność[5][6][3][edytuj | edytuj kod]

Miasta patrnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. J. P. Trap: Danmark. Sorø Amt, Gads Forlag, Kopenhaga 1954, str. 656
  2. 2,0 2,1 2,2 J. P. Trap: Danmark. Sorø Amt, Gads Forlag, Kopenhaga 1954, str. 664
  3. 3,0 3,1 3,2 J. P. Trap: Danmark. Sorø Amt, Gads Forlag, Kopenhaga 1954, str. 665
  4. Jakob H. Zeuthen: Bogen om danske kommunevåbener, Aschehoug Forlag 2000, str. 126
  5. Lademann, Kopenhaga 1987, t. 24, str. 26
  6. Salomonsens Konversations Leksikon, J. H. Schultz Forlagsboghandel, Kopenhaga 1926, t. XX, str. 214

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kay Nielsen, Ib Askholm: Danmarks kongelige familier i 1000 år, 2007, ISBN 978-87-91679-09-4
  • J. P. Trap: Danmark. Sorø Amt, Gads Forlag, Kopenhaga 1954
  • Lademann, t. 24, Kopenhaga 1987, ISBN 87-15-06076-4
  • Værd at se i Danmark. Seværdigheder fra A-Å, Høst & Søn, Kopenhaga 1998, ISBN 87-14-29436-2
  • Jakob H. Zeuthen: Bogen om danske kommunevåbener, Aschehoug Forlag 2000, ISBN 87-11-12863-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]