Eryk IV Denar od pługa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eryk IV Denar od pługa
Erik d4 Plovpenning.jpg
król Danii
Koronacja 1232
Okres panowania od 1241
do 10 sierpnia 1250
Dane biograficzne
Dynastia Estrydsenidzi
Urodziny 1216
Śmierć 10 sierpnia 1250
Ojciec Waldemar II Zwycięski
Matka Berengaria portugalska
Żona Judyta saska
Dzieci Krzysztof,
Kanut,
Zofia,
Ingeborga,
Juta,
Agnieszka
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Tablica upamiętniająca pochówek króla w kościele w Ringsted na Zelandii

Eryk IV Plovpenning (duń. Erik 4. Plovpenning) – (ur. 1216, zm. 10 sierpnia 1250) – król Danii 1241-1250 z dynastii Estrydsenidów.

Młody król[edytuj | edytuj kod]

Syn króla Danii Waldemara II Zwycięskiego i Berengarii (zm. 1221) córki króla Portugalii Sanczo I, brat Waldemara (III, ur. 1209), Abla (ur. 1218) i Krzysztofa I (ur. 1219). W 1231 r. po śmierci starszego brata Waldemara (III) ojciec Waldemar II ustanowił Eryka współrządcą królestwa i w 1232 koronował na króla Danii.

Kandydat na tron niemiecki[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1249 król czeski Wacław I spotkał się na zamku Loket z palatynem reńskim Ottonem, landgrafem turyńskim Henrykiem Raspe i margrabią miśnieńskim Henrykiem Dostojnym. Monarcha czeski próbował przekonać swoich gości do wyboru Eryka na antykróla niemieckiego. Elekcja miała zostać przeprowadzona w Lubuszu pod ochroną króla czeskiego i margrabiego brandenburskiego. Margrabia miśnieński i landgraf Turyngii odmówili poparcia tego planu i wyjechali do pobliskiego Chebu, gdzie cesarz Fryderyk II naradzał się ze swoimi zwolennikami[1].

Panowanie w Danii[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ojca (1241) Eryk IV objął samodzielne rządy, jednak szybko popadł w konflikt z Nielsem, biskupem Viborga, zakończonym wygnaniem biskupa. Niezadowolenie z rządów króla wykorzystał jego brat Abel (od 1232 noszący tytuł księcia Szlezwiku), który wspomagany przez hrabiów Holsztynu wywołał wojnę domową. W 1247 r. Eryk IV pokonał w bitwie Abla i wziął do niewoli wspomagającego go Krzysztofa, swego drugiego brata. Dwa lata później król Eryk rozpoczął przygotowania do krucjaty w Estonii, w związku z czym na ludność, zwłaszcza chłopów, nałożono wysokie podatki, co zyskało królowi przydomek „Denar Od Pługa” (duń. Plovpenning). Doprowadziło to do buntu chłopów w Skanii, co wykorzystał Abel, który przy wsparciu sprzyjającego mu duchowieństwa ponownie zaatakował króla. Erykowi IV udało się zdławić powstanie w Skanii, potem najechał Szlezwik, gdzie także odniósł sukces, ale podczas tej wyprawy, w dniu 10 sierpnia 1250 został zamordowany, najprawdopodobniej na polecenie swego brata Abla.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Król Eryk IV w 1239 poślubił Juttę z Saksonii (zm. 1250), córkę księcia Saksonii Albrechta I (zm. 1260) i Agnieszki z Turyngii. Król miał dwóch synów: Krzysztofa i Kanuta, którzy zmarli (zginęli ?) około 1250 r. oraz cztery córki: Zofię (jej mężem był król Szwecji Waldemar I), Ingeborgę (jej mężem był król Norwegii Magnus VI), Jutę i Agnieszkę.

Przypisy

  1. V. Vaníček, Velké dějiny zemí Koruny české, sv. 2, Praha-Litomyšl 2000, s. 349.


Poprzednik
Waldemar II Zwycięski
National Coat of arms of Denmark.svg król Danii
1241 - 1250
National Coat of arms of Denmark.svg Następca
Abel