Rudniki (powiat zawierciański)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rudniki
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat zawierciański
Gmina Włodowice
Liczba ludności (2008) 1 338
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 42-421
Tablice rejestracyjne SZA
SIMC 0146761
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Rudniki
Rudniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudniki
Rudniki
Ziemia 50°31′15″N 19°25′52″E/50,520833 19,431111

Rudnikiwieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Włodowice.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa częstochowskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Rudnyky wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[1]

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Rudniki położone są na południowej krawędzi Wzgórz Rudnickich należących do Wyżyny Częstochowskiej, których wierzchołek sięga 404 m n.p.m. Nazwa wsi mówi o pierwotnych zajęciach ludzi - wydobycie rudy żelaznej, ponieważ wieś leży w Częstochowskim Obszarze Rudonośnym. Nad wsią góruje charakterystyczna hałda pokopalniana, będąca pozostałością dawnej kopalni rudy żelaza "Rudniki" czynnej w latach 1950-1970. Przez Rudniki i południowe tereny przynależne do Rudnik przebiega żółty szlak Skarżycki i niebieski rowerowy szlak z Zawiercia do Skarżyc.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi działa Szkoła Podstawowa, w okresie komunizmu nosiła imię Marcelego Nowotki. Szkoła mieści się przy ulicy Szkolnej 9.

Parafia Świętej Barbary[edytuj | edytuj kod]

Rudniki są siedzibą parafii pod wezwaniem Świętej Barbary. Parafia została powołana 22 września 1981 roku. Obejmuje swym zasięgiem miejscowości: Rudniki ( bez osady Młyńskiej) i Skałkę (za zgodą władzy diecezjalnej niektórzy mieszkańcy Skałki mogą korzystać z posługi duszpasterskiej we Włodowicach). Parafię erygował tu biskup Stefan Bareła 22 września 1981 roku. Organizatorem życia parafialnego i budowniczym pawilonu katechetyczno – mieszkalnego był ks. Zdzisław Kowalczyk. Budowę kościoła rozpoczął w czerwcu 1988 r. i doprowadził do końca następny proboszcz – ks. Bogdan Kijak. Pierwszą mszę świętą odprawiono 28 listopada 1991 roku. Uroczystego poświecenia świątyni dokonał arcybiskup Stanisław Nowak 27 czerwca 2000 roku. Dotychczas proboszczami w parafii byli: Zdzisław Kowalczyk (1981 - 86), Bogdan Kijak (1986 - 2001), Tadeusz Marian Bijata (2001 - 2012) oraz Stanisław Styczyński (2012 - do chwili obecnej).

Dworek Taszyckich[edytuj | edytuj kod]

Murowany budynek prawdopodobnie z końca XVIII wieku lub na początku wieku XIX zwany "Wysoką Pilecką".

W 1818 Michał Taszycki, generał woj. krakowskiego, prezes sądu wojskowego za czasów Księstwa Warszawskiego i prezes izby wojskowej lelowsko - siewierskiej umieścił w nim szkołę z pomieszczeniem dla profesora. Szkoła ta istniała do 1940 r., a po wybudowaniu po II wojnie światowej nowego budynku szkoły nieco poniżej pałacu przejęła ona chlubne tradycje nauki.

Obecny budynek dworku jest w fatalnym stanie i jego wnętrza nie są udostępnione do zwiedzania. Można jednak obecnie bez problemów wejść na teren d. POM-u i obejrzeć z zewnątrz posiadłość. Dworek ma klasyczny czterokolumnowy portyk. Główny murowany budynek posiada dwa skrzydła i jest parterowy. Prawdopodobnie później dobudowane zostały na planie prostokąta po obydwu stronach piętrowe budynki.

Budynek otoczony jest fragmentami mocno zniszczonego dawnego ogrodu dworskiego założonego w stylu angielskim. Wśród zadrzewień parku można dostrzec jeszcze kilka starych modrzewi polskich.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom II, Kraków 1864, str.214.