Rurecznik mułowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rurecznik mułowy
Tubifex tubifex[1]
(Mueller, 1774)
Rurecznik mułowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ pierścienice
Gromada siodełkowce
Podgromada skąposzczety
Rodzina rurecznikowate
Rodzaj Tubifex
Gatunek rurecznik mułowy

Rurecznik mułowy, rurecznik pospolity (Tubifex tubifex) – gatunek skąposzczeta z rodziny rureczników (Tubificidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Pierścienice te są dość powszechne, można je spotkać w różnych miejscach: w mulistym dnie w wodach słodkowodnych, w jeziorach, rzekach, również w stawach czy rowach. Są odporne na niską zawartość tlenu oraz znaczne zmiany składu chemicznego wody, dzięki czemu wytrzymują silne zanieczyszczenia, nawet w mocno zanieczyszczonych wodach IV-V klasy.

Rurecznik stanowi ważny składnik fauny dennej. Żyje w mule tworząc kolonie złożone z wielu osobników. Pojedynczy osobnik zanurzony przednią częścią ciała w mule tkwi w podłożu, w rurce zbudowanej z mułu i śluzu, z której to wystawia tylną część ciała. Wykonuje kołyszące ruchy wahadłowe, co zapewnia dopływ zasobniejszej w tlen wody.

Rurecznik jest pożytecznym elementem wpływającym na utrzymanie równowagi biologicznej. Pełni podobną rolę, jak dżdżownicowate w glebie. Odżywia się materiałami osadowymi wraz z zawartymi w nich martwymi cząstkami organicznymi i glonami pobieranymi z mułu dennego.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość od 1 do 8 cm. Ciało pokrojem podobne jest do ciała dżdżownicy, wykazuje wyraźną segmentację. Oddycha całą powierzchnią ciała, a w warunkach niedotlenienia hemoglobina rozpuszczona w osoczu ułatwia mu oddychanie. Ta hemoglobina powoduje, że rurecznik posiada barwę czerwoną bądź rdzawą czy też brązową.

Przy masowym występowaniu rurecznika dno zbiornika przyjmuje barwę czerwono-rdzawą, a liczne kolonie wykonujące falowe ruchy dają obserwatorowi wrażenie poruszającego się dna.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Cykl życiowy rurecznika zależny jest od warunków termicznych. Rozmnaża się masowo, tylko raz i ginie. Jaja składa w kokonach najczęściej w lecie (czerwiec-sierpień). Rozmnażanie jest możliwe u niego również wiosną i jesienią, zależne jest tylko od warunków termicznych wówczas panujących. Kokony wraz z jajami umieszcza głęboko w mule dennym, nawet 15–20 cm w głąb mułu (osadu).

Przeżywalność młodych osobników jest mała. Najczęściej giną z powodu zbyt głębokiego umiejscowienia kokonów i długiej drogi do przebycia na powierzchnię mułu. Zbyt płytkie osadzenie kokonu stwarza okazję do ataków drapieżnych larw znajdujących się w tej strefie (np. ochotka, wodzień).

Rurecznik jako pokarm[edytuj | edytuj kod]

Stanowi pokarm wielu bezkręgowców wodnych i ryb. Jest wykorzystywany w akwarystyce jako wysokokaloryczny pokarm dla ryb akwariowych. Nie należy jednak podawać go bez zachowania odpowiednich zabiegów higienicznych i bez odkażania.
Rureczniki można też zamrażać, co zabija wiele mikroorganizmów, nie eliminuje jednak wszystkich związków chorobotwórczych i toksycznych (trujących). Ze względu na możliwość kumulowania w ciele rureczników, toksyny mogą stanowić przyczynę zatruć u ryb.

Przy żywieniu ryb tym pokarmem zalecana jest ostrożność – należy mieć pewność co do jakości miejsca, skąd jest pobierany.

Rureczniki można spotkać w handlu także pod postacią pokarmu w tabletkach. Za pomocą liofilizacji pokarm ten jest spreparowany, zawiera do 60% białka, ważnego składnika pokarmowego.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • Jest bardzo ważnym składnikiem pokarmu ryb, również akwariowych, lecz jest również nosicielem wielu groźnych chorób. Karmienie samym rurecznikiem może doprowadzić do różnych chorób układu pokarmowego ryb.
  • Rurecznik jest jednym z najlepszych nośników lekarstw i witamin w przypadku chorób ryb. Po wymoczeniu go w roztworach witamin czy leków możemy po 1-2 godz. podawać go w małych proporcjach chorym rybom. Wcześniej nie zapominać należy o przeczyszczeniu rurecznika wraz z jego odkażeniem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Rurecznikowate

Przypisy

  1. Tubifex tubifex w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]