Rybitwa krótkodzioba
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Rybitwa krótkodzioba | |
| Gelochelidon nilotica[1] | |
| (Gmelin, 1789) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | mewy |
| Rodzaj | Gelochelidon[2] C. L. Brehm, 1830 |
| Gatunek | rybitwa krótkodzioba |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Rybitwa krótkodzioba (Gelochelidon nilotica[4]) – gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny mew (Laridae), zamieszkujący w zależności od podgatunku:
- rybitwa krótkodzioba (Gelochelidon nilotica nilotica) – Europa i Maghreb, a na wschodzie po Bliski Wschód, Kazachstan, Indie i północno-zachodnie Chiny. Zimuje w pasie od międzyzwrotnikowej Afryki, przez Bliski Wschód po Indie. Do Polski zalatuje sporadycznie.
- Gelochelidon nilotica addenda – Mandżuria i wschodnie Chiny. Zimuje w Azji Południowo-Wschodniej.
- rybitwa czarnodzioba (Gelochelidon nilotica macrotarsa) – Australia
- rybitwa amerykańska (Gelochelidon nilotica aranea) – wschodnie wybrzeże USA od New Jersey po Teksas, Wielkie Antyle oraz wyspowo wybrzeże Meksyku. Zimuje wzdłuż wybrzeży Ameryki Środkowej oraz Południowej po Peru i Brazylię.
- Gelochelidon nilotica vanrossemi – zachodnie wybrzeże Ameryki Północnej od Kalifornii po Zatokę Tehuantepec. Zimą przemieszcza się na południe, osiągając Ekwador.
- Gelochelidon nilotica groenvoldi – wybrzeża i brzegi rzek od Gujany Francuskiej po północno-wschodnią Argentynę oraz Ekwador i północne Peru.
- Cechy gatunku
- Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W upierzeniu godowym wierzch głowy i końce skrzydeł czarne, grzbiet i pokrywy skrzydłowe popielate, reszta ciała biała. Dziób i nogi czarne. W szacie spoczynkowej głowa staje się szarawa. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej, jednak na grzbiecie i ogonie mają brązowawe plamki.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 35-42 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 85-100 cm
waga ok. 130-300 g - Biotop
- Piaszczyste brzegi mórz i zbiorników słodkowodnych z ubogą szatą roślinną.
- Gniazdo
- Zazwyczaj na ziemi, w dołku w piasku, ale także na pływających kożuchach roślin, wrakach statków czy dachach budynków. Zazwyczaj tworzy kolonie.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu - czerwcu (Europa i Ameryka Północna}, kwietniu - maju (w Indiach) lub październiku - grudniu w Australii) 2-3 jaja.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są od zniesienia pierwszego przez okres około 23 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta usamodzielniają się po około 3 miesiącach, a dojrzewają płciowo w wieku 5 lat.
- Pożywienie
- Głównie owady, a także drobne kręgowce. Może polować w znacznej odległości od wody.
- Ochrona
- Gatunek chroniony.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Gelochelidon nilotica w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Gelochelidon. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 28 stycznia 2011]
- ↑ Sterna nilotica. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 28 stycznia 2011]
- ↑ Eli S. Bridge. A phylogenetic framework for the terns (Sternini) inferred from mtDNA sequences: implications for taxonomy and plumage evolution. „Molecular Phylogenetics and Evolution”, s. 459–469, 2005. doi:10.1016/j.ympev.2004.12.010.
