Rybitwa wielkodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rybitwa wielkodzioba
Hydroprogne caspia[1]
(Pallas, 1770)
Rybitwa wielkodzioba
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Laroidea
Rodzina mewowate
Podrodzina rybitwy
Rodzaj Hydroprogne[2]
Kaup, 1829
Gatunek rybitwa wielkodzioba
Synonimy
  • Sterna caspia Kaup, 1829[3]
  • Hydroprogne tschegrava Bergman, 1953
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rybitwa wielkodzioba (Hydroprogne caspia) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący miejscowo Amerykę Północną, w Afryce, północnej, południowej i wschodniej Europie oraz zachodniej, środkowej i południowej Azji, Australii i Nowej Zelandii. Północne populacje wędrowne. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego, Afryce, na Antylach oraz zachodniej i południowej Azji. W Polsce przelotem w kwietniu-maju i sierpniu-wrześniu. Koczuje na wybrzeżu i w dolinach Sanu i Wisły, gdzie jest dość częsta. Na pozostałym obszarze kraju pojawia się sporadycznie.

Cechy gatunku 
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W upierzeniu godowym wierzch głowy czarny, pióra z tyłu głowy tworzą niewielki czub, grzbiet i skrzydła popielate, końce skrzydeł ciemniejsze, reszta ciała biała. Bardzo masywny, duży dziób jest czerwony, nogi czarne. W upierzeniu spoczynkowym głowa staje się jaśniejsza, z białymi cętkami. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej.
Wymiary średnie 
długość ciała ok. 50-55 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 130-140 cm
waga ok. 500-780 g
Biotop 
Brzegi mórz, dużych jezior i rzek.
Gniazdo 
Dołek w piaszczystym podłożu. Niekiedy tworzy małe kolonie, choć w Europie z reguły pojedyncze pary gniazdują w kolonii innych ptaków.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu-czerwcu (półkula północna) lub wrześniu-grudniu (półkula południowa) 2-3 cieliste, cętkowane jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 20-27 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta pierzą się po 30-40 dniach.
Pożywienie 
Ryby uzupełnione lądowymi i wodnymi bezkręgowcami. Sporadycznie jaja innych ptaków.
Ochrona 
Gatunek chroniony.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hydroprogne caspia w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Hydroprogne. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-03-02]
  3. E. S Bridge, A. W. Jones, A. J. Baker. A phylogenetic framework for the terns (Sternini) inferred from mtDNA sequences: implications for taxonomy and plumage evolution. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 35, s. 459–469, 2005. doi:10.1016/j.ympev.2004.12.010. 
  4. Sterna caspia. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2014-03-02]