Sławomir Szmal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławomir Szmal
Szmal Sławomir.jpg
Imię i nazwisko Sławomir Szmal
Data i miejsce
urodzenia
2 października 1978
Strzelce Opolskie, Polska
Pseudonim Kasa
Pozycja bramkarz
Wzrost 190 cm
Masa ciała 90 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Vive Targi Kielce
Numer klub 12
reprezentacja 1
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1989 - 1996
1996 - 1997
1997 - 1999
1999 - 2002
2002 - 2003
2003 - 2005
2005 - 2011
2011 -
Stal Zawadzkie
WKW Opole
Hutnik Kraków
Warszawianka
Wisła Płock
TuS N-Lubeka
Rhein-Neckar Löwen
Vive Targi Kielce





44 (0)
154 (0)
40 (0)
Reprezentacja narodowa[a]
Lata Reprezentacja
1998 - Polska Polska 214 (2)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
  1. Mecze i gole w reprez. akt. 2012-12-12.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Sławomir Szmal w Wikicytatach Sławomir Szmal w Wikicytatach

Sławomir Szmal (ur. 2 października 1978 w Strzelcach Opolskich) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji bramkarza, reprezentant Polski (od października 2008 kapitan drużyny narodowej), uczestnik igrzysk olimpijskich (Pekin 2008), wicemistrz świata z 2007 i brązowy medalista Mistrzostw Świata 2009. Od sezonu 2011 zawodnik Vive Targi Kielce. Najlepszy piłkarz ręczny świata roku 2009[1]. Laureat 76. Plebiscytu Przeglądu Sportowego i Telewizji Polskiej na 10 najlepszych sportowców Polski roku 2010 (zajął w nim 6 miejsce)[2]. W czerwcu 2012 roku został uhonorowany własną gwiazdą w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie[3].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo oraz wczesną młodość spędził w Zawadzkiem. Od zawsze lubił sport i miał do niego smykałkę. Początkowo próbował różnych dyscyplin (m.in. przejawiał talent do piłki nożnej), ale dość wcześnie postawił na piłkę ręczną. Była to niejako rodzinna tradycja[4], bowiem dyscyplinę tę uprawiali również jego ojciec (który po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem Stali), matka, stryj, wujek (Andrzej Mientus, w latach 80. jeden z bramkarzy reprezentacji Polski) i siostra[5]. Przygodę ze szczypiorniakiem rozpoczął w wieku 11 lat w drużynie juniorów Stali Zawadzkie, a jego pierwszym szkoleniowcem był nieżyjący już Jerzy Piechula, nauczyciel wychowania fizycznego. Bramkarzem został nieco przez przypadek, jednak to na tej pozycji grał w półfinale mistrzostw Polski juniorów, gdzie po raz pierwszy zobaczyli go opiekunowie reprezentacji juniorskiej. Szybko dostał powołanie do tej kadry, a następnie zadebiutował w młodzieżówce[6].

Klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jako, że był niezwykle pracowity, miał spory talent i robił znaczne postępy szybko znalazł się w kadrze zespołu seniorskiego swojego klubu (wprowadzał go do niej jego ojciec Kazimierz)[5]. W 1996 trafił do nowoutworzonego WKW Opole, gdzie ściągnął go i trenował Antoni Przybecki[6]. Po roku – mając 19 lat – przeszedł do Hutnika Kraków[5] i w jego barwach zadebiutował w polskiej ekstraklasie. Do Krakowa wyjechał tuż po ukończeniu szkoły, bo w Zawadzkiem nie mógł znaleźć pracy[4]. Jednak tamtejszy klub popadł w tarapaty finansowe i w 1999 przestał istnieć, a Szmal został bez pracodawcy[7]. Jego talent dostrzegli włodarze Warszawianki Warszawa, którzy podpisali kontrakt z "Kasą", wówczas już członkiem kadry narodowej. Ze stołecznym zespołem odniósł pierwsze sukcesy – w sezonie 2001/2002 wywalczył bowiem wicemistrzostwo kraju (1 punkt za Orlenem Płock[8]) i Puchar Polski (zwycięstwo nad Kolporterem Lider Market Kielce). Latem 2002 postanowił przenieść się do drużyny ówczesnego mistrza, bowiem jego marzeniem było wywalczenie pierwszego tytułu, jednak w sezonie 2002/2003 od "Nafciarzy" lepsze okazało się o 1 punkt Vive Kielce[9]. Na pocieszenie Szmalowi został tytuł najlepszego bramkarza ligi[7]. 12 kwietnia 2010 podpisał czteroletni kontrakt z Vive Targi Kielce, który będzie obowiązywał od 1 lipca 2011. Jednocześnie podjęto negocjacje, by zawodnik występował w barwach kieleckiego klubu już od początku sezonu 2010/2011, lecz z powodu zbyt wysokich żądań finansowych niemieckiego klubu wcześniejszy transfer nie doszedł do skutku[10]. Dwukrotny Mistrz Polski w barwach Vive Targi Kielce w sezonach 2011/2012 i 2012/2013.

Reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W kadrze narodowej zadebiutował mając 19 lat – 19 sierpnia 1998 w wygranym 31:20 towarzyskim meczu przeciwko Litwie w Goleniowie[11]. Początkowo w reprezentacji pełnił rolę zmiennika starszych i bardziej doświadczonych bramkarzy Andrzeja Marszałka, Artura Górala, a potem Rafała Bernackiego. W 2002 wziął udział w swej pierwszej wielkiej imprezie międzynarodowej - Mistrzostwach Europy w Szwecji (był to zarazem premierowy występ Polski w turnieju finałowym ME), biało-czerwoni zajęli tam jednak dopiero 15 miejsce. Rok później wystąpił w swych pierwszych finałach mistrzostw świata (10 miejsce MŚ w Portugalii). W 2007 wywalczył srebrny medal Mistrzostw Świata w Niemczech, za co 5 lutego 2007 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Złotym Krzyżem Zasługi[12]) oraz Superpuchar. W ćwierćfinałowym meczu MŚ przeciwko Rosji obronił 4 rzuty karne, a w całym turnieju 111 rzutów. W lutym 2008 zajął 7. miejsce Mistrzostw Europy w Norwegii, a w maju – podczas wrocławskiego turnieju kwalifikacyjnego – wywalczył przepustkę do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (przegrana w ćwierćfinale z Islandią i ostatecznie 5. miejsce). W lutym 2009 zdobył brązowy medal Mistrzostw Świata w Chorwacji, a w styczniu 2010 został uznany najlepszym bramkarzem i wybrany do "Drużyny Gwiazd" Mistrzostw Europy w Austrii[7]. 24 stycznia 2014r. w meczu o 5 miejsce uległ wraz z kolegami reprezentacji Islandii zajmując ostatecznie 6 miejsce na Mistrzostwach Europy w Danii.[13][14]

W maju 2010 w plebiscycie Międzynarodowej Federacji Piłki Ręcznej (IHF) został wybrany najlepszym piłkarzem ręcznym świata w roku 2009, pokonując w głosowaniu dwóch kontrkandydatów: Igora Voriego oraz Nikolę Karabaticia[1].

Bilans klubowy w rozgrywkach ligowych[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Liga Mecze Bramki
2003/2004 TuS Nettelstedt-Lübbecke 2 Bundesliga (grupa północna) 31 0
2004/2005 TuS Nettelstedt-Lübbecke Bundesliga 13 0
2005/2006 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 29 0
2006/2007 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 33 0
2007/2008 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 30 0
2008/2009 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 30 0
2009/2010 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 32 0
2010/2011 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 32 0
2011/2012 Vive Targi Kielce PGNiG Superliga 28 0

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Anetą (byłą piłkarką ręczną[15]), z którą ma jedno dziecko (syna Filipa). Patron odbywającego się w Zawadzkiem turnieju juniorów młodszych "Sławomir Szmal zaprasza" oraz fundacji jego imienia, która wspiera szkolenie młodych szczypiornistów[15].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata
Superpuchar Europy

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Polski
Puchar Polski
Liga Mistrzów
Mistrzostwa Niemiec
Puchar Niemiec

Nagrody Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 2010: Najlepszy bramkarz Mistrzostw Europy

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Player of the Year – Men 2009 (ang.). ihf.info. [dostęp 2011-02-24].
  2. 2,0 2,1 Kowalczyk wygrała bieg po Złotego Czempiona! (pol.). mistrzowiesportu.pl. [dostęp 2011-01-08].
  3. Kasa w Alei Gwiazd!. vivetargi.pl. [dostęp 2012-06-25].
  4. 4,0 4,1 Nasz Szmal najlepszy! (pol.). strzelecopolski.pl. [dostęp 2009-02-03].
  5. 5,0 5,1 5,2 Najlepsi bramkarze piłki ręcznej pochodzą z Opolszczyzny (pol.). nto.pl. [dostęp 2009-01-31].
  6. 6,0 6,1 Nasz Wielki Sławomir Szmal! I chłopak z prowincji może być gwiazdą (pol.). opole.gazeta.pl. [dostęp 2009-01-28].
  7. 7,0 7,1 7,2 Sylwetki polskich szczypiornistów: Sławomir Szmal (pol.). sport1.pl. [dostęp 2008-08-03].
  8. Tabela wyników rundy zasadniczej sezon 2001-2002 (pol.). zprp.pl. [dostęp 2011-02-24].
  9. Tabela wyników rundy zasadniczej sezon 2002-2003 (pol.). zprp.pl. [dostęp 2011-02-24].
  10. Sławomir Szmal w Kielcach dopiero za rok. echodnia.eu. [dostęp 01-06-2010].
  11. Sławomir Szmal - bramkarz reprezentacji Polski piłkarzy ręcznych (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2011-01-21].
  12. prezydent.pl: Prezydent odznaczył polską reprezentację piłkarzy ręcznych. [dostęp 2007-02-05].
  13. W drugiej połowie zabrakło jakości (dostęp 25-01-2014)
  14. ME w piłce ręcznej: Polacy gorsi od Islandczyków, kończą turniej na 6. miejscu (dostęp 25-01-2014)
  15. 15,0 15,1 Nasz Wielki Sławomir Szmal! Na parkiecie ogień, prywatnie oaza spokoju (pol.). opole.gazeta.pl. [dostęp 2009-01-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]