Bogdan Wenta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogdan Wenta
Bogdan Wenta - Handball-Teamchef Poland (1).jpg
Data i miejsce
urodzenia
19 listopada 1961
Szpęgawsk, Polska
Pozycja rozgrywający
Wzrost 195 cm[1]
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1978–1989
1989–1992
1992–1995
1995–1998
1998–2000
Polska Wybrzeże Gdańsk
Hiszpania Bidasoa Irun
Hiszpania FC Barcelona
Niemcy TuS Nettelstedt-Lübbecke
Niemcy SG Flensburg-Handewitt
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1981–1994
1997–2000
Polska Polska
Niemcy Niemcy
185 (763)
50 (144)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2004–2012
2006–2007
2008–2014
Polska Polska
Niemcy SC Magdeburg
Polska Vive Targi Kielce
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Bogdan Wenta w Wikicytatach Bogdan Wenta w Wikicytatach

Bogdan Brunon Wenta (ur. 19 listopada 1961 w Szpęgawsku[2]) – polski piłkarz ręczny i trener piłki ręcznej. W latach 2004–2012 selekcjoner reprezentacji Polski mężczyzn. Od 2014 poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Był zawodnikiem klubów sportowych Wybrzeże Gdańsk, Bidasoa Irun, FC Barcelona, TuS Nettelstedt-Lübbecke i SG Flensburg-Handewitt, wystąpił w siedmiu finałach europejskich pucharów, uważany za jednego z najwybitniejszych zawodników w historii polskiej piłki ręcznej[3][4].

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Bogdan Wenta urodził się w Szpęgawsku, kociewskiej wsi w powiecie starogardzkim[3]. Zaczął grać w piłkę ręczną dzięki trenerowi Leonowi Wallerandowi, który wypatrzył go na zawodach lekkoatletycznych[5]. W Gdańsku podjął naukę w szkole średniej Conradinum, kształcąc się w zawodzie technika budownictwa okrętowego[6].

Zadebiutował w drużynie Wybrzeża Gdańsk w wieku 17 lat. W spotkaniu z Grunwaldem Poznań zmienił swojego późniejszego następcę w roli trenera polskiej reprezentacji Daniela Waszkiewicza[7].

Był podstawowym zawodnikiem swojego jedynego polskiego klubu przez 11 lat, pięciokrotnie z rzędu zdobywał z nim mistrzostwo Polski (w latach 1984–1988), dwukrotnie grał w przegranych finałach Pucharu Europy (w 1986 z Metaloplastiką Šabac i w 1987 z SKA Mińsk). W 1989 podczas meczu z Pogonią Zabrze Bogdan Wenta, zbulwersowany stronniczym jego zdaniem sędziowaniem, oblał arbitrów wodą mineralną. Zawodnik został zawieszony, nie mógł wystąpić w meczach decydujących o mistrzostwie Polski, a gdański zespół przegrał wówczas walkę o tytuł[3].

Kluby zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

W 1989 za 90 tys. USD odstępnego przeszedł do hiszpańskiego klubu Bidasoa Irun, gdzie w drugim i trzecim sezonie był uznawany za najlepszego obcokrajowca ligi ASOBAL, a wraz z Islandczykiem Alfredem Gíslasonem za tworzących najlepszą parę graczy zagranicznych. Polak znalazł się w kadrze drużyny Europy na mecz z Austrią, który odbył się 3 stycznia 1993 w Wiedniu z okazji utworzenia Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej[8].

Dzięki dobrej grze w klubie z Irun trafił do FC Barcelony, z którą zdobył dwa Puchary Zdobywców Pucharów (1993, 1995), dwa Puchary Króla (1993 i 1994), a w 1994 krajowy superpuchar kraju. Bogdan Wenta był pierwszym Polakiem, który grał w zawodowej sekcji FC Barcelona, a jego zdjęcie zostało wyeksponowane w klubowym muzeum[4]. W 1995 zdecydował się skorzystać z oferty klubu z niemieckiego miasta LübbeckeTuS Nettelstedt-Lübbecke, w którym grał przez trzy lata. W latach 1998–2000 grał natomiast w SG Flensburg-Handewitt.

Bogdan Wenta siedmiokrotnie wystąpił w meczach finałowych europejskich pucharów (rekord polskich sportowców w grach zespołowych), 4 z nich wygrywając: Puchar Zdobywców Pucharów z Barceloną w 1994 i 1995 oraz Puchar Miast z TuS Nettelstedt-Lübbecke w 1997 i 1998.

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski zadebiutował za kadencji Zygfryda Kuchty w 1981 w meczu ze Szwajcarią (podczas Pucharu Jugosławii)[9]. Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata (w 1986 – 14. miejsce i w 1990 – 11. miejsce). Nie udało mi się natomiast wystąpić z reprezentacją Polski na letnich igrzyskach olimpijskichigrzyska w Los Angeles w 1984 zostały zbojkotowane, a na kolejne w Seulu po przegranych meczach z ZSRR Polska nie zakwalifikowała się[10]. Po raz ostatni w polskiej drużynie narodowej wystąpił w marcu 1994 w kończącym eliminacje do Mistrzostw Europy dwumeczu z Francją (przegranym 42:51).

Łącznie w reprezentacji Polski rozegrał 185 oficjalnych spotkań (198 z uwzględnieniem spotkań nieoficjalnych), więcej występów odnotowali Jerzy Klempel, Marcin Lijewski, Andrzej Szymczak, Zbigniew Tłuczyński, Daniel Waszkiewicz i Sławomir Szmal. Zdobył łącznie 763 gole, ustępując w klasyfikacji reprezentacyjnych strzelców tylko Jerzemu Klempelowi (1170 goli)[11].

Reprezentacja Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Bogdan Wenta i Lech Kaczyński (2007)

W 1996 postanowił skorzystać z możliwości przyjęcia obywatelstwa Niemiec[4] i występów w [[reprezentacji tego kraju. Wziął udział w finałach mistrzostw świata (1997, 1999), mistrzostw Europy (1998 – brązowy medal, 2000) oraz w igrzyskach olimpijskich (Sydney 2000) (piąte miejsce)[4], łącznie zaliczając 46 występów (50 z uwzględnieniem spotkań nieoficjalnych).

Decyzję o zmianie obywatelstwa motywował chęcią pozostania w Niemczech, zwłaszcza po urodzeniu syna[4], a także możliwością występu na igrzyskach olimpijskich[9]. Zawodnik zastrzegł przy tym, że nie wystąpi w spotkaniach przeciwko Polsce[4]. Polskie obywatelstwo Bogdan Wenta uzyskał ponownie w 2008[12].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kluby[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczą karierę zakończył w październiku 2000, obejmując jednocześnie funkcję asystenta trenera SG Flensburg-Handewitt[13]. 13 listopada 2005 w meczu Ligi Mistrzów pomiędzy Paris HB a tym klubem kontuzje zmusiły do zejścia z parkietu kilku zawodników gości. Z konieczności Bogdan Wenta wszedł na boisko w roli zawodnika niemieckiej drużyny[13]. 44-letni wówczas zawodnik pojawił się na boisku z numerem 44 na plecach, co jak powiedział po meczu, było przypadkiem.

Od czerwca 2006 pracę w kadrze łączył z obowiązkami trenera w niemieckim pierwszoligowym klubie SC Magdeburg, gdzie jego podopiecznymi byli m.in. reprezentanci Polski: Karol Bielecki, Bartosz Jurecki i Grzegorz Tkaczyk. W 2007 doprowadził zespół do zwycięstwa w Pucharze EHF. Jeszcze w tym samym roku został zwolniony wraz ze swoim asystentem Grzegorzem Suboczem. Bezpośrednim powodem zwolnienia trenera, oprócz niezadowalających wyników, był list do zarządu klubu, w którym domagał się m.in. uregulowania zaległości finansowych, określenia wysokości premii oraz przeprowadzenia dyskusji na temat polityki transferowej Magdeburga[14].

W czerwcu 2008 podpisał pięcioletni kontrakt z zespołem Vive Kielce[15]. Na stanowisku tym pracował ostatecznie do stycznia 2014, kiedy został zastąpiony przez Tałanta Dujszebajewa. W okresie trenowania kieleckiego klubu czterokrotnie doprowadził go do mistrzostwa Polski (2009, 2010, 2012, 2013) i pięciokrotnego zdobycia Pucharu Polski (2009–2013)[16]. Prowadzona przez niego drużyna w sezonie 2012/2013 EHF Ligi Mistrzów zajęła trzecie miejsce[17]. Po odejściu z funkcji trenera przeszedł na stanowisko menedżera w VIVE Kielce[16]. Odszedł jednak po kilku tygodniach w związku z zaangażowaniem się w działalność polityczną[18].

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

Początki

Po wygraniu konkursu organizowanego przez Związek Piłki Ręcznej w Polsce na selekcjonera polskiej kadry narodowej seniorów objął oficjalnie tę funkcję 28 października 2004[7]. Jego konkurentem do tego stanowiska był Bogdan Kowalczyk[12]. W nowej roli zadebiutował w meczu przeciwko Szwajcarii podczas Pucharu Czterech Narodów[19].

Mistrzostwa Europy

Po uznanym za niespodziewane zwycięstwie w dwumeczu ze Szwedami Bogdan Wenta awansował z reprezentacją Polski do finałów Mistrzostw Europy w 2006, na których jego drużyna zajęła dziesiąte miejsce[20]. Trzykrotnie jeszcze awansował do turnieju finałowego ME. W 2008 Polacy, wymieniani wśród faworytów[21], zakończyli zawody na siódmym miejscu[22]. W 2010 reprezentacja zajęła czwarte miejsce[23], a w 2012 – dziewiąte[24].

Mistrzostwa świata

W 2007 Bogdan Wenta poprowadził reprezentację Polski na Mistrzostwach Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn rozgrywanych w Niemczech. Polacy pokonali kolejno Argentynę 29:15, Brazylię 31:23 oraz gospodarzy 27:25, kończąc pierwszą rundę grupową na 1. miejscu. W drugiej fazie turnieju po porażce z Francją 22:31 zwyciężyli Islandię 35:33, Tunezję 40:31 i Słowenię 38:27. W ćwierćfinale polscy szczypiorniści pokonali Rosję 28:27, a w półfinale po dwóch dogrywkach Danię 36:33. W finale przegrali z Niemcami 24:29[25], zdobywając tym samym srebrny medal, będący największym sukcesem w historii polskiej piłki ręcznej. Jeszcze w tym samym roku podopieczni Bogdana Wenty wygrali turniej QS-Supercup, zwyciężając w półfinale zawodów Niemców, a w finale Szwedów.

W 2009 Polska ponownie wystąpiła na Mistrzostwach Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn. W fazie grupowej drużyna Bogdana Wenty poniosła porażkę w meczach z Macedonią i Niemcami, pokonując reprezentacje Rosji, Tunezji i Algierii. W fazie zasadniczej zajęła drugie miejsce w swojej grupie po zwycięstwach nad Danią, Serbią i Norwegią. W półfinale Polska przegrała z Chorwacją, a w meczu o trzecie miejsce wygrała ponownie z Danią, zdobywając brązowy medal[26].

Po raz ostatni na zawodach tej rangi Bogdan Wenta prowadził polską reprezentację w 2011. Jego drużyna zajęła wówczas ostatecznie 10. miejsce w finałach[27].

Igrzyska olimpijskie

Na Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie w 2008 reprezentacja Polski awansowała po raz pierwszy od 28 lat po turnieju kwalifikacyjnym we Wrocławiu, w którym polscy szczypiorniści zremisowali ze Szwecją oraz wygrali z Islandią i Argentyną.

Na turnieju olimpijskim reprezentacja Bogdana Wenty występowała w grupie A z Francją, Chorwacją, Hiszpanią, Brazylią i Chinami, zajmując w niej drugie miejsce. W fazie grupowej drużyna poniosła porażkę z Hiszpanią i zremisowała z Francją, wygrywając pozostałe mecze. W ćwierćfinale reprezentacja Polski przegrała z Islandią, a następnie po zwycięstwach z Koreą Południową i Rosją zajęła piąte miejsce w turnieju.

W 2012 reprezentacja Polski nie zakwalifikowała się na Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie. 19 kwietnia tego samego roku Bogdan Wenta ogłosił koniec pracy z kadrą[28].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2014 został przedstawiony jako kandydat Platformy Obywatelskiej w wyborach do Parlamentu Europejskiego z okręgu małopolsko-świętokrzyskiego[29]. W głosowaniu z maja tego samego roku uzyskał 38 960 głosów, uzyskując mandat eurodeputowanego[30]. W PE VIII kadencji dołączył do grupy Europejskiej Partii Ludowej, Komisji Rozwoju oraz Komisji Kultury i Edukacji[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Bogdan Wenta jest synem Brunona i Heleny[12]. Żonaty z Iwoną Wentą (od 1984)[31], instruktorką fitness. Mają syna Tomasza[1]. Jego młodszy brat, Eugeniusz Wenta, również został piłkarzem ręcznym[12].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem prezydenta Rp z dnia 5 lutego 2007, za wybitne zasługi dla rozwoju polskiego sportu, za osiągnięcia w pracy szkoleniowej, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[32].

W 75. PlebiscyciePrzeglądu Sportowego” został uznany za „Trenera Roku 2009”[33].

W 2010 został najpopularniejszym trenerem województwa świętokrzyskiego w 58. Plebiscycie Sportowym – Świętokrzyskie Gwiazdy Sportu 2009 organizowanym przez „Echo Dnia”, Radio Kielce oraz TVP Kielce[34]. To samo wyróżnienie uzyskał także w 2013[31] i w 2014[35].

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

Bogdan Wenta jako trener Magdeburga w wyjazdowym meczu z SG Kronau-Östringen (21 lutego 2007)
Wybrzeże Gdańsk
  • Mistrzostwo Polski: 1984, 1985, 1986, 1987, 1988
  • Wicemistrzostwo Polski: 1982, 1983
  • Finał Pucharu Europy: 1986, 1987
Bidasoa Irun
  • Puchar Hiszpanii: 1991
FC Barcelona
  • Puchar Zdobywców Pucharów: 1994, 1995
  • Puchar Hiszpanii: 1993, 1994
  • Superpuchar Hiszpanii: 1994
  • Wicemistrzostwo Hiszpanii: 1994
TuS Nettelstedt-Lübbecke
  • Puchar Miast: 1997, 1998
  • Super Puchar Niemiec: 1998
Reprezentacja Niemiec
  • 3. miejsce mistrzostw Europy: 1998
  • 5. miejsce mistrzostw świata: 1999
  • 5. miejsce igrzysk olimpijskich: 2000
Indywidualnie
  • Wraz z Alfredem Gíslasonem wybrany jako najlepsza para obcokrajowców ligi ASOBAL: 1990, 1991
  • Najlepszy zawodnik ligi ASOBAL: 1990, 1991
  • Najlepszy rozgrywający ligi ASOBAL: 1995

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Polski
  • Wicemistrzostwo świata: 2007
  • QS-Supercup: 2007
  • 3. miejsce na mistrzostwach świata: 2009
  • 8. miejsce na mistrzostwach świata: 2011
  • 4. miejsce na mistrzostwach Europy: 2010
  • 7. miejsce na mistrzostwach Europy: 2008
  • 9. miejsce na mistrzostwach Europy: 2012
  • 10. miejsce na mistrzostwach Europy: 2006
SC Magdeburg
  • Puchar EHF: 2007
Vive Targi Kielce
  • Mistrzostwo Polski: 2009, 2010, 2012, 2013
  • Wicemistrzostwo Polski: 2011
  • Puchar Polski: 2009, 2010, 2011, 2012, 2013
  • Liga Mistrzów:
    • 3. miejsce: 2013
    • 1/8 finału: 2010, 2012
    • faza grupowa: 2011

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bogdan Wenta (niem.). sg-flensburg-handewitt.de. [dostęp 2014-10-18].
  2. 2,0 2,1 Progil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2014-10-12].
  3. 3,0 3,1 3,2 Michał Osuch: Wenta to cudotwórca ze Szpęgawska. dziennik.pl, 12 października 2007. [dostęp 2014-10-18].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Wojciech Osiński: Bogdan Wenta, czyli cudotwórca w reprezentacji szczypiornistów. sport.pl, 28 października 2005. [dostęp 2014-10-18].
  5. Legendarny trener gdańskiej piłki ręcznej. trojmiasto.pl, 29 września 2011. [dostęp 2014-10-18].
  6. Wenta o sobie. opzr.opole.pl. [dostęp 2014-10-18].
  7. 7,0 7,1 Bogdan Wenta – sylwetka. interia.pl, 19 kwietnia 2012. [dostęp 2014-10-18].
  8. Bogdan Wenta w reprezentacji Europy. wyborcza.pl, 9 listopada 1992}data dostępu=2014-10-18.
  9. 9,0 9,1 Nigdy nikogo nie zdradził. przegladsportowy.pl, 31 stycznia 2007. [dostęp 2014-10-18].
  10. Gdańszczanin roku. Bogdan Wenta, trener wicemistrzów świata w piłce ręcznej. naszemiasto.pl, 9 maja 2007. [dostęp 2014-10-18].
  11. Władysław Zieleśkiewicz, 90 lat polskiej piłki ręcznej, Wydawnictwo ZPR, Warszawa 2008, ISBN 978837338390
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 Wojciech Staszewski: Wenta, ludzie i zwierzęta. wyborcza.pl, 10 lutego 2009. [dostęp 2014-10-18].
  13. 13,0 13,1 Champions League: 31:33-Niederlage im „Pariser Trainingsspiel” (niem.). sg-flensburg-handewitt.de. [dostęp 2014-10-17].
  14. Nie został sam. zprp.pl, 7 listopada 2007. [dostęp 2014-10-17].
  15. Wenta w VIVE na pięć lat. echodnia.eu, 21 czerwca 2008. [dostęp 2014-10-17].
  16. 16,0 16,1 Talant Dujszebajew trenerem Vive! Wenta menedżerem klubu. sport.pl, 8 stycznia 2014. [dostęp 2014-10-18].
  17. Z koncertu – przez dramat – po medal. Vive ma brąz Ligi Mistrzów!. przegladsportowy.pl, 3 czerwca 2013. [dostęp 2014-10-18].
  18. Bogdan Wenta opuszcza Vive Targi Kielce. onet.pl, 21 lutego 2014. [dostęp 2014-10-18].
  19. 150 meczów i 6 lat reprezentacji Polski pod wodzą Bogdana Wenty. sportowefakty.pl, 1 listopada 2010. [dostęp 2014-10-18].
  20. 2006 Men's European Championship (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2014-10-18].
  21. Jurasik: Celem jest złoto. wyborcza.pl, 14 stycznia 2008. [dostęp 2014-10-18].
  22. 2008 Men's European Championship (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2014-10-18].
  23. 2010 Men's European Championship (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2014-10-18].
  24. 2012 Men's European Championship (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2014-10-18].
  25. XX Men's Handball World Championship Germany 2007 (ang.). ihf.info. [dostęp 2014-10-18].
  26. XXI Men's Handball World Championship 2009 (ang.). ihf.info. [dostęp 2014-10-18].
  27. XXII Men's Handball World Championship 2011 (ang.). ihf.info. [dostęp 2014-10-18].
  28. Wenta zrezygnował z prowadzenia kadry!. tvp.pl, 19 kwietnia 2012. [dostęp 2014-10-18].
  29. Platforma zatwierdziła kandydatów. Bogdan Wenta chce zwyciężać z PO. gazeta.pl, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-10-18].
  30. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-10-18].
  31. 31,0 31,1 Bogdan Wenta, najpopularniejszy trener roku 2012 w Świętokrzyskiem jakiego nie znacie. echodnia.eu, 9 lutego 2013. [dostęp 2014-10-18].
  32. M.P. z 2007 r. Nr 35, poz. 409
  33. Bogdan Wenta Trenerem Roku: Ja kocham ten sport!. przegladsportowy.pl, 9 stycznia 2010. [dostęp 2014-10-18].
  34. Jurasik i Wenta zwyciężyli w 58. Plebiscycie Świętokrzyskie Gwiazdy Sportu 2009. radio.kielce.pl, 5 stycznia 2010. [dostęp 2014-10-18].
  35. Zwycięzcy 2013. tvp.pl, 1 lutego 2014. [dostęp 2014-10-18].