Sitía

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sitía
Widok miasta
Widok miasta
Państwo  Grecja
Region Kreta
Powierzchnia 277,382 km²
Wysokość 5 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

14,338
52 os./km²
Nr kierunkowy 284
Kod pocztowy 72x xx
Tablice rejestracyjne ΑΝ
Podział miasta 18 dzielnic
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Sitía
Sitía
Ziemia 35°12′N 26°06′E/35,200000 26,100000Na mapach: 35°12′N 26°06′E/35,200000 26,100000
Strona internetowa

Sitía (gr. Σητεία) – greckie miasto portowe oraz gmina położona na Krecie. Populacja miasta wynosi 14,338 mieszkańców (cenzus z 2001 roku). W skład miasta wchodzą okoliczne wsie i mniejsze miejscowości które razem tworzą gminę Sitíe. Miasto jest częścią prefektury zwanej Lasiti. Sitía leży na wschód od Agios Nikolaos oraz na północny wschód od Ierapetry. W mieście Sitía kończy się europejska trasa E75 zaczynająca się w norweskim Vardø. Miasto nie miało doświadczeń z turystyką aż do lat 80 XX wieku kiedy to rodzina Poole rozpoczęła wynajem sprzętu windsurfingowego. Długa plaża jest najpopularniejszą atrakcją miasta. Centrum miasta nie jest tak popularne jak plaża, mimo że posiada kilka ciekawych historycznie miejsc. Plaża pozostaje główną atrakcją turystów przebywających w rejonie Sitía. Godne zwiedzenie jest miejscowe muzeum archeologiczne, posiadające ciekawe zbiory ze wschodniej części Krety.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Port w Sitia

Pierwsze ślady osadnictwa w okolicach miasta pochodzą z czasów minojskich. Najstarsze znaleziska w mieście są datowane na 3000 p.n.e. Jednakże większość najstarszych znalezisk w mieście pochodzi z epoki brązu i są datowane na 3000-1050 p.n.e.

Czasy weneckie[edytuj | edytuj kod]

Za czasów Wenecjan miasto zostało ufortyfikowana a Wenecjanie stworzyli w mieście jedną ze swoich baz we wschodniej części Morza Śródziemnego. W czasie weneckiej okupacji miasto było zniszczone trzykrotnie:pierwszy raz w 1508 roku po trzęsieniu ziemi które nawiedziło miasto, drugi raz w 1538 roku po ataku piratów na miasto i po raz ostatni miasto zostało zniszczone przez samych Wenecjan którzy zniszczyli miasto w 1561 roku w celu aby nie zostało zdobyte przez Turków.

Czasy współczesne[edytuj | edytuj kod]

Po zniszczeniu miasta przez Wenecjan miasto było opuszczone przez dwa wieki. Ponowne zaludnienie rozpoczęło się w 1869 roku kiedy lokalni farmerzy zaczęli ponownie osiedlać się w mieście. Obecnie główną pozostałością po czasach weneckich jest Kazarma, stara forteca znajdująca się ponad głównym portem.

Znani mieszkańcy miasta[edytuj | edytuj kod]