Sobór laterański IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sobór laterański IVsobór powszechny Kościoła katolickiego, który miał miejsce w 1215 r. w Rzymie, na Lateranie[1].

Papież Innocenty III w 1213 r. wydał oficjalną zapowiedź soboru, w której ogólnie przedstawił sprawy, którymi sobór miałby się zająć. Były to: odzyskanie Ziemi Świętej, reforma powszechna Kościoła, wykorzenienie herezji i ogólne dobro chrześcijan.

Na obrady soborowe zjechali biskupi, opaci, przedstawiciele kapituł katedralnych i wielcy mistrzowie zakonów. Uroczyste rozpoczęcie odbyło się 1 listopada 1215 r. Sobór odbył 3 posiedzenia w dniach 11, 20, 30 listopada. Uchwalił przeszło 70 dekretów, z czego 59 weszło do zbioru Prawa Kościelnego.

Owocem soboru były następujące ustalenia[1]:

  • Bóg stworzył świat "ex nihilo"[2].
  • krucjata – ogłoszono obowiązek jej zwołania, na jej cele uchwalono podatek pobierany przez 3 lata,
  • kwestia natury teologiczno-dogmatycznej – Chrystus jest obecny w Eucharystii realnie pod postacią chleba i wina przez przeistoczenie (transsubstancjacja),
  • powstanie brewiarza w oparciu o oficjum kaplicy papieskiej,
  • potępił herezje Joachima z Fiore i Amalryka (kan. 2),
  • uściślił przepisy o inkwizycji kościelnej i zobowiązał władze świeckie do zwalczania herezji,
  • kwestia sakramentu pokuty – szafarz (spowiednik) za wyjawienie wyznanego grzechu miał być usunięty z urzędu i odbywać pokutę do końca swoich dni w klasztorze,
  • kwestia sakramentu małżeństwa – nakazał głoszenie zapowiedzi przedślubnych i zabronił małżeństw tajnych,
  • zobowiązanie wiernych do spowiadania się przynajmniej raz w roku,
  • sprawa kultu relikwii – komu powinno się oddawać cześć, ma być ustalone przez Kościół,
  • określenie obowiązków biskupów: (wizytowanie diecezji, zwoływanie synodów, nadawanie beneficjów kościelnych, kaznodziejstwo, kształcenie księży – przy każdej katedrze powinny być szkoły katedralne, obowiązkowe kazania, wolne i kanoniczne wybory biskupów),
  • Żydzi i muzułmanie zobowiązani zostali do noszenia specjalnych ubrań w celu odróżnienia ich od chrześcijan (kan. 68)
  • duchowni nie mogą się zajmować chirurgią
  • zakazano sądów bożych w sprawach o herezję.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Fourth Lateran Council (1215). W: Charles Herbermann: Catholic Encyclopedia. Nowy Jork: Robert Appleton Company, 1913. (ang.)
  2. KKK 296

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Conciliorum oecumenicorum decreta, Bologna:Istituto per le scienze religiose, 1973, s. 227-271.
  • Foreville R., Lateran I, II, III et Lateran IV, Paryż 1965, s. 225-317, 342-386

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]