Solon

Solon

Solon (gr. Σόλων Sólōn; ok. 635 – ok. 560 p.n.e.) – ateński mąż stanu, poeta i prawodawca. W 594 p.n.e. wybrany został na pierwszego archonta. Odegrał ważną rolę w wojnie toczonej pomiędzy Atenami a Megarą o wyspę Salaminę, która miała dla Aten znaczenie strategiczne, ponieważ nieprzyjaciel mógł atakować z niej statki handlowe płynące z Faleronu, portu ateńskiego. Ateny początkowo przegrywały, ale zwyciężyły dzięki płomiennej elegii Solona Na Salaminę, która wzbudziła w żołnierzach chęć walki i doprowadziła do pokonania Megary. Prawdopodobnie ten sukces wpłynął zasadniczo na wybór na urząd archonta Solona w roku 594 p.n.e.

Reformy Solona

• Powołano Radę Czterystu
• Wprowadzono sądy przysięgłych (heliaja)
• Podzielono mieszkańców według wielkości zbiorów:
  • Pentakosiomedimnoi – powyżej 500 medymnów zboża (prawo ubiegania się o urząd archonta)
  • Hippeis – powyżej 300
  • Zeugitai – powyżej 200
  • Teci – poniżej 200.

Dzieląc obywateli na klasy majątkowe, Solon umniejszył znaczenie rodów arystokratycznych.

Przeprowadził sejschateję czyli "strząśnięcie długów", uwolnienie od długów chłopów.

Archont czy tyran

Nie jest do końca pewne, czy Solon był archontem. Niektórzy historycy wątpią, czy Solon w czasie jednego roku mógł przeprowadzić tak daleko idące reformy, naruszające stan posiadania eupatrydów (arystokracja ateńska). Arystoteles powiada: Solon mógł "sobie pozyskać jeden z obozów i narzucić się na tyrana (...)".

Podział społeczeństwa ateńskiego po reformach Solona

• pediakoi (arystokracja ziemiańska) – dążyła ona do obalenia reform Solona
• paralioi (drobni rzemieślnicy, kupcy, marynarze) – chcieli utrzymać reformy Solona
• diakrioi (małorolni górale) – chcieli podziału ziemi, mieli skrajny program

Zobacz też

• Ajsymneta