Spessartyn
| Spessartyn | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | krzemian manganu i glinu Mn3Al2[SiO4]3 |
||
| Twardość w skali Mohsa | 7-7,5 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | brak | ||
| Układ krystalograficzny | regularny | ||
| Gęstość minerału | 3,8–4,25 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | pomarańczowa w odcieniach także żółta, różowa, brunatna, czarna | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Spessartyn – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy granatów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od miasta Spessart w Bawarii w Niemczech, gdzie minerał ten odkryto po raz pierwszy.
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
Tworzy kryształy izometryczne (dwudziestoczterościany deltoidowe i dwunastościany rombowe). Jest kruchy, przezroczysty, czasami tworzy kryształy mieszane z piropem ( -umbalit).
Występowanie [edytuj]
Zazwyczaj w skałach magmowych: (pegmatytach, i granitach), rzadziej w metamorficznych i aluwiach.
Miejsca występowania: Madagaskar, Sri Lanka, USA, Brazylia, Australia, Tanzania, Pakistan, Rosja, Niemcy, Finlandia.
W Polsce – został stwierdzony w rejonie Sobótki (na Przedgórzu Sudeckim) i w okolicach Karpacza (Karkonosze) – w granitoidach i pegmatytach.
Zastosowanie [edytuj]
- niektóre odmiany są wykorzystywane do wyrobu biżuterii; najlepsze okazy pochodzą z Madagaskaru, Indii, Cejlonu i Tanzanii.
- rzadki, bardzo poszukiwany kamień kolekcjonerski
Zobacz też [edytuj]
granat, andradyt, pirop, grossular, uwarowit, almandyn, spessartyt.
Bibliografia [edytuj]
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” – 2002 r.
- K. Maślankiewicz: Kamienie szlachetne, Wyd. Geologiczne – 1982 r.
- N. Sobczak: Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych, Wyd. Alfa – 1986 r.
- W. Schuman: Kamienie szlachetne i ozdobne, Wyd. „Alma –Press” – 2004 r.
