Stephanit
| Stephanit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy | stefanit | ||
| Skład chemiczny | antymonowa siarkosól srebra Ag5SbS4 |
||
| Twardość w skali Mohsa | 2-2,5 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | niewyraźna | ||
| Układ krystalograficzny | rombowy | ||
| Gęstość minerału | 6,2-6,3 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | ołowianoszara, czarna | ||
| Rysa | czarna | ||
| Połysk | metaliczny | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Stephanit (Stefanit) – minerał z gromady siarkosoli. Jest kruszcem srebra. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiego kolekcjonera minerałów Victora Stephana (1817-1867).
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym tabliczkowym; wykazuje sześcioboczne zarysy. Często tworzy zbliźniaczenia – podwójne i potrójne. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, rozetowych. Także w formie naskorupień, powłok i nalotów. Niekiedy tworzy szczotki krystaliczne. Pod wpływem silnego światła pokrywa się warstwą ciemnej patyny. Łatwo się topi i rozpuszcza w kwasie azotowym. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Często zawiera arsen, kobalt, miedź, żelazo.
Występowanie [edytuj]
Składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych. Współwystępuje ze srebrem rodzimym, argentytem, polibazytem, akantytem, tetraedrytem, kwarcem, kalcytem.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Niemcy, Włochy – Sardynia, Wielka Brytania – Kornwalia, Chile, Boliwia, Meksyk, USA, Słowacja.
- W Polsce: stwierdzony w Rudawach Janowickich i Górach Sowich.
Zastosowanie [edytuj]
- lokalna ruda srebra – 68% Ag,
- poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002 r.
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993 r.
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.
