Stephen Harper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stephen Harper
Stephen Harper G8 2007.jpg
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1959
Toronto
Premier Kanady
Przynależność polityczna Konserwatywna Partia Kanady
Okres urzędowania od 6 lutego 2006
Poprzednik Paul Martin
Lider opozycji
Okres urzędowania od 21 maja 2002
do 8 stycznia 2004
Poprzednik John Reynolds (p.o.)
Następca Grant Hill (p.o.)
Lider opozycji
Okres urzędowania od 20 marca 2004
do 5 lutego 2006
Poprzednik Grant Hill (p.o.)
Następca Bill Graham
Członek Parlamentu Kanady z Calgary Southwest
Okres urzędowania od 28 czerwca 2002
Poprzednik Preston Manning
Członek Parlamentu Kanady z Calgary West
Okres urzędowania od 25 października 1993
do 2 czerwca 1997
Poprzednik Jim Hawkes
Następca Rob Anders
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Stephen Harper (ur. 30 kwietnia 1959 w Toronto[1]) – polityk kanadyjski, przywódca Konserwatywnej Partii Kanady, największej partii w Izbie Gmin kanadyjskiego parlamentu 39. i 40. kadencji, od 6 lutego 2006 roku premier Kanady.

Urodził się w Toronto i tam spędził dzieciństwo, po ukończeniu liceum w 1978 przeprowadził się do Alberty[1]. W 1985 otrzymał bakalaureat, a następnie w 1991 dyplom MA, w dziedzinie ekonomii na Uniwersytecie Calgary[1].

Był jednym z założycieli Kanadyjskiej Partii Reform, w latach 1993-1997 przez jedną kadencję był jej posłem w kanadyjskiej Izbie Gmin.[1] Następnie przewodniczył konserwatywnemu lobby National Citizens Coalition[1]. W 2002 został przewodniczącym partii Canadian Alliance, powstałej w 2000 z Partii Reform i innych grup konserwatywnych[1]. W maju 2002 został ponownie wybrany do Izby Gmin parlamentu[1], w wyborach uzupełniających, gdzie został przywódcą opozycji (ang. Leader of the Opposition). W 2003 osiągnął porozumienie o zjednoczeniu swojego ugrupowania z Postępowo-Konserwatywną Partią Kanady, tworząc obecną Konserwatywną Partię Kanady. W marcu 2004 Harper został formalnie wybrany na przywódcę tej nowej partii.

Pod jego przewodnictwem w wyborach roku 2004 partia konserwatywna zdobyła 29,6% głosów i 99 z 308 mandatów poselskich, stając się największą partią opozycyjną[2]. W kolejnych wyborach 23 stycznia 2006 jego partia wygrała zdobywając 36,3% głosów i 124 mandaty, stając się największą partią w Izbie Gmin[3], co pozwoliło jej utworzyć rząd mniejszościowy. Harper oficjalnie został premierem Kanady 6 lutego 2006.

W następnych wyborach w październiku 2008 partia Harpera zdobyła 37,7% głosów i 143 mandaty i ponownie stała się największą partią w Izbie Gmin[4], choć znowu nie uzyskała większości mandatów. W tej sytuacji Harper ponownie utworzył rząd mniejszościowy.

W kwietniu 2008 Harper złożył wizytę w Polsce, odwiedzając Gdańsk, Kraków i Oświęcim[5].

25 marca 2011 jego rząd otrzymał głosami liberałów i bloku quebeckiego (stosunkiem 156 : 145) bezprecedensowe wotum nieufności prowadzące do przyspieszonych wyborów parlamentarnych. Po raz pierwszy w historii Kanady za powód wotum nieufności uznano okazanie parlamentowi lekceważenia i wzgardy[6][7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Biografia na stronach CBC News.
  2. Oficjalne dane ze stron agencji Elections Canada (dane z 2004).
  3. Oficjalne dane ze stron agencji Elections Canada (dane z 2006).
  4. Oficjalne dane ze stron agencji Elections Canada (dane z 2008).
  5. Wiadomość CBC news z 5 kwietnia 2008 [1].
  6. Kanada.Parlament uchwalił wotum nieufności dla rządu, wybory w maju (PAP via gazeta.pl).
  7. Government’s defeat sets up election call (ang.) (CBC (ang.)).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Paul Martin
Premier Kanady
od 2006
Następca
sprawuje urząd