Lester Pearson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lester Bowles Pearson
Lester B. Pearson with a pencil.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1897
Newtonbrook (Ontario)
Data i miejsce śmierci 27 grudnia 1972
Ottawa
14. Premier Kanady
Przynależność polityczna Liberalna Partia Kanady
Okres urzędowania od 22 kwietnia 1963
do 20 kwietnia 1968
Poprzednik John Diefenbaker
Następca Pierre Trudeau
8. Minister spraw zagranicznych Kanady
Okres urzędowania od 10 września 1948
do 20 czerwca 1957
Poprzednik Louis St. Laurent
Następca John Diefenbaker
Przewodniczący Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 1952
Poprzednik Luis Padilla Nervo
Następca Vijaya Lakshmi Pandit
Odznaczenia
Order Kanady – Towarzysz (Companion) Order Zasługi (Wielka Brytania) Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Lester Bowles Pearson (23 kwietnia 1897 w Newtonbrook, zm. 27 grudnia 1972 w Ottawie) – premier Kanady z ramienia Partii Liberalnej w latach 1963–1968. Laureat Pokojowej Nagrody Nobla w 1957.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Newtonbrook w Ontario jako syn pastora, rozpoczął w 1914 studia na Uniwersytecie Toronto. Studia przerwał w 1916, zgłaszając się na ochotnika do armii, by wziąć udział w walkach I wojny światowej. Po zakończeniu wojny wrócił na uniwersytet. Uzyskał tytuł bakałarza w 1919, by kontynuować studia na wydziale historii Oxford University, zakończone w 1923. W czasie studiów Pearson pokazał się jako zdolny sportowiec, grając w hokeja i rugby. W 1925 poślubił Maryon Moody, z którą miał troje dzieci – córkę i dwóch synów.

W 1924 rozpoczął karierę naukową, wykładając historię na Uniwersytecie w Toronto. Z czasem zaangażował się w politykę, zostając prominentnym członkiem Partii Liberalnej. W 1948 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie Williama Kinga, które sprawował również w gabinecie Louisa St. Laurenta. Za swój udział w rozwiązaniu kryzysu sueskiego i wkład w powołanie Sił pokojowych ONZ otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla w 1957.

W 1958 został liderem Partii Liberalnej, a w 1963 po wygranych wyborach – premierem Kanady. Mimo że nie posiadał większości parlamentarnej, zdolny był do prowadzenia efektywnej polityki. Pearson wprowadził w Kanadzie istotne programy socjalne, między innymi powszechny fundusz emerytalny, oraz zreformował system ubezpieczeń medycznych, znacznie poszerzając ich zasięg. Wprowadził także flagę Kanady z czerwonym liściem klonowym na białym tle.

Przeszedł na emeryturę w 1968 i zmarł cztery lata później w Ottawie. Został pochowany na MacLaren Cemetery w Wakefield.

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lester Pearson, Memoirs, 1973-1975