Swing (jazz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Swing (z ang. kołysać się) - kierunek muzyki jazzowej popularny na przełomie lat 30. i 40. XX wieku. Swing to muzyka synkopowana, w której dużą rolę gra sekcja rytmiczna współpracująca z instrumentami dętymi.

Swing narodził się w USA w latach 30. i zyskał popularność w następnym dziesięcioleciu - szczególnie po 1935 roku. Muzykę swingową wykonywały zazwyczaj duże zespoły, tzw. big-bandy; do najsławniejszych należały zespoły big-bandowe Counta Basiego, Benny'ego Goodmana, Duke'a Ellingtona i Glenna Millera. W okresie II wojny światowej był bardzo lubiany w innych państwach, zwłaszcza dlatego, że jako symbol dekadenckiego Zachodu był wyrazem walki przeciwko totalitaryzmom zarówno narodowo socjalistycznemu jak i komunistycznemu. Pomimo tego był popularny nawet wśród obywateli III Rzeszy niepopierających reżimu Hitlera. Swing stał się też symbolem oporu przeciwko sowieckiej władzy w krajach podporządkowanych Moskwie po 1945 roku. W latach 1949-54 władze ze swingiem kojarzyły przede wszystkim bikiniarzy.

Swing stracił na popularności wraz z zakończeniem drugiej wojny światowej. Przemiany społeczne i gospodarcze związane z powrotem amerykańskich żołnierzy do domów i do przedwojennej pracy doprowadziły do narodzin jazzu nowoczesnego oraz popularnej muzyki rozrywkowej

Do muzyki swingowej tańczone są różne odmiany tańca o tej samej nazwie.