Duke Ellington
| Duke Ellington | |
 Duke Ellington w Hurricane Club, 1943 |
|
| Imię i nazwisko | Edward Kennedy Ellington |
| Pseudonim | Duke |
| Data i miejsce urodzenia | 29 kwietnia 1899 Waszyngton |
| Pochodzenie | Amerykanin |
| Data i miejsce śmierci | 24 maja 1974 Nowy Jork |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | jazz |
| Zawód | muzyk (pianista, kompozytor, aranżer) |
| Zespół | |
| The Duke Ellington Orchestra | |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Edward Kennedy "Duke" Ellington (ur. 29 kwietnia 1899 w Waszyngtonie, zm. 24 maja 1974 w Nowym Jorku)[1] – amerykański pianista, bandlider, kompozytor, wybitna postać w muzyce Stanów Zjednoczonych (nie tylko jazzowej).
Urodzony w Waszyngtonie. Jego rodzice pochodzili z czarnej klasy średniej. W domu otrzymał bardzo dobre wychowanie i maniery, stąd już w szkole nazywano go "Książę" (ang. duke). Jego zainteresowania jazzem były jednak nie w smak rodzicom, Duke uciekł z domu i w 1922 wraz z zespołem, w którym grał, przyjechał do Nowego Jorku, będącego w owym czasie głównym ośrodkiem jazzu. Wtedy zespół nie odniósł sukcesu, jednak Ellington spróbował jeszcze rok później jako członek zespołu The Washingtonians, tym razem z większym powodzeniem. Stary lider grupy próbował oszukiwać muzyków i stracił ich zaufanie - wtedy kierownictwo objął Duke. Udało im się dostać kontrakt w Harlemie, a w 1928 znaleźli zatrudnienie w słynnym "Cotton Clubie".
W tym czasie grali u niego m.in. Johnny Hodges (saksofon altowy), Barney Bigard (klarnet), Cootie Williams (trąbka) i Juan Tizol (puzon wentylowy).
W 1933 Duke Ellington wraz z big bandem odbył tournée po Europie (Anglia, Francja, Holandia).
Tworzył także muzykę filmową, m.in. do Anatomii morderstwa (Anatomy of a Murder) Otto Premingera, w której zagrał też epizodyczną rolę pianisty w barze.
Spis treści |
[edytuj] Wybrane kompozycje
- Black and Tan Fantasy (1927)
- C Jam Blues (1942)
- Cotton Tail (1940)
- Creole Love Call (1927)
- Don't Get Around Much Anymore (1940)
- I Got It Bed (1941)
- I'm Beginning to See the Light (1944)
- In a Mellotone (1939)
- In a Sentimental Mood (1935)
- It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing) (1931)
- Mood Indigo (1930)
- Prelude to a Kiss (1938)
- Satin Doll (1953)
- Solitude (1934)
- Sophisticated Lady (1932)
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
| Duke Ellington - Grammy Awards[2] | ||||
| Rok | Kategoria | Tytuł | Gatunek | Wynik |
|---|---|---|---|---|
| 1999 | Historical Album | The Duke Ellington Centennial Edition RCA Victor Recordings (1927-1973) |
Jazz | Laureat |
| 1979 | Best Jazz Instrumental Performance, Big Band | Duke Ellington at Fargo, 1940 Live | Jazz | Laureat |
| 1976 | Best Jazz Performance By a Big Band | The Ellington Suites | Jazz | Laureat |
| 1972 | Best Jazz Performance By a Big Band | Toga Brava Suite | Jazz | Laureat |
| 1971 | Best Jazz Performance By a Big Band | New Orleans Suite | Jazz | Laureat |
| 1968 | Best Instrumental Jazz Performance - Large Group Or Soloist with Large Group |
...And His Mother Called Him Bill | Jazz | Laureat |
| 1967 | Best Instrumental Jazz Performance, Large Group Or Soloist with Large Group |
The Far East Suite | Jazz | Laureat |
| 1966 | Best Original Jazz Composition | In the Beginning God | Jazz | Laureat |
| 1965 | Best Instrumental Jazz Performance - Large Group or Soloist with Large Group |
New Orleans Suite | Jazz | Laureat |
| 1959 | Best Performance By w Dance Band | Anatomy of a Murder | Pop | Laureat |
| 1959 | Best Musical Composition First Recorded And Released in 1959 (More Than 5 Minutes Duration) |
Anatomy of a Murder | Composing | Laureat |
| 1959 | Best Sound Track Album - Background Score From a Motion Picture or Television |
Anatomy of a Murder | Composing | Laureat |
- 1969 Prezydencki Medal Wolności
- 1973 Kawaler Legii Honorowej
- 1999 Nagroda Pulitzera (przyznana pośmiertnie)
Przypisy
- ↑ Paul Tanner, Maurice Gerow: A study of jazz. W. C. Brown Co., 1973, s. 128. ISBN 9780697035578.
- ↑ allmusic - Duke Ellington • Grammy Awards
[edytuj] Bibliografia
- Joachim Ernst Berendt, Od raga do rocka – wszystko o jazzie, Kraków: PWM, 1979.
- Andre Hodeir, Ludzie i problemy jazzu, Kraków: PWM, 1961.
- Dariusz Michalski, Nie było nas – był jazz, [w:] Cały ten "jazz", Warszawa: Wiedza Powszecha, 1990, ISBN 83-214-0668-8 (Lekka Muza ; 1)
- Wacław Panek, Encyklopedia muzyki rozrywkowej, Warszawa 2000, ISBN 83-7227-183-6
- Dionizy Piątkowski, Duke Ellington, Warszawa: Agora SA, 2010, ISBN 978-83-7552-891-6
- Dionizy Piątkowski, Jazz, Poznań: Atena, 2005, ISBN 83-85414-90-8
- Jerzy Radliński, Obywatel Jazz, Kraków: PWM, 1967.
- Roman Waschko, Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Warszawa 1970.
