Szablodziób andyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szablodziób andyjski
Recurvirostra andina[1]
Philippi & Landbeck, 1861
Szablodziób andyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd siewkowce
Rodzina szczudłonogi
Rodzaj Recurvirostra
Gatunek szablodziób andyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szablodziób andyjski (Recurvirostra andina) — gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny szczudłonogów. Występuje w Andach. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Zasięg występowania

Zasięg tego gatunku obejmuje centralne Peru, na południe poprzez południowo-wschodnią Boliwię do centralnego Chile i północno-wschodniej Argentyny. Szeroko rozprzestrzeniony, występuje na obszarze 709 000 km2[3].

Habitat

Zasiedla zazwyczaj jeziora, zarówno słone jak i zasadowe. Spotykany także na otwartych bagnach, podmokłych łąkach oraz małych stawach. Poza sezonem lęgowym spotykany w innych typach środowisk wodnych.

Morfologia

Długość ciała wynosi 43-48 cm, w tym dzioba około 8,2 cm. Skrzydła mierzą około 24,38 cm, natomiast stęp ok. 8,7 cm[4]. Większa część upierzenia biała. Dziób czarny, dość cienki, zagięty w dół a następnie w górę. Tęczówki czerwone[5]. Lotki i wierzchnie pokrywy skrzydłowe czarnobrązowe, lotki z jaśniejszą stosiną; pokrywy podskrzydłowe białe, podobnie jak i grzbiet. Pokrywy nadogonowe oraz sterówki czarnobrązowe. Nogi i stopy szare. Masa ciała wynosi 315-410 gram.

Behawior

W trakcie sezonu lęgowego i w locie często się odzywa. Zawołania różnią się od siebie, zazwyczaj opisywane są jako kluit; zawołania zależą od sytuacji. Często widywany przy flamingach chilijskich (Phoenicopterus chilensis), gdy żeruje. Pożywienie stanowią drobne bezkręgowce znajdywane w płytkiej wodzie — mięczaki i skorupiaki. W locie szyja i nogi wyprostowane.

Lęgi

Okres lęgowy przypada na lato i różni się porą zależnie od miejsca występowania. Gniazdo stanowi zagłębienie w ziemi, często blisko wody. Samica składa zazwyczaj cztery białe jaja. Inkubacja trwa 23-25 dni, wysiadują oba ptaki z pary; pisklęta są w pełni opierzone po 35-42 dniach[6]. Po wykluciu pokrywa je z wierzchu szaro-biały puch z ciemnymi plamkami; od spodu białe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Recurvirostra andina w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Recurvirostra andina. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Andean Avocet Recurvirostra andina. Birdlife International, 2013. [dostęp 29 czerwca 2013].
  4. James Edmund Harting. Mr J. E. Harting on rare or little-known Limicolae. „Ibis”. 4 (3), s. 258, 1874. 
  5. Graf Hans V. Berlepsch & J. Stolzmann. Graf Hans V. Berlepsch and J. Stolzmann on Ornithology of Central Peru. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 2, s. 52, 1902 (fr.). 
  6. Andean Avocet. WorldBirds. [dostęp 29 czerwca 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]