Szczękościsk
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szczękościsk (łac. trismus) – przemijające ograniczenie ruchomości rozwarcia szczęk spowodowane odruchowym przykurczem mięśni unoszących żuchwę (żwacz, mięśnie skrzydłowe lub skroniowe).
Spis treści |
Przyczyny [edytuj]
Miejscowe [edytuj]
- stan zapalny (np. zakażenie przestrzeni skrzydłowo-żuchwowej po znieczuleniu do otworu żuchwowego, zapalenie mięśni żwaczowych, stawu skroniowo-żuchwowego, okołozębowe, promienica, ropień wszystkie ropnie oprócz okołomigdałkowego (Kryst), ropnie zewnątrzustne)
- uraz
- jako powikłanie po usunięciu zębów (trzonowych górnych i dolnych)
- dysfunkcja skroniowo-żuchwowa
- ropowica dna jamy ustnej
- zębopochodne zapalenie okostnej
- zaburzenia nerwicowe
Ogólne [edytuj]
- niektóre schorzenia OUN
- histeria
- nowotwory
- tężec (czasem jako pierwszy objaw)
- padaczka (częsty objaw)
- narkotyki (np. amfetamina)
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Bożydar Latkowski: Otolaryngologia - podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wyd. Lek. PZWL, 1998.
- Stanisław Bartkowski: Chirurgia szczękowo-twarzowa.