Thugga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dougga / Thuggaa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Dougga theatre.jpg
Thugga - ruiny teatru rzymskiego
Kraj  Tunezja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III
Charakterystyka #794
Regionb Kraje arabskie
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1997
na 21. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Tunezji
Mapa lokalizacyjna Tunezji
Thugga
Thugga
Ziemia 36°25′25,0″N 9°13′13,2″E/36,423611 9,220333
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Thugga - mury obronne

Thugga (fr. Dougga, z berb. Thugga - "pastwiska") - stanowisko archeologiczne w północnej Tunezji, w 1997 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W starożytności było to miasto punickie, następnie numidyjskie i rzymskie. Podupadło w okresie Bizancjum, ostatecznie opuszczone pod okupacją Wandalów.

Stanowisko archeologiczne[edytuj | edytuj kod]

Do naszych czasów zachował się rozległy, zajmujący około 65 hektarów, kompleks ruin. Do najważniejszych zabytków zalicza się mauzoleum Atebana - wieża z piramidalnym zwieńczeniem (wzorowana na Mauzoleum w Halikarnasie). Na wieży znajduje się punicko-libijska inskrypcja z przełomu III i II wieku p.n.e. Z okresu rzymskiego pochodzą natomiast liczne mozaiki oraz ruiny domów mieszkalnych, świątyń (m. in. świątyni Junony Celestis z początku III wieku n.e.) i teatru, budowanych w mieszanym stylu grecko-punickim. Z czasów rzymskich pochodzą także łaźnie Licyniana oraz łuk triumfalny Septymiusza Sewera z III wieku n.e.

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Usytuowany na terenie wykopalisk, odnowiony teatr rzymski powstał w 168 roku n.e. z inicjatywy miejscowego bogacza Markusa Kwadrutusa. W czasach swojej świetności mógł pomieścić 3500 widzów. Współcześnie - po gruntownej renowacji - teatr służy za miejsce wystawiania klasycznych dramatów podczas corocznego Festiwalu Thuggi w lipcu i sierpniu.

Kapitol[edytuj | edytuj kod]

Budynek kapitolu został ofiarowany miastu w 166 roku n.e. przez ród bogaczy Marcia. Poświęcony jest Jowiszowi, Junonie i Minerwie. Na fryzie budowli znajduje się rzeźba cesarza Antoninusa Piusa, unoszonego w szponach przez wielkiego orła. Wnętrze świątyni skrywało w starożytności ogromną rzeźbę Jowisza, której pozostałości wystawione są obecnie w Muzeum Bardo w Tunisie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia sztuki starożytnej, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1974, str. 146
  • Willet, David, Tunezja, seria: Praktyczny przewodnik, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 1999, str. 229-231