Susa (Tunezja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Susa
سوسة
Państwo  Tunezja
Wilajet Susa
Burmistrz Hédi Ayache
Populacja (2010)
• liczba ludności

199 601
Kod pocztowy 4000
Położenie na mapie Tunezji
Mapa lokalizacyjna Tunezji
Susa
Susa
Ziemia 35°50′N 10°38′E / 35.833333333333, 10.633333333333Na mapach: 35°50′N 10°38′E / 35.833333333333, 10.633333333333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Medyna (Stare Miasto) w Susiea
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj Tunezja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium III, IV, V
Charakterystyka #498
Regionb Afryka
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1988
na 12. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Susa (fen. Hadrumetum, arab. سوسة = Sūsah, fr. Sousse) – trzecie pod względem wielkości (173 047 mieszkańców) miasto w Tunezji. Stolica Gubernatorstwa Susa (544 413 mieszkańców). Kurort wypoczynkowy nad Morzem Śródziemnym, do którego ściąga rocznie ponad milion turystów. Do miasta należy Port El-Kantoui, największy i najsłynniejszy port jachtowy w Tunezji. W Sousse urodził się były prezydent Republiki Tunezyjskiej Zin Al-Abidin Ben Ali. Miasto wpisane jest na listę UNESCO.

Spis treści

Historia [edytuj]

Hadrumetum było jedną z kolonii fenickich założonych w IX w. p.n.e. Znajdowało się ono na północ od Parva i Tapsos oraz na południe od Kartaginy. W 202 p.n.e., podczas drugiej wojny punickiej, była tu baza wojskowa Hannibala. Po trzeciej wojnie punickiej miasto znalazło się w Imperium rzymskim. Po reformie administracji cesarstwa, przeprowadzonej przez Dioklecjana, zostało stolicą prowincji Africa Byzacena. W V wieku n.e. osiedle znalazło się w państwie Wandalów.

Na stanowisku archeologicznym znaleziono tabliczki ołowiane z formułami magicznymi, figurki terakotowe i mozaiki, w tym słynną mozaikę przedstawiającą Wergiliusza (w czasach protektoratu francuskiego przeniesiono ją do muzeum w Bardo).

Zabytki [edytuj]

  • Wielki meczet - z 851 roku;
  • ribat (821 r.)
  • medyna – wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO
  • Muzeum Archeologiczne, które utworzono w pomieszczeniach wokół dwóch głównych dziedzińców kazby. Zgromadzono tu najlepszą w kraju – po Muzeum Bardo w Tunisie – kolekcję mozaik. Ozdobą zbiorów jest Triumf Bachusa, przedstawiający rzymskiego boga wina powożącego rydwanem na czele parady satyrów oraz liczne sceny połowu ryb. W innych salach umieszczono przedmioty wydobyte z punickiego grobu odkrytego pod muzeum. Pracuje tu na stałe artysta, prezentujący sztukę układania mozaiki, wymagającą niezwykłej cierpliwości i dokładności.
  • katakumby, których korytarze z 15 tys. grobów chrześcijan z IV i V w. rozciągają się na długości 5,5 km. Niestety, dla zwiedzających udostępniono jedynie mały odcinek (100 m) katakumb Dobrego Pasterza, które nazwę zawdzięczają odkrytemu w środku napisowi "bon pasteur" (dobry pasterz). Większość grobów zamurowano, a tylko kilka z nich ma szklaną pokrywę, przez którą można dostrzec ludzkie kości.

Galeria [edytuj]

Miasta partnerskie [edytuj]

Przypisy