Tlenek manganu(II)
| Tlenek manganu(II) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | MnO | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 70,94 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezwonne[3] zielone kryształy lub proszek[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Minerały | manganozyt | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 1344-43-0 1313-12-8 (manganozyt) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 14940[6] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | MnO2, Mn2O3, Mn2O7 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
-oxide-xtal-3D-vdW.png)
Tlenek manganu(II), MnO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych, w którym mangan występuje na II stopniu utlenienia. Występuje w przyrodzie jako bardzo rzadki minerał manganozyt[2][8].
Spis treści |
Właściwości[edytuj]
Tlenek manganu(II) jest ciałem stałym barwy żółtozielonej lub szarozielonej. Krystalizuje w układzie regularnym i tworzy sieć przestrzenną typu NaCl. Nie rozpuszcza się w wodzie. Jest tlenkiem zasadowym. Ulega działaniu kwasów, dając sole manganu(II) o bladoróżowym zabarwieniu[2][9]:
- MnO + H2SO4 → MnSO4 + H2O
- MnO + 2HCl → MnCl2 + H2O
W kontakcie z powietrzem lub tlenem, tlenek manganu(II) utlenia się do wyższych tlenków manganu[2].
Tlenek manganu(II) jest związkiem niestechiometrycznym. Jego skład może wynosić pomiędzy MnO a Mn0,957O, zachowując jednocześnie tę samą strukturę przestrzenną[9].
Otrzymywanie[edytuj]
Tlenek manganu(II) otrzymuje się przemysłowo z tlenku manganu(IV) poprzez redukcję wodorem, tlenkiem węgla lub metanem w wysokich temperaturach (powyżej 800 °C)[2]:
- MnO2 + H2 → MnO + H2O
- MnO2 + CO → MnO + CO2
Związek ten można także otrzymać w wyniku termicznego rozkładu węglanu lub szczawianu manganu(II) w atmosferze beztlenowej[2][9]:
- MnCO3 → MnO + CO2
Ostrożna dehydratacja wodorotlenku manganu(II) w kontrolowanych warunkach i w atmosferze beztlenowej także daje tlenek manganu(II)[2].
Zastosowanie[edytuj]
Tlenek magnanu(II) stosowany jest w przemyśle nawozowym, gdzie jest źródłem manganu w nawozach, oraz paszowym. Wykorzystywany jest także do otrzymywania szeregu innych związków manganu[2].
Przypisy[edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Physical constants of inorganic compounds. W: CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009. ISBN 9781420090840.
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 Manganese(II) oxide. W: Pradyot Patnaik: Handbook of Inorganic Chemicals. McGraw-Hill, 2003, s. 549–550. ISBN 0-07-049-439-8.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Tlenek manganu(II) (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-02-13].
- ↑ Tlenek manganu(II) (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2011-02-13].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Tlenek manganu(II) (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2011-02-13].
- ↑ Tlenek manganu(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Manganese & compounds: Overview (ang.). National Pollutant Inventory. [dostęp 2011-02-13].
- ↑ Manganosite Mineral Data (ang.). Webmineral Mineralogy Database. [dostęp 2011-02-13].
- ↑ 9,0 9,1 9,2 32. Manganowce. W: Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. drugie poprawione. Cz. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 894. ISBN 9788301065423. OCLC 69373857.
