Tomasz Wołek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tomasz Wołek
Tomasz Wołek
Data i miejsce urodzenia 14 października 1947
Gdańsk
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Wikicytaty Tomasz Wołek w Wikicytatach

Tomasz Józef Wołek (ur. 14 października 1947 w Gdańsku) – polski dziennikarz, publicysta polityczny i komentator sportowy, działacz opozycji w okresie PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego, które to studia ukończył w 1972. W 1968 uczestniczył w wiecach studenckich w ramach wydarzeń marcowych.

Pracował początkowo jako nauczyciel w szkole średniej i rzecznik prasowy Lechii Gdańsk i Arki Gdynia. Jako dziennikarz sportowy współpracował z „Piłką Nożną” oraz redakcją sportową TVP. Pracę w tej ostatniej stracił w 1977 w związku z publikowaniem w drugim obiegu.

W 1979 został działaczem Ruchu Młodej Polski, a w 1980 wstąpił do „Solidarności”. W 1981 znalazł się wśród sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości. Pisał w „Bratniaku”, „Głosie”, „Więzi”. W sierpniu 1980 współtworzył pismo strajkowe „Naprzeciw”. Zakładał struktury NSZZ „S” w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z działaczami RMP, publikował w pismach podziemnych (w tym „Polityce Polskiej”), organizował pomoc dla rodzin internowanych.

Zawodowo w tym okresie pracował w pismach katolickich. Był działaczem Forum Prawicy Demokratycznej. Od 1990 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego „Życia Warszawy”, zaś w latach 1993–1995 był redaktorem naczelnym. W 1996 został redaktorem naczelnym nowego dziennika „Życie”. Funkcję tę pełnił do 2001 oraz (po reaktywacji pisma) w okresie 2004–2005.

W 1999 towarzyszył Michałowi Kamińskiemu i Markowi Jurkowi w wizycie do Wielkiej Brytanii celem spotkania się z Augusto Pinochetem, oskarżonym w Hiszpanii o zbrodnie przeciwko ludzkości, zabójstwa i stosowanie tortur i osadzonym w areszcie domowym. Przeprowadził jeden z pierwszych wywiadów z chilijskim generałem po jego zatrzymaniu[1].

Publikuje w „Rzeczpospolitej”, „Gazecie Wyborczej” i „Polityce”. Jest autorem kilku książek o tematyce katolickiej, jak również prac poświęconych piłce nożnej (zwłaszcza południowoamerykańskiej). Współtwórca (ze Stefanem Kisielewskim) Abecadła Kisiela. W 2005 został dyrektorem redakcji publicystyki stacji Tele 5[2]. Prowadzi w tej stacji program publicystyczny Plusy dodatnie, plusy ujemne, zajmuje się też komentowaniem meczów piłkarskich.

W 2011 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. Laureat Nagrody Kisiela (1997).

Przypisy

  1. Pinochet w „Życiu”. „Wprost” nr 29/1999 (868).
  2. Tomasz Wołek w Tele5. medialink.pl, 1 lipca 2005.
  3. Prezydent uhonorował zasłużonych dziennikarzy. prezydent.pl, 21 marca 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]