Marek Jurek
Z Wikipedii
| Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej |
|
| Marek Jurek | |
 |
|
| ur. 28 czerwca 1960 w Gorzowie Wielkopolskim | |
| Partia polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Ostatnia partia polityczna | Prawica Rzeczypospolitej |
| Poprzednik | Włodzimierz Cimoszewicz |
| Okres urzędowania | od 26 października 2005 do 27 kwietnia 2007 |
| Następca | Ludwik Dorn |
| Wicemarszałkowie | Wojciech Olejniczak, Bronisław Komorowski, Jarosław Kalinowski, Andrzej Lepper (później Genowefa Wiśniowska), Marek Kotlinowski (później Janusz Dobrosz) |
Marek Jurek (ur. 28 czerwca 1960 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski polityk, poseł X kadencji Sejmu PRL oraz I, IV i V kadencji Sejmu RP, przewodniczący Prawicy Rzeczypospolitej, od 2005 do 2007 Marszałek Sejmu V kadencji.
Spis treści |
[edytuj] Polska Rzeczpospolita Ludowa
Ukończył I LO im. Tadeusza Kościuszki w Gorzowie Wielkopolskim, następnie studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pod koniec lat 70. zaangażował się w działalność opozycyjną. W latach 80. był współzałożycielem i uczestnikiem opozycyjnego Ruchu Młodej Polski, członkiem władz krajowych Niezależnego Zrzeszenia Studentów, pracował w redakcji podziemnej "Polityki Polskiej" i emigracyjnych "Znaków Czasu".
[edytuj] III Rzeczpospolita
[edytuj] Działalność w latach 1989–2005
W 1989 należał do założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Był wiceprezesem i przewodniczącym rady naczelnej tej partii. W latach 1989–1993 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z listy Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W Sejmie kontraktowym wspólnie z Janem Łopuszańskim i Stefanem Niesiołowskim współtworzył charakterystyczny wizerunek ZChN. Podczas I kadencji Sejmu był wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych.
Od 1995 do 2001 zasiadał w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji z nominacji Lecha Wałęsy, przewodniczył KRRiT od maja do grudnia 1995.
W 1999 wraz z Michałem Kamińskim udał się do Wielkiej Brytanii, by prywatnie spotkać się z generałem Augusto Pinochetem, oskarżonym w Hiszpanii o zbrodnie przeciwko ludzkości, zabójstwa i stosowanie tortur i osadzonym w areszcie domowym na podstawie "Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa". W czasie wyjazdu wręczył generałowi pamiątkowy ryngraf z Matką Boską. W wyjeździe brał udział również dziennikarz Tomasz Wołek.
W latach 2001–2002 był członkiem Przymierza Prawicy, pełnił funkcję przewodniczącego rady politycznej tego ugrupowania. W wyborach parlamentarnych w 2001 uzyskał ponownie mandat poselski z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu rzeszowskim.
Po zjednoczeniu Przymierza Prawicy z Prawem i Sprawiedliwością 2 czerwca 2002 został wiceprezesem tej partii do spraw chrześcijańsko-społecznych. 18 stycznia 2003 na zjeździe partii razem z mniejszością działaczy opowiedział się przeciw uchwale wzywającej do głosowania za wstąpieniem do Unii Europejskiej w referendum.
W wyborach parlamentarnych w 2005 po raz czwarty uzyskał mandat poselski, tym razem w okręgu piotrkowskim.
[edytuj] Działalność w latach 2005–2007
26 października 2005 został wybrany na urząd Marszałka Sejmu V kadencji, głosami Prawa i Sprawiedliwości, Samoobrony, Ligi Polskich Rodzin oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego. Uzyskał 265 głosów, a jego kontrkandydat z Platformy Obywatelskiej, Bronisław Komorowski, 133 głosy. Jako marszałek odbył kilka wizyt zagranicznych m.in. do Wilna, Londynu, Berlina, Turcji i Lwowa.
13 kwietnia 2007 po odrzuceniu przez Sejm projektu zmiany Konstytucji RP w tzw. sprawie ochrony życia poczętego zapowiedział, że podda pod głosowanie wniosek o odwołanie siebie z funkcji Marszałka Sejmu. 14 kwietnia tego roku zrezygnował również z członkostwa w partii Prawo i Sprawiedliwość oraz wszelkich funkcji partyjnych. 27 kwietnia Sejm 402 głosami przyjął jego dymisję z funkcji marszałka.
19 kwietnia 2007 ogłosił decyzję o utworzeniu nowej, prawicowej partii politycznej o profilu chrześcijańsko-konserwatywnym pod nazwą Prawica Rzeczypospolitej. 10 września tego roku podpisał porozumienie z LPR i UPR o nazwie Liga Prawicy Rzeczypospolitej celem wspólnego startu w przedterminowych wyborach. Marek Jurek bez powodzenia kandydował z własnego komitetu do Senatu.
[edytuj] Działalność po 2007
W 2008 został zarejestrowany jako kandydat w wyborach uzupełniających do Senatu zarządzonych w okręgu krośnieńskim na dzień 22 czerwca w związku ze śmiercią senatora Andrzeja Mazurkiewicza. Uzyskał 10 751 głosów, zajmując 3. miejsce spośród 12 kandydatów.
W 2009 ubiegał się o mandat w wyborach do Parlamentu Europejskiego jako lider listy Prawicy Rzeczypospolitej w warszawskim okręgu wyborczym. Jego partia nie przekroczyła jednak progu wyborczego. Na Marka Jurka zagłosowało 33 925 osób, co stanowiło 4,10% wszystkich głosów ważnych oddanych w tym okręgu[1].
[edytuj] Działalność publicystyczna
Jest stałym publicystą katolickiej Niedzieli, a także autorem książki Reakcja jest objawem życia, będącej zbiorem jego felietonów z lat 1999-2000. Blisko współpracuje z pismem "Christianitas", gdzie publikuje swoje główne artykuły polityczne. W 2009 wydał książkę Dysydent w państwie POPiS, w której znajdują się m.in. notatki z jego dziennika i wpisy z jego bloga.
[edytuj] Życie prywatne
Jest żonaty, ma troje dzieci (córki Zofię i Marię oraz syna Ludwika). Mieszka pod Piasecznem pod Warszawą. Jest zwolennikiem Mszy Trydenckiej.
Przypisy
[edytuj] Źródła
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
