Trybsz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trybsz
Trybsz na tle Tatr. Widok z Obłazowej
Trybsz na tle Tatr. Widok z Obłazowej
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat nowotarski
Gmina Łapsze Niżne
Liczba ludności (styczeń 2011) 833
Strefa numeracyjna (+48) 18
Tablice rejestracyjne KNT
SIMC 0443453
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Trybsz
Trybsz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Trybsz
Trybsz
Ziemia 49°25′N 20°09′E/49,416667 20,150000Na mapach: 49°25′N 20°09′E/49,416667 20,150000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Trybsz (słow. Tribš, węg. Újterebes, Tribs, niem. Treibs lub Trips[1]) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne.

Wieś położona jest w polskiej części Spisza, na północno-zachodnim Zamagurzu, pomiędzy Pieninami Spiskimi i Pogórzem Spiskim, niedaleko Czarnej Góry oraz Białki Tatrzańskiej. Niedaleko Trybsza, w odległości ok. 2,5 km na północ, znajduje się rezerwat Przełom Białki. Znajdują się tam dwie wapienne skały – Obłazowa i Kramnica, pomiędzy którymi rzeka Białka stworzyła swój przełom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Trybsz wzmiankowany jest od XVI wieku, kiedy to należał do właścicieli zamku Dunajec (obecnie Niedzica). Wieś założona została przez spolonizowanych osadników z Frydmana. Początkowo należała do parafii w Krempachach, potem we Frydmanie, a samodzielną parafią stała się w roku 1769.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Drewniany kościół pw. św. Elżbiety Węgierskiej z 1567 r., konstrukcji zrębowej, konsekrowany ok. roku 1640] Jednonawowy bez wieży (rozebranej w 1924). Wewnątrz barokowa polichromia z 1647. Na sklepieniu najstarsza malowana panorama polskich Tatr (Hawrań, Płaczliwa Skała), stanowiąca tło dla przedstawienia Sądu Ostatecznego. Kościół wpisany jest do rejestru zabytków; leży na małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Za kościołem cmentarz parafialny.
  • Obok starej świątyni w 1904 r. wzniesiono nową, murowaną – dzisiejszy kościół parafialny.

Przypisy

  1. Andrzej Olejko, "Niedoszły sojusznik czy trzeci agresor? Wojskowo-polityczne aspekty trudnego sąsiedztwa Polski i Słowacji 1918-1939", Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego i Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, Kraków – Rzeszów 2012, strona 10

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]