U-534

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-534
U-534
Typ IXC/40
Historia
Stocznia Deutsche Werft, Hamburg
Położenie stępki 20 lutego 1942
Wodowanie 23 września 1942
 Kriegsmarine
Wejście do służby 23 grudnia 1942
Los okrętu zatopiony 5 maja 1945, wydobyty z dna 1993, okręt-muzeum
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 1120 ton, podwodna 1232 tony
Długość 76,8 m (kadłuba mocnego 58,7 m)
Szerokość 6,8 m (kadłuba mocnego 4,4 m)
Zanurzenie 230 m maks. (4,7 m na powierzchni)
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW)
2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW)
Prędkość 18,3 w (34 km/h) na powierzchni
7,3 w (13,5 km/h) w zanurzeniu
Zasięg 24880 km (12000 Mm) przy 19 km/h (10 w) na powierzchni
117 km (63 Mm) przy 7 km/h (4 w) w zanurzeniu
Uzbrojenie
4 dziobowe + 2 rufowe wyrzutnie torpedowe , 22 torpedy 55 cm (lub 44 min typu A, albo 66 typu B), w pierwszych modelach 1 działo 105/45
Załoga 48 - 56 osób
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

U-534 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IXC/40 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1942 roku. Jeden z czterech drugowojennych U-Bootów zachowanych do czasów współczesnych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na budowę okrętu zostało złożone w stoczni Deutsche Werft w Hamburgu 10 kwietnia 1941. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 20 lutego 1942 roku. Wodowanie nastąpiło 23 września 1942, wejście do służby 23 grudnia 1942 roku.

W 1944 i 1945 okręt odbył łącznie trzy patrole bojowe; nie zniszczono żadnej jednostki przeciwnika. Został zatopiony 5 maja 1945 przez bomby głębinowe zrzucone z brytyjskiego Liberatora na wodach cieśniny Kattegat na północny zachód od Helsingør.

W 1993 roku rozpoczęto operację wydobycia okrętu, sponsorowaną przez duńskiego magnata prasowego Karstena Ree. Wrak zachował się w niespodziewanie dobrym stanie; wbrew fantastycznym oczekiwaniom, nie odkryto jednak przewożonego jakoby złota, znaleziono m.in. rzeczy osobiste załogi, 100 butelek po winie, karton prezerwatyw itd. W 1996 roku kadłub został przetransportowany do Birkenhead w Anglii, gdzie ze względów technicznych i ekonomicznych został pocięty na 4 części przed osiągnięciem ostatecznego miejsca ekspozycji. Wystawa o nazwie "The U-Boat Story" została ostatecznie otwarta 10 lutego 2009 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-534 (ang.). [dostęp 21 października 2008].
  2. Marek Nowak: U-534 (pol.). [dostęp 21 października 2008].

Przypisy

  1. Pozostałe to U-505, U-995, U-2540.