Rydwany ognia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rydwany ognia
Chariots of Fire
Gatunek dramat
Data premiery Ziemia 20 maja 1981 r.
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 123 minuty
Reżyseria Hugh Hudson
Scenariusz Colin Welland
Główne role Ian Charleson
Ben Cross
Ian Holm
Nicholas Farrell
Nigel Havers
John Gielgud
Muzyka Vangelis
Zdjęcia David Watkin
Kostiumy Milena Canonero
Produkcja Dodi Al-Fayed

Rydwany ognia (ang. Chariots of Fire) – angielski film z 1981 roku, wyreżyserowany przez Hugh Hudsona. Film został oparty na prawdziwej historii dwóch brytyjskich biegaczy przygotowujących się do letnich igrzysk olimpijskich 1924 roku.

W roku 1995, w stulecie narodzin kina, obraz Hudsona znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[1].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Bohaterami filmu są dwaj brytyjscy biegacze z lat 20. XX wieku, złoci medaliści olimpijscy z Paryża: Eric Liddell i Harold Abrahams, pochodzący z różnych warstw społecznych Zjednoczonego Królestwa. Różnią się nie tylko pochodzeniem, ale i motywacją ciężkich treningów. Abrahams, angielski Żyd, sukcesami sportowymi chce zyskać akceptację w ówczesnym hierarchicznym społeczeństwie, a Liddel, wywodzący się z rodziny szkockich misjonarzy prezbiteriańskich[2], jest rozdarty między posługą Bogu a zbytkownym sportem.

Rydwany ognia to opowieść o sportowej rywalizacji, o jej blaskach i cieniach. To także hołd złożony „czasom niewinności” w sporcie, nawet jeśli ukazuje hipokryzję ówczesnych zasad olimpijskich – zawodnik ma obowiązek startować i wygrywać dla swego kraju, nie może jednak zatrudnić trenera.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Tytuł[edytuj | edytuj kod]

Tytuł filmu zaczerpnięto z wiersza Williama Blake’a, Jeruzalem[2]:

Bring me my bow of burning gold! Mój łuk złocisty niech przyniosą:
Bring me my arrows of desire! I moje strzały pożądania:
Bring me my spear! O clouds, unfold! I moją włócznię: O niebiosa!
Bring me my chariot of fire! Mój rydwan ognia niech tu stanie.
(tłum. Maciej Froński)

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Chariots of Fire (album).

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film zdobył siedem nominacji do Oscara i zdobył cztery statuetki, w następujących kategoriach:

Przypisy

  1. Niektóre ważne filmy czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 17 marca 2009].
  2. 2,0 2,1 Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 516. ISBN 978-83-60292-30-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The best of video - poradnik: kino, tv, sat., video. Warszawa: Oficyna Wydawnicza COMFORT, 1994.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]