Rydwany ognia
| Rydwany ognia Chariots of Fire |
|
| Gatunek | dramat |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 123 minuty |
| Reżyseria | Hugh Hudson |
| Scenariusz | Colin Welland |
| Główne role | Ian Charleson Ben Cross Ian Holm Nicholas Farrell Nigel Havers John Gielgud |
| Muzyka | Vangelis |
| Zdjęcia | David Watkin |
| Kostiumy | Milena Canonero |
| Produkcja | Dodi Al-Fayed |
Rydwany ognia (ang. Chariots of Fire) – angielski film z 1981 roku, wyreżyserowany przez Hugh Hudsona. Film został oparty na prawdziwej historii dwóch brytyjskich biegaczy przygotowujących się do letnich igrzysk olimpijskich 1924 roku.
W roku 1995, w stulecie narodzin kina, obraz Hudsona znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[1].
Spis treści |
[edytuj] Opis fabuły
Bohaterami filmu są dwaj brytyjscy biegacze z lat 20. XX wieku, złoci medaliści olimpijscy z Paryża: Eric Liddell i Harold Abrahams, pochodzący z różnych warstw społecznych Zjednoczonego Królestwa. Różnią się nie tylko pochodzeniem, ale i motywacją ciężkich treningów. Abrahams, angielski Żyd, sukcesami sportowymi chce zyskać akceptację w ówczesnym hierarchicznym społeczeństwie, a Liddel, wywodzący się z rodziny szkockich misjonarzy, jest rozdarty między posługą Bogu a zbytkownym sportem.
Rydwany ognia to fascynująca opowieść o sportowej rywalizacji, o jej blaskach i cieniach. To także hołd złożony "czasom niewinności" w sporcie, nawet jeśli ukazuje hipokryzję ówczesnych zasad olimpijskich – zawodnik ma obowiązek startować i wygrywać dla swego kraju, nie może jednak zatrudnić trenera.
[edytuj] Obsada
- Nicholas Farrell jako Aubrey Montague
- Ben Cross jako Harold Abrahams
- Ian Charleson jako Eric Liddell
- Ian Holm jako Sam Mussabini (trener Abrahamsa)
- Alice Krige jako Sybil Gordon (żona Abrahamsa)
- Dennis Christopher jako Charlie Paddock
- Cheryl Campbell jako Jennie Liddell
- Brad Davis jako Jackson Scholz
- John Gielgud jako Master of Trinity
i inni
[edytuj] Tytuł
Tytuł filmu zaczerpnięto z wiersza Williama Blake'a, Jeruzalem:
| Bring me my bow of burning gold! | Mój łuk złocisty niech przyniosą: |
| Bring me my arrows of desire! | I moje strzały pożądania: |
| Bring me my spear! O clouds, unfold! | I moją włócznię: O niebiosa! |
| Bring me my chariot of fire! | Mój rydwan ognia niech tu stanie. |
| (tłum. Maciej Froński) |
[edytuj] Ścieżka dźwiękowa
[edytuj] Nagrody
Film zdobył siedem nominacji do Oscara i zdobył cztery statuetki, w następujących kategoriach:
Przypisy
- ↑ Niektóre ważne filmy czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 17 marca 2009].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Rydwany ognia w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Rydwany ognia w bazie stopklatka.pl
[edytuj] Bibliografia
- The best of video - poradnik: kino, tv, sat., video. Warszawa: Oficyna Wydawnicza COMFORT, 1994.
|
|
||
| Poprzednik Zwyczajni ludzie |
Oscar dla Najlepszego filmu 1981 |
Następca Gandhi |
| Poprzednik Tess |
Złoty Glob dla Najlepszego filmu zagranicznego 1982 |
Następca Gandhi |
| Poprzednik Człowiek słoń |
BAFTA dla Najlepszego filmu 1982 |
Następca Gandhi |