Władysław Daniłowski (kompozytor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Daniłowski
Imię i nazwisko Władysław Daniłowski
Pseudonim Władysław Dan
Władysław Dan-Daniłowski
Walter Dana
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1902
PolskaWarszawa, Polska
Pochodzenie  Polska
Data i miejsce śmierci 4 marca 2000
Stany ZjednoczoneMiami Beach, USA
Instrument wokal, fortepian
Gatunek muzyka rozrywkowa, jazz
Zawód pianista, kompozytor, śpiewak
Aktywność 1928-2000
Wytwórnia płytowa Dana Record
Powiązania Mieczysław Fogg
Zespół
Chór Dana
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Złoty Krzyż Zasługi

Władysław Daniłowski, także Władysław Dan-Daniłowski, pseudonim Dan, w USA znany jako Walter Dana (ur. 26 kwietnia 1902 w Warszawie, zm. 4 marca 2000 w Miami Beach w USA) – polski pianista, kompozytor i wokalista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem pisarza Gustawa Daniłowskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i w III powstaniu śląskim. Studiował w Konserwatorium Warszawskim na kierunkach: fortepianu (w klasie Henryka Melcera-Szczawińskiego) oraz teorii muzyki (w klasie Piotra Rytla). Rozpoczął również studia na Wydziale Prawniczym Uniwersytetu Warszawskiego, ukończył je w 1926. Odbył praktykę konsularną w polskiej ambasadzie w Paryżu (Francja), gdzie poznał muzykę jazzową i zafascynował się występującym tam kwartetem amerykańskim The Revellers. Do kraju powrócił w 1928.

Jako kompozytor zadebiutował, pisząc kilka utworów dla Qui Pro Quo (śpiewała je Hanka Ordonówna). Jednocześnie pracował jako urzędnik w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Był założycielem wzorowanego na The Revellers Chóru Dana (1928), który prowadził do 1939. Pracował też w Polskim Radiu, gdzie kierował Działem Muzyki Lekkiej. Pisał piosenki dla wielu wykonawców, m.in. dla: Adama Astona, Chóru Dana, Mieczysława Fogga, Zofii Terné, Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej. Zajmował się komponowaniem muzyki dla potrzeb filmu.

Po wybuchu II wojny światowej zamieszkał we Włoszech, a następnie w 1940 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Tam reaktywował Chór Dana pod nową nazwą Dana Ensemble, sam przybrał pseudonim Walter Dana. Był prezenterem polonijnych rozgłośni radiowych. Związał się z wytwórniami płytowymi Harmonia oraz RCA Victor, a następnie w Nowym Jorku stworzył własną wytwórnię Dana Record, a także wydawnictwo nutowe.

W 1958 zamieszkał w Miami Beach na Florydzie. Pochowano go w Mauzoleum Southern Memorial Park w Miami na Florydzie.


Najważniejsze piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara (sł. Edward Schlechter, Szer-Szeń)
  • Blade usta (sł. Mieczysław Fogg)
  • Błękitne oczy (instr.)
  • Bo szczęściu melodii nie trzeba (sł. Marian Hemar)
  • Bo szkoda żyć (sł. Julian Tuwim)
  • Chodź, kolego, na jednego (1936, sł. Julian Tuwim)
  • Co nam zostało z tych lat (1930, sł. Julian Tuwim)
  • Czerwony kapturek (sł. Julian Tuwim)
  • Dlaczego właśnie ja (Fredzio; 1937, sł. Aleksander Jellin)
  • Flisacy (sł. Tadeusz Stach)
  • Gdy tańczysz ze mną (sł. Mieczysław Fogg)
  • Jeśli zostać, to na zawsze (Jeśli kochać, to na zawsze; sł. Marian Hemar)
  • Już się prześnił sen (sł. Konrad Tom)
  • Kochana (sł. Mieczysław Fogg)
  • Kuplety warszawskie (sł. Aleksnder Jellin)
  • Miłość stęskniona (sł. Mieczysław Fogg)
  • Może kiedyś innym razem (sł. Marian Hemar)
  • Murzynek Jim (1937, sł. Aleksander Jellin)
  • Nie igraj, Signorito (sł. Julian Tuwim)
  • Nie umiem zapomnieć (sł. Tadeusz Stach)
  • Oj, dana (sł. Jerzy Jurandot)
  • Piłem
  • Pokoik na Hożej (sł. Julian Tuwim)
  • Przebrzmiała pieśń (sł. Julian Tuwim)
  • Sukienka (sł. Mieczysław Fogg)
  • Telefony (sł. Julian Tuwim)
  • W niedzielę (sł. Julian Tuwim)
  • Wesoły marynarz (sł. Julian Tuwim)

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Ostatnie lata[edytuj | edytuj kod]

Władysław Daniłowski przeżył trzy zawały i na krótko przed śmiercią wylew, w wyniku którego stracił wzrok. Mimo złego stanu zdrowia przeżył swoją żonę Bronisławę i syna Gustawa.W 1996 roku wydał swoje wspomnienia "Oj, dana, dana!... cztery pokolenia". W 1997 roku odbył się jubileusz 95-tych urodzin zorganizowany przez Kongres Polonii Amerykańskiej. Zmarł w 2000 roku w wieku 98 lat.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP
  • Złoty Krzyż Zasługi (1938)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Dan Władysław, s. 36, 37.
  • Daniłowski Władysław, Oj, dana, dana!... cztery pokolenia, Miami Beach 1996, Dana Publishing, ISBN 0-930401-98-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]