Jerzy Jurandot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Jurandot
Grób Jerzego Jurandota i Stefanii Grodzieńskiej - Jurandot na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
Grób Jerzego Jurandota i Stefanii Grodzieńskiej - Jurandot na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1911
Warszawa
Imię i nazwisko przy narodzeniu Jerzy Glejgewicht
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1979
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód poeta, dramaturg
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Wikicytaty Jerzy Jurandot w Wikicytatach

Jerzy Jurandot, właściwie Jerzy Glejgewicht (ur. 19 marca 1911 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1979 w Warszawie) – polski poeta, dramaturg, satyryk i autor tekstów piosenek. Mąż Stefanii Grodzieńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Warszawskim matematykę i chemię.

Jako literat zadebiutował w 1929 roku, a w latach trzydziestych zyskał popularność. Pisał dla teatrzyków literackich, takich jak Cyrulik warszawski (1935), Morskie Oko, Banda, Małe Qui Pro Quo (1937-39) i innych. Jego piosenki śpiewali m.in.: Jadwiga Andrzejewska, Chór Dana, Tadeusz Faliszewski, Stefcia Górska, Tola Mankiewiczówna, Tadeusz Olsza, Ludwik Sempoliński, Zofia Terné, Aleksander Żabczyński[1].

Napisał też dialogi filmowe, np. do filmów: Ada! To nie wypada!, Manewry miłosne czy Pani minister tańczy.

W getcie warszawskim od 1940 był dyrektorem artystycznym i literackim w Teatrze Melody Palace przy ul. Rymarskiej 12, a od czerwca 1942 w Teatrze Femina przy ul. Leszno 35[2]. Po rozpoczęciu wielkiej akcji wysiedleńczej do Treblinki w lipcu 1942 ukrywał się.

Po II wojnie światowej był dyrektorem Rozgłośni Polskiego Radia w Lublinie, współpracował z kilkoma teatrzykami żołnierskimi i prasą satyryczną, był także naczelnikiem Wydziału Estrady Ministerstwa Kultury i Sztuki. W Łodzi utworzył i był wieloletnim kierownikiem Teatru Satyrycznego "Syrena" (1945–1950 i 1955–1957), przeniesionego w 1948 do Warszawy. W latach 1952-1955 pełnił funkcję dyrektora Teatru Satyryków w Warszawie. Ponadto współpracował z tygodnikiem "Szpilki".

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Sztuki:
    • Plecy - (1945)
    • Takie czasy - (1954)
    • Trzeci dzwonek - (1958)
    • Mąż Fołtasiówny - (1960)
    • Operacja Sodoma, czyli dziewiąty sprawiedliwy - (1962)
    • Pamiątkowa fotografia - (1966)
    • Rachunek nieprawdopodobieństwa - (1971)
  • Wspomnienia:
    • Dzieje śmiechu - 1959
    • Sak
  • Książki:
    • "Frontem i afrontem" 1952
    • Moja tfurczość [sic] 1966
    • Operacja "Sodoma" czyli dziewiąty sprawiedliwy 1968

Teksty piosenek[edytuj | edytuj kod]

  • "A jednak czegoś mi brak" (muzyka Henryk Wars)
  • "A mnie w to graj" (muzyka Henryk Wars)
  • "Ada to nie wypada" (muzyka Zygmunt Wiehler; posiada w repertuarze Ada Biedrzyńska, Irena Santor, Sława Przybylska, Sami Swoi)
  • "Dziękuję ci moje serce" (muzyka Takis Morakis)
  • "I wciąż się na coś czeka" (muzyka Franciszka Leszczyńska)
  • "Idą leśni" (muzyka Jerzy Wasowski)
  • "Jak odnaleźć twój ślad" (muzyka Ryszard Sielicki)
  • "Jak za dawnych lat" (muzyka Henryk Wars)
  • "Jest taki jeden skarb" (muzyka Jerzy Harald)
  • "Już nie mogę dłużej kryć" (muzyka Henryk Wars)
  • "Na moje wady już nie ma rady" (muzyka Henryk Wars)
  • "Nie kochać w taką noc to grzech" (muzyka Zygmunt Wiehler)
  • "Niedobrze, panie bobrze" (muzyka Jerzy Boczkowski)
  • "Nikt mnie nie rozumie tak jak ty" (muzyka Zygmunt Wiehler)
  • "Nie, psze pana" (muzyka Jerzy Boczkowski)
  • "O jednej Wiśniewskiej" (muzyka trad. - stylizowana ballada dziadowska)
  • "O królu Edwardzie i pani Simpson" (muzyka trad. - stylizowana ballada dziadowska)
  • "Oj, dana" (muzyka Władysław Daniłowski)
  • "Rosną w miastach domy" (muzyka Wawrzyniec Żuławski)
  • "Sentymentalny, starszy pan" (muzyka Z. Dzięgielweski)
  • "Szkoda, że niepogoda" (muzyka Marek Sart)
  • "Tak jak mama nie gotuje nikt" (muzyka Andrzej Januszko)
  • "Tak mało cię znam" (muzyka Władysław Szpilman)
  • "Taka noc i walc, i my" (muzyka Henryk Wars)
  • "Trzy listy" (muzyka Leon Boruński)
  • "U cioci Pelagii" (muzyka Leon Boruński)
  • "W ogródku Eldorado" (muzyka Leon Boruński)
  • "Walczyk Warszawy" (muzyka Leon Rzewuski)
  • "Wio, koniku" (słowa i muzyka oryginału Imre Garai)
  • "Wiosną mi bądź" (muzyka Marek Sart)

Ekranizacje[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Jerzego Jurandota.

Przypisy

  1. Film fabularny 1902-1944 Jerzy Jurandot. filmpolski.pl.
  2. Barbara Engelking, Jacek Leociak: Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2013, s. 601, 594. ISBN 978-83-63444-27-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Jurandot Jerzy, s. 82, 83.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]