Wierzba dwubarwna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wierzba dwubarwna
Illustration Salix bicolor0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina wierzbowate
Rodzaj wierzba
Gatunek wierzba dwubarwna
Nazwa systematyczna
Salix bicolor Willd[2].
Berlin. Baumz. 339. 1796
Synonimy

Salix phylicifolia L.,
Salix schraderiana Willd.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wierzba dwubarwna (Salix bicolor Willd.) – gatunek krzewu należący do rodziny wierzbowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w górach Europy Środkowej: Pireneje, Wogezy, Masyw Centralny, Harz, Sudety, Karpaty, góry Półwyspu Bałkańskiego[3]. W Polsce występuje tylko na pojedynczych stanowiskach w Karkonoszach[3]. Podawane dawniej 2 stanowiska w Tatrach (Rysy i Czarny Staw pod Rysami) nie zostały potwierdzone[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew płożący się przy ziemi i osiągający zazwyczaj wysokość do 1 m (wyjątkowo do 2 m).
Pędy
Gałązki tylko za młodu owłosione, potem nagie. Pąki nagie, przylegające.
Liście
Zazwyczaj o długości 3–4 cm (czasami większe – do 10 cm) i szerokości 1–2 cm (4 cm), odwrotnie jajowate lub eliptyczne, ogonkowe, całobrzegie, lub drobnopiłkowane, nagie. Z wierzchu zielone, spodem matowe i sinawe. Koniec blaszki zaostrzony, na spodniej stronie wyraźne nerwy. Ulistnienie skrętoległe, przylistków zwykle brak.
Kwiaty
Roślina dwupienna. Kwiaty zebrane w kwiatostan zwany kotką, o łuskach ciemniejszych na końcu. Kotki męskie o długości do 2,5 cm. Mają wolne pręciki o nagich nitkach. Kotki żeńskie do 4 cm długości, o szyjce słupka równej długością zalążni, znamiona słupka dużo krótsze. Męskie kwiaty posiadają jeden miodnik.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Czasami można spotkać różniące się od typowej formy, trudne do oznaczenia mieszańce z: w. czerniejącą, w. iwą, w. lapońską, w. oszczepowatą, w. purpurową, w. rokitą, w. śląską, w. śniadą, w. szarą, w. wawrzynkową, w. wiciową, w. wykrojoną, w. zielną.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-11].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN) (ang.). [dostęp 2009-12-11].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.