Wiktor Bałoha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiktor Bałoha
Baloha Viktor-MNS UA-photo.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1963
Zawydowo
Minister ds. sytuacji nadzwyczajnych Ukrainy
Przynależność polityczna Blok Nasza Ukraina
Okres urzędowania od 27 września 2005
do 5 października 2006
Poprzednik Dawid Żwanija
Następca Nestor Szufrycz
Minister ds. sytuacji nadzwyczajnych Ukrainy
Przynależność polityczna Zjednoczone Centrum
Okres urzędowania od 12 listopada 2010
do 24 grudnia 2012
Poprzednik Mychajło Bołotskych (p.o.)

Wiktor Iwanowicz Bałoha, ukr. Віктор Іванович Балога (ur. 15 czerwca 1963 w Zawydowie w obwodzie zakarpackim) – ukraiński polityk, z wykształcenia ekonomista[1]. Były przewodniczący Zakarpackiej Obwodowej Administracji Państwowej, dwukrotnie minister ds. sytuacji nadzwyczajnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1998–1999 był prezydentem miasta Mukaczewa. Od maja 1999 do czerwca 2001 pełnił po raz pierwszy funkcję przewodniczącego Zakarpackiej Obwodowej Administracji Państwowej[1]. W wyborach w 2002 został wybrany na posła do Rady Najwyższej w okręgu jednomandatowym[2].

Od lutego do września 2005 ponownie pełnił funkcję przewodniczącego Zakarpackiej Obwodowej Administracji Państwowej. W rządach Jurija Jechanurowa i Wiktora Janukowicza (od września 2005 do października 2006) zajmował stanowisko ministra ds. sytuacji nadzwyczajnych Ukrainy i ochrony ludności przed skutkami katastrofy w Czarnobylu. We wrześniu 2006 został przewodniczącym Sekretariatu Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki. Funkcję tę pełnił do maja 2009[1].

Od stycznia 2007 przez parę miesięcy był także przewodniczącym Ludowego Związku "Nasza Ukraina"[3]. W 2008 znalazł się wśród założycieli Zjednoczonego Centrum. W listopadzie 2010 wszedł do rządu Mykoły Azarowa, ponownie jako minister ds. sytuacji nadzwyczajnych i ochrony ludności przed skutkami katastrofy w Czarnobylu, miesiąc później nazwa resortu uległa skróceniu[4].

W wyborach w 2012 Wiktor Bałoha uzyskał mandat poselski w okręgu jednomandatowym[5]. Odszedł następnie z rządu.

Przypisy