Mykoła Azarow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mykoła Azarow
Mykola Azarov2.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1947
Kaługa
Premier Ukrainy
Przynależność polityczna Partia Regionów
Okres urzędowania od 11 marca 2010
Poprzednik Julia Tymoszenko
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Mykoła Janowicz Azarow, ukr. Микола Янович Азаров (ur. 17 grudnia 1947 w Kałudze w Rosji jako Nikołaj Janowicz Pachło, ros. Николай Янович Пахло) – ukraiński polityk pochodzenia rosyjskiego, współorganizator i deputowany Partii Regionów, od 2010 jej przewodniczący. Były pierwszy wicepremier i minister finansów w rządzie Wiktora Janukowicza, dwukrotnie pełniący obowiązki premiera Ukrainy. Od 11 marca 2010 premier Ukrainy.

Życiorys[edytuj]

Urodził się na terenie Rosyjskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Po osiedleniu się na Ukrainie zmienił nazwisko[1]. Z wykształcenia geofizyk, był zatrudniony jako pracownik naukowy na stanowisku profesora. Na Ukrainie przebywa od 1984. W latach 1993–1998 działał w donieckiej Partii Pracy, w latach 1996–2002 był szefem Państwowej Administracji Podatkowej. Należy do liderów tzw. klanu donieckiego. Od 1994 do 1998 zasiadał w Radzie Najwyższej II kadencji.

Pełnił funkcję pierwszego wicepremiera i ministra finansów w pierwszym rządzie Wiktora Janukowicza. 7 grudnia 2004 prezydent Leonid Kuczma tymczasowo powierzył mu stanowisko p.o. premiera, po tym jak Wiktor Janukowicz udał się na urlop zdrowotny. Obowiązki premiera Ukrainy pełnił do 28 grudnia 2004 oraz ponownie od 5 do 24 stycznia 2005. Od 4 sierpnia 2006 do 18 grudnia 2007 był wicepremierem i ministrem finansów w drugim rządzie Wiktora Janukowicza.

W 2006, 2007 i 2012 ponownie uzyskiwał mandat poselski. W marcu 2010 przejął obowiązki przewodniczącego Partii Regionów oraz lidera jej frakcji parlamentarnej[2]. Po wyrażeniu wotum nieufności wobec rządu Julii Tymoszenko przez Radę Najwyższą w dniu 3 marca 2010 stał się jednym z kandydatów na urząd premiera Ukrainy[3].

11 marca 2010, po zawiązaniu nowej koalicji parlamentarnej przez Partię Regionów, prezydent Wiktor Janukowicz mianował go nowym szefem rządu. Tego samego dnia parlament zatwierdził go na tym stanowisko oraz skład jego gabinetu[4][5]. Podał się do dymisji 3 grudnia 2012 po wygranych przez Partię Regionów wyborach z 28 października 2012, które w kilku okręgach zostały unieważnione. Prezydent Wiktor Janukowicz przyjął dymisję rządu[6].

13 grudnia 2012 ponownie powołany na urząd premiera Ukrainy, został tego samego dnia zatwierdzony przez parlament VII kadencji. 24 grudnia jego drugi gabinet został zaprzysiężony.

Przypisy

  1. Микола Азаров став прем"єр-міністром (ukr.). gazeta.ua, 12 marca 2010. [dostęp 2012-03-07].
  2. Партію регіонів очолив Азаров (ukr.). zaxid.net, 4 marca 2010. [dostęp 17 marca 2010].
  3. Прем’єр-міністром буде Азаров, – Литвин (ukr.). zaxid.net, 4 marca 2010. [dostęp 17 marca 2010].
  4. Ukraina: koalicja "Stabilność i Reformy" przejmuje władzę. Azarow nowym premierem. gazeta.pl, 11 marca 2010. [dostęp 17 marca 2010].
  5. Mykoła Azarow nowym premierem Ukrainy. newsweek.pl, 11 marca 2010. [dostęp 17 marca 2010].
  6. Ukraine's government, PM resign en masse (ang.). bigpondnews.com, 3 grudnia 2012. [dostęp 4 grudnia 2012].

Bibliografia[edytuj]