Petro Poroszenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petro Poroszenko
Petro Porochenko au Conseil de l’Europe Strasbourg 26 juin 2014 04.jpg
Petro Poroszenko podczas wizyty w Strasburgu, 26 czerwca 2014
Data i miejsce urodzenia 26 września 1965
Bołgrad
Prezydent Ukrainy
Przynależność polityczna Blok Petra Poroszenki
Okres urzędowania od 7 czerwca 2014
Pierwsza dama Maryna Poroszenko
Poprzednik Wiktor Janukowycz
Minister spraw zagranicznych Ukrainy
Przynależność polityczna Nasza Ukraina
Okres urzędowania od 9 października 2009
do 11 marca 2010
Poprzednik Wołodymyr Chandohij (p.o.)
Następca Kostiantyn Hryszczenko
Petro Poroshenko Signature 2014.png
Odznaczenia
Order Orła Białego

Petro Ołeksijowycz Poroszenko, ukr. Петро Олексійович Порошенко (ur. 26 września 1965 w Bołgradzie) – ukraiński polityk i przedsiębiorca (nazywany "królem czekolady"), z wykształcenia ekonomista. Minister spraw zagranicznych w latach 2009–2010, minister rozwoju gospodarczego i handlu w 2012. Od 7 czerwca 2014 prezydent Ukrainy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Petro Poroszenko urodził się w Bołgradzie. Dorastał w Winnicy[1] i w naddniestrzańskim mieście Bendery[2]. W 1989 ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 90. w okresie przemian zajął się działalnością gospodarczą m.in. w branży spożywczej, uzyskując znaczącą pozycję na rynku i stając się jednym z najbogatszych Ukraińców (w 2014 "Forbes" plasował go na 6. miejscu tworzonej przez siebie listy, wyceniając jego aktywa na 1,3 miliarda USD[3]).

W 1998, 2002 i 2006 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Działał w Zjednoczonej Socjaldemokratycznej Partii Ukrainy. Odszedł z niej w 2001, utworzył w oparciu o grupę deputowanych Partię Solidarność, z którą wszedł do Naszej Ukrainy. Był jednym z przywódców pomarańczowej rewolucji, a także jednym z głównych jej sponsorów.

W 2004 objął kierownictwo Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony, ustąpił po kilku miesiącach na skutek konfliktu z ówczesną premier Julią Tymoszenko. W 2005 razem z czołówką Partii Solidarność wstąpił do Ludowego Związku "Nasza Ukraina" (PS formalnie nie została postawiona w stan likwidacji, lecz faktycznie zaprzestała w tym czasie dalszej działalności). Latem 2006 był kandydatem "pomarańczowej" koalicji na stanowisko przewodniczącego Rady Najwyższej, jego kandydatura upadła po przejściu Ołeksandra Moroza na stronę Partii Regionów. W 2007 nie znalazł się na liście wyborczej. W tym samym roku mianowano go przewodniczącym rady Narodowego Banku Ukrainy.

9 października 2009 został ministrem spraw zagranicznych Ukrainy, urząd ten zajmował do 11 marca 2010. Powrócił do rządu 23 marca 2012. W kontrolowanym przez Partię Regionów pierwszym gabinecie Mykoły Azarowa objął stanowisko ministra rozwoju gospodarczego i handlu. W wyborach w 2012 ponownie uzyskał mandat poselski jako kandydat niezależny[4]. Zakończył następnie urzędowanie na stanowisku ministra. W 2013 został jednym ze sponsorów protestów antyrządowych, które doprowadziły do zmiany władzy w Kijowie[5].

29 marca 2014 ogłosił, iż zamierza startować w wyborach prezydenckich w 2014[6]. W głosowaniu z 25 maja 2014 zwyciężył w pierwszej turze, otrzymując w niej 54,7% głosów[7]. 7 czerwca 2014 złożył przysięgę w Radzie Najwyższej Ukrainy, rozpoczynając pięcioletnią kadencję prezydenta Ukrainy[8]. 25 sierpnia 2014 zarządził przedterminowe wybory parlamentarne do Rady Najwyższej[9].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Petro Poroszenko jest żonaty z Maryną. Ma czwórkę dzieci: synów Ołeksija i Mychajłę, córki Jewheniję i Ołeksandrę[11].

Przypisy

  1. Kerry heads for crisis talks over Ukraine (ang.). scotsman.com, 29 marca 2014. [dostęp 2014-05-26].
  2. П'ятий президент: шлях Порошенка до посади (ukr.). BBC Україна, 28 maja 2014. [dostęp 2014-06-12].
  3. Петр Порошенко (ros.). forbes.ua. [dostęp 2014-11-06].
  4. Serwis CVK – Wybory 2012 (ukr.). [dostęp 2012-10-30].
  5. „Potrzebny jest pokój, bezpieczeństwo i zjednoczenie”. Ukraina ma nowego prezydenta. tvp.info, 7 czerwca 2014. [dostęp 2014-06-07].
  6. Poroszenko wystartuje w wyborach prezydenckich, Jaceniuk nie. pb.pl, 29 marca 2014. [dostęp 2014-03-29].
  7. Serwis CVK – Wybory 2014 (ukr.). [dostęp 2014-05-29].
  8. Ukraina ma nowego prezydenta. tvp.info, 7 czerwca 2014. [dostęp 2014-06-07].
  9. Ukraine Early Election Set for October (ang.). bloomberg.com, 25 sierpnia 2014. [dostęp 2014-08-31].
  10. M.P. z 2015 r. poz. 198
  11. Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua (ukr.). [dostęp 2014-11-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]