Petro Poroszenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Petro Poroszenko
Munich Security Conference 2010 - KM 001 Sigorski.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 września 1965
Bołgrad
Minister spraw zagranicznych Ukrainy
Przynależność polityczna Nasza Ukraina
Okres urzędowania od 9 października 2009
do 11 marca 2010
Poprzednik Wołodymyr Chandohij (p.o.)
Następca Kostiantyn Hryszczenko
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Petro Ołeksijowicz Poroszenko, ukr. Петро Олексійович Порошенко (ur. 26 września 1965 w Bołgradie) – ukraiński polityk i przedsiębiorca (nazywany "królem czekolady"), z wykształcenia ekonomista. Minister spraw zagranicznych w latach 2009–2010, minister rozwoju gospodarczego i handlu w 2012.

Życiorys [edytuj]

W 1989 ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 90. w okresie przemian zajął się działalnością gospodarczą m.in. w branży spożywczej, uzyskując znaczącą pozycję na rynku. W 1998, 2002 i 2006 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Działał w Zjednoczonej Socjaldemokratycznej Partii Ukrainy. Odszedł z niej w 2001, utworzył w oparciu o grupę deputowanych Partię Solidarność, z którą wszedł do Naszej Ukrainy. Był jednym z przywódców pomarańczowej rewolucji, a także jednym z głównych jej sponsorów. W 2004 objął kierownictwo Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony, ustąpił po kilku miesiącach na skutek konfliktu z ówczesną premier Julią Tymoszenko. W 2005 razem z czołówką Partii Solidarność wstąpił do Ludowego Związku "Nasza Ukraina" (PS formalnie nie została postawiona w stan likwidacji, lecz faktycznie zaprzestała w tym czasie dalszej działalności). Latem 2006 był kandydatem "pomarańczowej" koalicji na stanowisko przewodniczącego Rady Najwyższej, jego kandydatura upadła po przejściu Ołeksandra Moroza na stronę Partii Regionów. W 2007 nie znalazł się na liście wyborczej. W tym samym roku mianowano go szefem rady Narodowego Banku Ukrainy.

9 października 2009 został ministrem spraw zagranicznych Ukrainy, urząd ten zajmował do 11 marca 2010. Powrócił do rządu 23 marca 2012. W kontrolowanym przez Partię Regionów gabinecie Mykoły Azarowa objął stanowisko ministra rozwoju gospodarczego i handlu. W wyborach w 2012 ponownie uzyskał mandat poselski jako kandydat niezależny[1]. Zakończył następnie urzędowanie na stanowisku ministra.

Przypisy

  1. Serwis CVK – Wybory 2012 (ukr.). [dostęp 2012-10-30].

Bibliografia [edytuj]