Petro Poroszenko
| Petro Poroszenko | |
| Data i miejsce urodzenia | 26 września 1965 Bołgrad |
| Minister spraw zagranicznych Ukrainy | |
| Przynależność polityczna | Nasza Ukraina |
| Okres urzędowania | od 9 października 2009 do 11 marca 2010 |
| Poprzednik | Wołodymyr Chandohij (p.o.) |
| Następca | Kostiantyn Hryszczenko |
Petro Ołeksijowicz Poroszenko, ukr. Петро Олексійович Порошенко (ur. 26 września 1965 w Bołgradie) – ukraiński polityk i przedsiębiorca (nazywany "królem czekolady"), z wykształcenia ekonomista. Minister spraw zagranicznych w latach 2009–2010, minister rozwoju gospodarczego i handlu w 2012.
Życiorys [edytuj]
W 1989 ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 90. w okresie przemian zajął się działalnością gospodarczą m.in. w branży spożywczej, uzyskując znaczącą pozycję na rynku. W 1998, 2002 i 2006 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Działał w Zjednoczonej Socjaldemokratycznej Partii Ukrainy. Odszedł z niej w 2001, utworzył w oparciu o grupę deputowanych Partię Solidarność, z którą wszedł do Naszej Ukrainy. Był jednym z przywódców pomarańczowej rewolucji, a także jednym z głównych jej sponsorów. W 2004 objął kierownictwo Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony, ustąpił po kilku miesiącach na skutek konfliktu z ówczesną premier Julią Tymoszenko. W 2005 razem z czołówką Partii Solidarność wstąpił do Ludowego Związku "Nasza Ukraina" (PS formalnie nie została postawiona w stan likwidacji, lecz faktycznie zaprzestała w tym czasie dalszej działalności). Latem 2006 był kandydatem "pomarańczowej" koalicji na stanowisko przewodniczącego Rady Najwyższej, jego kandydatura upadła po przejściu Ołeksandra Moroza na stronę Partii Regionów. W 2007 nie znalazł się na liście wyborczej. W tym samym roku mianowano go szefem rady Narodowego Banku Ukrainy.
9 października 2009 został ministrem spraw zagranicznych Ukrainy, urząd ten zajmował do 11 marca 2010. Powrócił do rządu 23 marca 2012. W kontrolowanym przez Partię Regionów gabinecie Mykoły Azarowa objął stanowisko ministra rozwoju gospodarczego i handlu. W wyborach w 2012 ponownie uzyskał mandat poselski jako kandydat niezależny[1]. Zakończył następnie urzędowanie na stanowisku ministra.
Przypisy
- ↑ Serwis CVK – Wybory 2012 (ukr.). [dostęp 2012-10-30].
Bibliografia [edytuj]
- Nota biograficzna na stronie novynar.com.ua (ukr.). [dostęp 2012-08-07].
- Nota biograficzna na stronie korrespondent.net (ros.). [dostęp 2012-08-07].
|
|||||||