Arsenij Jaceniuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arsenij Jaceniuk
Arseniy Yatsenyuk in 2012 vertically.JPG
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1974
Czerniowce
Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Przynależność polityczna Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona
Okres urzędowania od 4 grudnia 2007
do 12 listopada 2008
Poprzednik Ołeksandr Moroz
Następca Wołodymyr Łytwyn
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Arsenij Jaceniuk i sekretarz dyplomacji USA Condoleezza Rice, 2007

Arsenij Petrowicz Jaceniuk, ukr. Арсеній Петрович Яценюк (ur. 22 maja 1974 w Czerniowcach) – ukraiński prawnik, ekonomista, przedsiębiorca i polityk, były minister spraw zagranicznych i były przewodniczący Rady Najwyższej.

Życiorys[edytuj]

W 1996 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Czerniowcach, a w 2001 w Instytucie Handlowo-Ekonomicznym w Czerniowcach.

W latach 1992-1997 był właścicielem firmy prawniczej "JurEk", zajmującej się m.in. obsługą prawną prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Od stycznia 1998 pracował w kijowskim banku "Awal", początkowo jako doradca w departamencie kredytowym, od grudnia 1998 jako doradca prezesa zarządu, a w sierpniu 2001 jako wiceprezes zarządu.

Od września 2001 do stycznia 2003 pełnił funkcję ministra gospodarki Autonomicznej Republiki Krymu, następnie był wiceprezesem Narodowego Banku Ukrainy. Przed wyborami prezydenckimi w 2004 faktycznie kierował pracami NBU pod nieobecność prezesa Serhija Tihipki, który pełnił równolegle funkcję szefa sztabu wyborczego kandydata na prezydenta Wiktora Janukowicza.

Od 9 marca 2005 przez kilka miesięcy sprawował urząd pierwszego zastępcy szefa administracji obwodu odeskiego. 27 września tego samego roku został powołany na stanowisko ministra gospodarki w rządzie Jurija Jechanurowa. Funkcję tę pełnił do 4 sierpnia 2006. 20 września 2006 został pierwszym zastępcą szefa sekretariatu prezydenta Wiktora Juszczenki i jego przedstawicielem przy Gabinecie Ministrów.

20 marca 2007 prezydent zgłosił jego kandydaturę na stanowisko ministra spraw zagranicznych. Dzień później został zatwierdzony na tym stanowisku przez Radę Najwyższą.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych we wrześniu 2007 był jednym z liderów bloku Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona. Kandydował do Rady Najwyższej z 3. miejsca na liście wyborczej. 4 grudnia tego samego roku został wybrany przewodniczącym Rady Najwyższej jako kandydat "pomarańczowej koalicji" Bloku Julii Tymoszenko i Naszej Ukrainy – Ludowej Samoobrony. 17 września 2008 po rozpadzie koalicji rządowej podał się do dymisji[1], a 12 listopada odwołano go z zajmowanej funkcji[2].

Jest prezesem zarządu Fundacji Open Ukraine, która zainicjowała konkurs "Wspólna historia – wspólna przyszłość", będący początkiem kampanii informacyjnej na wschodniej Ukrainie, mówiącej o działalności żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii[3].

W 2009 utworzył ruch społeczno-polityczny Inicjatywa Obywatelska Arsenija Jaceniuka "Front Zmian". W wyborach w 2010 wystartował jako kandydat bezpartyjny. Zajął 4. pozycję pod względem głosów z poparciem wynoszącym 6,96%, zdobywając 1 711 749 głosów[4]. Został również przewodniczącym jednej z partii politycznych przekształconej w ugrupowanie Front Zmian. W 2012 obronił mandat poselski jako lider listy wyborcze Batkiwszczyny.

Przypisy

  1. Jaceniuk odchodzi, Tymoszenko krytykuje prezydenta. rp.pl, 17 września 2008. [dostęp 19 stycznia 2010].
  2. Deputowani usunęli przewodniczącego Jaceniuka. rp.pl, 12 listopada 2008. [dostęp 19 stycznia 2010].
  3. Jaceniuk zrobi wszystko możliwe, aby wschód dowiedział się prawdę o UPA. zaxid.net, 23 kwietnia 2009. [dostęp 19 stycznia 2010].
  4. Чергові вибори Президента України 17.01.2010 (ukr.). cvk.gov.ua. [dostęp 19 stycznia 2010].

Bibliografia[edytuj]