William Ruto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
William Ruto
WilliamRuto.PNG
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1966
Kamagut
Kenia 11. Wiceprezydent Kenii
Przynależność polityczna Zjednoczona Partia Republikańska
Okres urzędowania od 9 kwietnia 2013
Poprzednik Kalonzo Musyoka
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

William Kipchirchir Samoei arap Ruto (ur. 21 grudnia 1966 w Kamagut), kenijski polityk, minister rolnictwa w latach 2008-2010, minister szkolnictwa wyższego w latach 2010-2011. Kandydat na urząd wiceprezydenta Kenii w wyborach w 2013, urząd objął 9 kwietnia 2013r.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

William Ruto urodził się w 1966 w wiosce Kamagut w dystrykcie Uasin Gishu w prowincji Rift Valley. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Sambut, a następnie do szkoły średniej Wareng Secondary School w Eldoret oraz Kapabet Boys High School (1985-1986). W latach 1987-1990 studiował botanikę i zoologię (licencjat) na Uniwersytecie w Nairobi[1].

Po zakończeniu studiów rozpoczął pracę jako nauczyciel w szkole średniej w Sirgoi i w Kamagut. Po pewnym czasie zrezygnował jednak z pracy w szkole i założył firmę African Venture Tours and Hotels. W 1992 związał się z organizacją Youth for Kanu '92, wspierającą reelekcję prezydenta Daniela Moi w pierwszych wielopartyjnych wyborach[1].

W 1997 został wybrany w skład parlamentu w okręgu Eldoret North z ramienia Afrykańskiego Narodowego Związku Kenii (KANU). Objął następnie funkcję wiceministra administracji regionalnej, a w sierpniu 2002 stanowisko ministra spraw wewnętrznych. W wyborach w grudniu 2002 wsparł kandydaturę prezydencką Uhuru Kenyatty oraz uzyskał reelekcję w parlamencie. Po przegranych przez KANU wyborach opuścił stanowisko w rządzie[1].

W 2007 ubiegał się o nominację prezydencką z ramienia Pomarańczowego Ruchu Demokratycznego (ODM). Przegrał jednak z liderem partii Railą Odingą. W tym roku zrezygnował z członkostwa w KANU. W wyborach w grudniu 2007 zdobył mandat deputowanego z ramienia ODM. Po krwawych zamieszkach etnicznych i utworzeniu wspólnego rządu przez ODM i Partię Jedności Narodowej, 17 kwietnia 2008 objął w nim stanowisko ministra rolnictwa[1][2]. 21 kwietnia 2010 został mianowany ministrem szkolnictwa wyższego. W czasie kampanii referendalnej w 2010 był jednym z głównych przeciwników przyjęcia nowej konstytucji[3].

W marcu 2011 prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego wysunął wobec Ruto oraz pięciu innych kenijskich polityków oskarżenie o dokonanie zbrodni przeciwko ludzkości w czasie zamieszek po wyborach prezydenckich z 2007. 23 stycznia 2012 Biuro Prokuratora wysunęło oficjalny akt oskarżenia, w którym potwierdziło zarzut zbrodni przeciwko ludzkości, w tym morderstwa, deportacji bądź przymusowych przesiedleń oraz prześladowań [4]. MTK uznał go za pośredniego współprzestępcę, odpowiedzialnego za dokonanie ataków pomiędzy 30 grudnia 2007 a końcem stycznia 2008 na mieszkańców miast Turbo, Kapsabet i Nandi Hills, popierających w czasie wyborów kandydaturę Mwai Kibakiego. Zginęło wtedy ponad 1200 ludzi, a kilkaset tysięcy było zmuszonych opuścić domy[5][6].

W październiku 2010 został zawieszony w obowiązkach ministra pod zarzutem korupcji, jednakże w kwietniu 2011 został z nich oczyszczony. 24 sierpnia 2011, kilka miesięcy po wysunięciu oskarżeń przez MTK, został zdymisjonowany ze stanowiska ministra szkolnictwa wyższego. Na jego dymisję miał również wpływ spór z premierem Odingą i zapowiedzi możliwości startu Ruto w nadchodzących wyborach prezydenckich[7]. W grudniu 2012 zawarł sojusz polityczny z Uhuru Kenyattą, również oskarżonym przez MTK o zbrodnie przeciwko ludzkości w czasie zamieszek w 2008. W wyniku porozumienia Ruto zrezygnował z wysunięcia własnej kandydatury, wspierając kandydaturę Kenyatty w wyborach prezydenckich w 2013 oraz zostając kandydatem na urząd wiceprezydenta u jego boku[8].

Wybory prezydenckie z 4 marca 2013, które w odróżnieniu od poprzednich z 2007, przebiegły w pokojowej atmosferze, zakończyły się zwycięstwem Kenyatty już w pierwszej turze. Według oficjalnych wyników podanych do publicznej wiadomości 9 marca 2013, z kilkudniowym opóźnieniem z powodu awarii elektronicznego systemu zliczania głosów i konieczności ręcznego liczenia, uzyskał on 50,07% głosów poparcia, podczas gdy jego główny rywal, premier Raila Odinga 43,31% głosów. Premier Odinga zakwestionował wyniki głosowania, wysuwając zarzut masowych fałszerstw oraz zapowiadając złożenie skargi do Sądu Najwyższego[9].

W maju 2013 Ruto trafił przed Międzynarodowy Trybunał Karny w Hadze, gdzie rozpoczął się jego proces. Oskarżony o dokonanie zbrodni przeciwko ludzkości nie przyznał się do winy. Po raz pierwszy w historii trybunału tak wysoki, wciąż pełniący urząd przedstawiciel rządu, pełniący swój urząd, stawił się osobiście w międzynarodowym trybunale. Ruto oskarżony został o podżeganie do wojny ich rodaków z ludu Kalendżin. Po raz drugi na rozprawie Ruto stawił się we wrześniu 2013. Kenijski wiceprezydent zarzuty określił mianem "steku kłamstw i intryg". Poprosił także, by nie musiał uczestniczyć w dalszych rozprawach, gdyż utrudni mu to pełnienie obowiązków wiceprezydenta. W listopadzie 2013 podobny proces czeka samego prezydenta Kenii - Uhuru Kenyattę[10].

William Ruto od 1991 jest żonaty z Rachel Chebet, z zawodu nauczycielką, ma sześcioro dzieci[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 William Kipchirchir Samoei arap Ruto (ang.). africa-confidential.com. [dostęp 2010-08-08].
  2. Kibaki names Raila PM in new Cabinet (ang.). sierraherald.com, 13 kwietnia 2010. [dostęp 2010-08-08].
  3. Kenya's cabinet reshuffled (ang.). IOL, 21 kwietnia 2010. [dostęp 2010-08-08].
  4. ICC Republic of Kenya (ang.). International Criminal Court. [dostęp 9 marca 2013].
  5. Summary of decision in the two Kenya cases (ang.). icc-cpi.int, 23 stycznia 2012. [dostęp 2013-03-10].
  6. At a glance: Kenya poll violence suspects (ang.). BBC News, 23 stycznia 2012. [dostęp 2013-03-10].
  7. William Ruto, accused by ICC, sacked as Kenyan minister (ang.). BBC News, 24 sierpnia 2011. [dostęp 2013-03-10].
  8. Uhuru Kenyatta and William Ruto confirm Kenyan alliance (ang.). BBC News, 3 grudnia 2012. [dostęp 2013-03-10].
  9. Kenya election: Uhuru Kenyatta wins presidency (ang.). BBC. [dostęp 9 marca 2013].
  10. Kenyan vice president pleads innocent at ICC (ang.). Al Dżazira. [dostęp 11 września 2013].