Nairobi
| Nairobi | |||
Centrum Nairobi |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Prowincja (do 2015) | Nairobi | ||
| Burmistrz | George Aladwa | ||
| Powierzchnia | 696 km² | ||
| Wysokość | 1 661 m n.p.m. | ||
| Populacja (2012) • liczba ludności • gęstość |
3 476 632 4994 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 020 | ||
| Strona internetowa | |||
Nairobi – miasto i prowincja w Afryce, stolica Kenii, położone w centrum kraju na wysokości 1700 m n.p.m. u podnóża gór Aberdare i źródeł rzeki Athi. Jedno z największych miast Afryki Wschodniej. Główne gałęzie przemysłu to spożywczy, włókienniczy, chemiczny, drzewny i papierniczy. Ważny węzeł drogowy, ma połączenie kolejowe z Mombasą i Kampalą w Ugandzie.
Założone w 1899 roku przez Brytyjczyków na terenach Masajów w trakcie budowy linii kolejowej z Ugandy do Mombasy. W roku 1905 stało się stolicą brytyjskiego Protektoratu Afryki Wschodniej, a w roku 1963 niepodległej Kenii. Jest siedzibą szeregu wyższych uczelni, m.in. Uniwersytetu Strathmore.
W pobliżu miasta znajduje się port lotniczy Jomo Kenyatta International Airport.
Miasto jest jedną z czterech głównych siedzib ONZ na świecie (pozostałe to Nowy Jork, Genewa i Wiedeń), jedyną w kraju rozwijającym się. Gości Sekretariaty Programów Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska (UNEP) i ds. Osiedli Ludzkich (UN-Habitat).
Spis treści |
Turystyka [edytuj]
W Nairobi mieści się Muzeum Narodowe Kenii z wartościową ekspozycją początków rodzaju ludzkiego.
Niedaleko miasta znajduje się Park Narodowy Nairobi.
Transport [edytuj]
Komunikacja miejska [edytuj]
Komunikacja miejska pojawiła się w Nairobi w 1937 wówczas powstało przedsiębiorstwo Kenya Bus Service KBS. W ostatnich latach działalności tej firmy nie była ona w stanie zapewnić obsługi ciągle rozrastającemu się miastu, zarówno pod względem liczby mieszkańców jak i terytorium. Z tego powodu stały się bardzo popularne przewozy mikrobusami, zwanymi matatu. Matatu przejęły komunikację co spowodowało iż w 1998 KBS mając zaledwie 30% udziału w rynku przewozów miejskich padło[1].
Miasta partnerskie [edytuj]
Przypisy
- ↑ Simon Wainaina. Komunikacja zbiorowa w Kenii. „Transport miejski”. 1/2000, s. 2-8. Kraków: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej.