Wojciech Gerson
| Wojciech Gerson | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 lipca 1831 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 25 lutego 1901 Warszawa |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | malarstwo |
| Styl | realizm |
Wojciech Gerson (ur. 1 lipca 1831 w Warszawie, zm. 25 lutego 1901 tamże) – polski malarz, pejzażysta, przedstawiciel realizmu, historyk sztuki, pedagog.
Spis treści |
Młodość [edytuj]
Uczeń warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, kształcił się w Petersburgu, od 1856 u Leona Cognieta w Paryżu, w 1858 osiedlił się w Warszawie.
Uczniowie [edytuj]
Współzałożyciel w 1860 Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Profesor w warszawskiej Klasie Rysunkowej (1872-1896). W tym czasie też zaczął pisywać krytyki do warszawskich czasopism, napisał biografię zmarłego 1868 malarza Józefa Simmlera, wydał podręcznik anatomii dla artystów, przetłumaczył na język polski Leonarda da Vinci: „Trattato della Pittura”. Kształciło się u niego wielu przyszłych wybitnych artystów, m.in. Józef Chełmoński, Leon Wyczółkowski, Władysław Podkowiński, Józef Pankiewicz, Ludomir Benedyktowicz, Wacław Chodkowski, Eligiusz Niewiadomski, Alfred Wierusz-Kowalski.
Główne dzieła [edytuj]
Ważniejsze prace wydał w litografiach: Widoki Warszawy, Ubiory ludu polskiego. Ilustruje dzieła historyczne, jak: „Hetmani polscy” i i. Pierwszy wielki obraz historyczny wystawił w Paryżu, (Margrabia Gero i Słowianie, ob. w Muzeum Narodowym w Krakowie). Następują liczne obrazy z historii Polski (Kopernik w Rzymie, wykładający swój system, Zamordowanie Przemysława i i.) Bardziej oryginalne są jego dekoracje w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa i w sali Zakładu Kredytowego w Warszawie, jak i krajobrazy tatrzańskie.
Gerson zajmował się także architekturą i krytyką sztuki. W swojej sztuce koncentrował się na tematach patriotycznych, sielankowych i pejzażach górskich. Przetłumaczył na język polski Rozprawę o malarstwie Leonarda da Vinci.
Aktywny działacz parafii ewangelicko-augsburskiej Świętej Trójcy w Warszawie. W latach 1898-1901 Prezes Kolegium Kościelnego.
Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie przy ulicy Młynarskiej.
Potomkowie [edytuj]
Jego córka Maria Gerson-Dąbrowska była pisarką i malarką polską, żoną Ignacego Dąbrowskiego, polskiego powieściopisarza.
Prawnukiem Gersona był Michał Witwicki, architekt i konserwator zabytków.
Bibliografia [edytuj]
- Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)
- Armand Vetulani: Wojciech Gerson. Wiedza Powszechna, Warszawa 1952.