Wojciech Gerson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Gerson
Wojciech Gerson.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1831
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 lutego 1901
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl realizm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wojciech Gerson (ur. 1 lipca 1831 w Warszawie, zm. 25 lutego 1901 tamże) – polski malarz, pejzażysta, przedstawiciel realizmu, historyk sztuki, pedagog.

Jedna z bajek Stanisława Jachowicza pt. "Pasterz i Wilk" ze zbioru bajek wydanego w 1860 roku w Warszawie ilustrowanych przez Wojciecha Gersona.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Uczeń warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, kształcił się w Petersburgu, od 1856 u Leona Cognieta w Paryżu, w 1858 osiedlił się w Warszawie.

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Współzałożyciel w 1860 Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Profesor w warszawskiej Klasie Rysunkowej (1872-1896). W tym czasie też zaczął pisywać krytyki do warszawskich czasopism, napisał biografię zmarłego 1868 malarza Józefa Simmlera, wydał podręcznik anatomii dla artystów, przetłumaczył na język polski Leonarda da Vinci: „Trattato della Pittura”. Kształciło się u niego wielu przyszłych wybitnych artystów, m.in. Józef Chełmoński, Leon Wyczółkowski, Władysław Podkowiński, Józef Pankiewicz, Ludomir Benedyktowicz, Wacław Chodkowski, Eligiusz Niewiadomski, Alfred Wierusz-Kowalski.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze prace wydał w litografiach: Widoki Warszawy, Ubiory ludu polskiego. Ilustruje dzieła historyczne, jak: „Hetmani polscy” i i. Pierwszy wielki obraz historyczny wystawił w Paryżu, (Margrabia Gero i Słowianie, ob. w Muzeum Narodowym w Krakowie). Następują liczne obrazy z historii Polski (Kopernik w Rzymie, wykładający swój system, Zamordowanie Przemysława i i.) Bardziej oryginalne są jego dekoracje w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa i w sali Zakładu Kredytowego w Warszawie, jak i krajobrazy tatrzańskie.

Gerson zajmował się także architekturą i krytyką sztuki. W swojej sztuce koncentrował się na tematach patriotycznych, sielankowych i pejzażach górskich. Przetłumaczył na język polski Rozprawę o malarstwie Leonarda da Vinci.

Aktywny działacz parafii ewangelicko-augsburskiej Świętej Trójcy w Warszawie. W latach 1898-1901 Prezes Kolegium Kościelnego.

Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie przy ulicy Młynarskiej.

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Jego córka Maria Gerson-Dąbrowska była pisarką i malarką, żoną powieściopisarza Ignacego Dąbrowskiego. Prawnukiem Gersona był Michał Witwicki, architekt i konserwator zabytków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)
  • Armand Vetulani: Wojciech Gerson. Wiedza Powszechna, Warszawa 1952.