Wyższa Oficerska Szkoła Radiotechniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyższa Oficerska Szkoła Radiotechniczna
Data założenia 1969
Data likwidacji 1 września 1994
Typ uczelni wojskowa
Patron uczelni Sylwester Bartosik
Państwo  Polska
Adres ul. Podchorążych 1
58-500 Jelenia Góra
Położenie na mapie Jeleniej Góry
Mapa lokalizacyjna Jeleniej Góry
Education - Grad Hat.svg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Education - Grad Hat.svg
Ziemia 50°55′02,25″N 15°44′00,23″E/50,917292 15,733397

Wyższa Oficerska Szkoła Radiotechniczna im. kpt. Sylwestra Bartosika (WOSR) – szkoła Sił Zbrojnych PRL kształcąca kandydatów na oficerów wojsk radiotechnicznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzona została w 1969 w oparciu o Oficerską Szkołę Radiotechniczną w Jeleniej Górze[1]. W 1972 szkołę podporządkowano dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Dwa lata później w ramach WOSR utworzono Szkołę Oficerów Rezerwy, którą w 1981 zastąpiła Szkoła Podchorążych Rezerwy.

W 1977 uruchomiono dwuletnie studia inżynierskie dla absolwentów szkoły chorążych.

W 1987 WOSR zajęła II miejsce we współzawodnictwie wyższych szkół oficerskich. W 1991 zapoczątkowano w szkole połączone studia z Politechniką Wrocławską na kierunku telekomunikacji.

W 1994 na bazie szkoły powstaje Centrum Szkolenia Radioelektronicznego, które przygotowywało specjalistów w zakresie: radiolokacji, automatyzacji dowodzenia, ubezpieczenia lotów oraz rozpoznania i walki radioelektronicznej.

W 1997 odbyła się ostatnia promocja absolwentów Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej, po czym nastąpiło rozwiązanie szkoły. Centrum Szkolenia Radioelektronicznego rozformowano w 2004.

Kierunki kształcenia[edytuj | edytuj kod]

Szkoła kształciła oficerów dowódców pododdziałów wojsk radiotechnicznych na poziomie studiów inżynierskich w specjalności. Podchorążowie kończyli kurs samochodowy i uzyskiwali prawo jazdy kategorii "B"[2]. W szkole chorążych przygotowywano średni personel techniczny.

Struktura WOSR (1985)[edytuj | edytuj kod]

  • Komenda i sztab
  • Wydział Ogólny
  • Wydział Techniczny
  • Odział Kształcenia
  • Wydział Naukowy
  • Biblioteka Naukowa
  • Jednostki dydaktyczne
    • Katedra Elektroniki
    • Katedra Nauk Humanistycznych
    • Katedra Taktyki Rodzajów Wojsk
    • Katedra Zautomatyzowanych Systemów Dowodzenia
    • Zakład Przedmiotów Ogólnokształcących
    • Zakład Podstaw Radiolokacji
    • Zakład Sprzętu
    • Zakład Informatyki
    • Zakład Dydaktyki Wojskowej
    • Zakład Szkolenia Fizycznego
    • Studium Języków Obcych
  • Batalion szkolny
  • Szkoła Chorążych Wojsk Radiotechnicznych
  • Szkoła Podchorążych Rezerwy
  • Pododdziały zabezpieczenia

Komendanci[edytuj | edytuj kod]

  • płk dr Wacław Kazimierski (1954-1972)
  • gen bryg. pil. dr Julian Paździor (1972-1981)
  • gen. bryg. dr inż. Tadeusz Jemioło (1981-1985)
  • płk dypl. Edward Redwanz (1985-1987)
  • płk dr inż. Józef Piekarczyk (1987-1991)
  • gen bryg. dr inż. Bronisław Peikert (1991-1997)

Przypisy

  1. Józef Urbanowicz [red.]: Mała encyklopedia wojskowa. Tom 3. s. 579.
  2. Bolesław Jagielski: Droga do gwiazdek. s. 174.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Jagielski: Droga do gwiazdek. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07386-4.
  • Stachula Adolf, Smoliński Tadeusz, Wyższa Oficerska Szkoła Radiotechniczna. Zarys dziejów 1952-1982, Wyd WOSR, Jelenia Góra 1982
  • Józef Urbanowicz [red.]: Mała encyklopedia wojskowa. Tom 3. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.