Zapaliczka cuchnąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zapaliczka cuchnąca
Ferula assa-foetida - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-061.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj zapaliczka
Gatunek zapaliczka cuchnąca
Nazwa systematyczna
Ferula assa-foetida L.
Sp. pl. 1:248. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Zapaliczka cuchnąca, zakrzewka cuchnąca, asant cuchnący (Ferula assa-foetida) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych. Występuje na piaszczystych i kamienistych pustyniach w północnych rejonach Indii, w Iranie i Afganistanie, niekiedy jest uprawiana w południowej Europie.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina
W górnej części rozłożysta, do 1-1,5 m wysokości i intensywnej, niemiłej woni. Grubość łodygi dochodzi do 8 cm średnicy
Liście
Wielkie, do 1 m długości, wielokrotnie parzystosieczne
Kwiaty
Drobne, zebrane w kuliste żółte, żółtozielone baldachy. Okres kwitnienia przypada na kwiecień–maj
Owoc
W kolorze brązowym, do 3 cm długości, w kształcie jajowato-eliptycznym, owłosiony, rozpadający się na dwie rozłupki
Korzeń
Typu burakowego, gruby i mięsisty, co roku wydaje nową, dość szybko więdnącą rozetę liściową, z której wyrasta łodyga

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina przyprawowa. Do tego celu służy stężała, zbrylona gumożywica (asafetyda). W początkowej fazie jest w kolorze szarożółtym, następnie czerwonobrunatnym. Używana w formie drobno ziarnistej lub jako proszek. Posiada ostry i gorzkawy smak. W swym zapachu trochę podobny do zapachu czosnku.

Zbiór[edytuj | edytuj kod]

Gumożywicę (asafetyda) pozyskuje się poprzez nacięcie górnej części korzeni, które nacina się kilka razy w roku. Na wolnym powietrzu wypływający sok mleczny tężeje w bryły, o masie dochodzącej nawet do 1 kg.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rośliny przyprawowe, PWRiL W-wa, 1983, ISBN 83-09-00456-7
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.