Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego

Z Wikipedii

Urszulanki szare
Pełna nazwa	Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego
Nazwa łacińska	Congregatio Sororum Ursulinarum a Sacro Corde Iesu Agonizantis
Kościół	Kościół katolicki
Założyciel	św. Urszula Ledóchowska
Data założenia	1920
Rok zatwierdzenia	1930
witryna zakonu

Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, zwanych też urszulankami szarymi, zostało założone przez św. Urszulę Ledóchowską. Zgromadzenie odwołuje się do patronatu św. Urszuli, dziewicy i męczennicy z IV wieku na zasadach sformułowanych przez św. Anielę Merici, założycielkę Towarzystwa św. Urszuli powołanego w XVI wieku.

Zgromadzenie powstało w 1920 roku i zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1930 roku. Od momentu swego powstania Zgromadzenie organizowało przedszkola, szkoły, domy dziecka, internaty dla młodzieży szkół średnich, domy akademickie. Urszulanki prowadziły także kursy zawodowe dla dziewcząt, świetlice i czytelnie dla dzieci i młodzieży. Aktywnie podejmowano także katechizację w szkołach państwowych oraz kształcenie przyszłych katechetek i nauczycielek.

Pod kierownictwem św. Urszuli Ledóchowskiej w latach 20. powstały domy Zgromadzenia w Sieradzu, Wilnie, Czarnym Borze oraz na Wołyniu i Polesiu. Już w 1928 roku uruchomiono placówkę w Rzymie (zajmującą się młodzieżą akademicką oraz ubogimi), która stała się zalążkiem przyszłego domu generalnego Zgromadzenia. Pomimo strat wojennych Zgromadzenia, Urszulanki szare podjęły nowe inicjatywy nawiązujące do ich tradycji. W Polsce Zgromadzenie podjęło się katechizacji, pracy w instytucjach kościelnych i uczelniach katolickich (KUL, ATK), oraz pracy formacyjnej z młodzieżą. Pozbawione nieruchomości, które były podstawą niezależnego bytu Zgromadzenia przed drugą wojna światową, Urszulanki poświęciły się pracy misyjnej

W 1965 roku otworzono placówkę w Kanadzie przy polskiej parafii w Windsor (Ontario), jednocześnie prowadząc nauczanie w lokalnych szkołach i organizując przedszkole. W 1969 roku Zgromadzenie podjęło pracę w Argentynie, w 1971 w Brazylii, w 1976 w Finlandii, w 1980 w Niemczech, w 1988 na Ukrainie, w 1990 w Tanzanii, a w 1995 na Białorusi.

Obecnie Zgromadzenie liczy około 950 sióstr 11 narodowości w prawie 100 placówkach.