Misja (religia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Działalność misyjna – działalność przedstawicieli danej religii w celu rozpowszechnienia swoich wierzeń, bądź placówka prowadząca taką działalność[1].

Chrześcijaństwo[edytuj | edytuj kod]

Jednym z głównych zadań chrześcijaństwa od jego początków była działalność misyjna (por. Mt 28:19: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody”[2]). Listy Apostolskie Nowego Testamentu są pochodną działalności misyjnej pierwszych chrześcijan. W ciągu wieków misjonarze chrześcijańscy docierali do najdalszych zakątków Ziemi a ich dokumentacja stanowi cenne, nieraz jedyne źródło poznania dawnych kultur i cywilizacji. Misjonarze byli często orędownikami ludów tubylczych przed zakusami kolonialnych potęg[3] (co zainspirowało m.in. znany film Rolanda Joffé „Misja”). Przykładem wpływów działalności misjonarzy jezuickich są m.in. rozpowszechnienie chininy[4], czy stworzenie współczesnego alfabetu języka wietnamskiego[5].

W czasach nowożytnych działalność misjonarzy prawosławnych po podboju Bizancjum przez muzułmanów ograniczała się w dużej mierze do posiadłości rosyjskich. Do dziś na Alasce istnieje spora mniejszość autochtoniczna wyznająca chrześcijaństwo prawosławne[6].

Chrześcijaństwo orientalne prowadziło działalność misyjną na szeroką skalę w Azji, docierając nawet do Chin. Wraz z przejściem Mongołów na islam ten odłam chrześcijaństwa zniknął jednak niemal z całego kontynentu (z wyjątkiem niewielkich mniejszości na Bliskim Wschodzie, Iranie i Indiach)[7].

Działalność misyjna protestantów do XVIII wieku była bardzo ograniczona. Dopiero powołanie Baptystycznego Towarzystwa Misyjnego w 1792 r. i Londyńskiego Towarzystwa Misyjnego w 1795 r. rozpoczęło szerszą działalność misyjną protestantów wśród ludów innych kontynentów pochodzenia nieeuropejskiego[8].

Działalność misyjna wiązała się i do dziś się wiąże z wprowadzaniem zdobyczy cywilizacyjnych oraz zatraceniem rodzimych wierzeń etnicznych. Współcześnie jest to przez etnologów uznawane za niepowetowaną stratę, gdyż misjonarze zazwyczaj docierają wcześniej do nowo odkrytych, coraz mniej licznych, kultur pierwotnych, niż ekspedycje placówek naukowych, dysponującymi zazwyczaj ograniczonymi środkami (głównie finansowymi) na tego rodzaju badania. Z drugiej jednak strony misjonarze oprócz orędzia chrześcijańskiego przynoszą ze sobą pomoc medyczną i ekonomiczną. Misyjne punkty medyczne w krajach Trzeciego Świata są często jedynym sposobem na zapewnienie podstawowej opieki medycznej dla ludności lokalnej. Misjonarze prowadzą też szkoły oraz podejmują działania, umożliwiające podjęcie studiów wyższych przez młodzież.

Działalność misyjną prowadzą także przedstawiciele mniejszych wyznań. Szczególnie znani są Świadkowie Jehowy[9] i mormoni.

Islam[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak chrześcijaństwo islam jest religią misyjną (określaną jako Da'wah). Szczyt aktywności misjonarskiej muzułmanów przypadł przede wszystkim w czasach podbojów imperium kalifów. W porównaniu do chrześcijaństwa jednak była ona zawsze mniej znacząca i ukierunkowana politycznie[10].

Buddyzm[edytuj | edytuj kod]

Trzecią światową religią prowadzącą aktywność misjonarską jest buddyzm. Propagowanie nauk buddyjskich rozpoczęto jeszcze za życia Siddharthy Gotamy. Działalność misyjna doprowadziła do spopularyzowania nauk buddyzmu w Azji Wschodniej. Od XX wieku obserwuje się zwiększoną działalność misyjną w pozostałej części świata, szczególnie wysoko rozwiniętego Zachodu[11].

Hinduizm[edytuj | edytuj kod]

Działalność misyjną prowadzą także przedstawiciele Hare Kryszna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy