Zofia Bystrzycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Zofia Bystrzycka (ur. 11 grudnia 1922 w Przemyślu, zm. 4 stycznia 2011 w Poznaniu) - polska powieściopisarka, korespondentka wojenna.

Wywodzi się z rodziny o ambicjach literacko-naukowych, córka inżyniera architekta - wiceprezydenta Przemyśla, siostra Przemysława Bystrzyckiego. 13 kwietnia 1940 r., dwa dni po aresztowaniu ojca przez NKWD, została przesiedlona wraz z rodziną w głąb ZSRR do Kazachstanu. Od roku 1943 w I Armii Wojska Polskiego (batalion fizylierek). Była w tym czasie była korespondentką wojenną. Następnie trafiła do Wyższej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Moskwie. Wykształcenie uzupełniła w paryskiej Szkole Filmowej już jako żona Jerzego Putramenta, w czasie gdy był on ambasadorem PRL w Paryżu (1947-1950).

Po wojnie była związana z polską prasą kobiecą (przede wszystkim ze "Zwierciadłem"). Uprawiała początkowo dziennikarstwo i satyrę, około 1956 roku zajęła się prozą. Jej twórczość to ogólnie felietony (bliskie satyrze), powieści obyczajowo-psychologiczne (mające największe znaczenie), a także humoreski.

W roku 1977 za powieść psychologiczną Kontuzja otrzymała nagrodę I stopnia od Ministerstwa Kultury i Sztuki.

Muzeum Historii Miasta Przemyśla znajduje się w kamienicy, która została w roku 1919 kupiona przez dziadka Zofii Bystrzyckiej, i była do lat 50. XX w. własnością rodziny Bystrzyckich.

[edytuj] Publikacje

  • 1953 - Ładne kwiatki
  • 1955 - Inna młodość
  • 1957 - Samotność
  • 1962 - Oni
  • 1969 - Gra bez asów
  • 1960 - Zamknięte oczy
  • 1971 - Kołtunka
  • 1973 - Trójwidzenie
  • 1976 - Kontuzja
  • 1977 - Serce w rozterce
  • 1987 - Opowiadania sentymentalne
  • 1993 - Karnawał w mateczniku
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Zofii Bystrzyckiej
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia