А̨

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Ą – literą alfabetu łacińskiego.
А̨
Ilustracja
Grafem
Majuskuła А̨
Minuskuła а̨
Informacje
Podstawowe pismo cyrylica
Pochodzenie
Oparty na grafemie А
Znak diakrytyczny ogonek
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

А̨, а̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana dawniej w cyrylickich wariantach alfabetów litewskiego[1] i polskiego. Powstała poprzez połączenie litery А ze znakiem diakrytycznym ogonek.

А̨ w cyrylicy polskiej[edytuj | edytuj kod]

Litera А̨ została wymieniona w cyrylickim alfabecie polskim umieszczonym w książce „Элемэнтар̌ъ для дзеци вейскихъ” (Elementarz dla dzieci wiejskich), wydanej w 1865 r.[2] Jest również wzmiankowana w wydanym rok później zbiorze reguł gramatycznych pt. „Грамматыка е̨зыка польскего” (Gramatyka języka polskiego)[3].

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Forma Wygląd Części składowe Kodowanie
majuskuła А̨ U+0410
А
U+0328
◌̨
U+0410
U+0328
minuskuła а̨ U+0430
а
U+0328
◌̨
U+0430
U+0328

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Ą – litera alfabetu łacińskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Subačius Giedrius. The letter <Ј>and Lithuanian Cyrillic script: two language planning strategies in the late nineteenth century. „Journal of Baltic Studies”. 39 (1), s. 73–82, marzec 2008. 
  2. Элемэнтар̌ъ для дзеци вейскихъ. С. Петербургъ: 1865. (pol.)
  3. Грамматыка е̨зыка польскего. Варшава: 1866. (pol.)