Д

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Д
Ilustracja
Grafem
Majuskuła Д
Minuskuła д
Informacje
Podstawowe pismo cyrylica
Pochodzenie
Oparty na grafemie Δ δ
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Д, Дд (de) – litera alfabetu cyrylickiego oznaczająca spółgłoskę [d]. Powstała wprost z greckiej litery Δ i, zależnie od kroju czcionki, może się do niej mniej lub bardziej zbliżać.

W niektórych pozycjach oznacza spółgłoskę miękką:

W języku rosyjskim może oznaczać głoskę ubezdźwięcznioną [t].

O literę Д oparte są dwu- i trójznaki:

  • ДЗ [ʣ] (najszerzej stosowany w białoruskim i ukraińskim),
  • ДЖ [ʤ], a w pozycji przed І – [ʤʲ] (najszerzej stosowany w ukraińskim),
  • ДЗЬ [ʣʲ] lub [ʥ] (najszerzej stosowany w białoruskim, wymowa zależna od dialektu).

W alfabetach serbskim i macedońskim dwuznaki ДЗ i ДЖ zostały zastąpione literami Ѕ i Џ.

W wariancie kursywnym i pisanym mała litera Д może mieć formę łacińskiego małego g, zaś duża – łacińskiego dużego D.

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Litera Д д
Nazwa w Unikodzie CYRILLIC CAPITAL LETTER DE CYRILLIC SMALL LETTER DE
Kodowanie dziesiętnie szesnastkowo dziesiętnie szesnastkowo
Unikod 1044 U+0414 1076 U+0434
UTF-8 208 148 D0 94 208 180 D0 B4
Odwołania znakowe SGML Д Д д д
Źródło[1][2]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cyrillic Capital Letter De. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-05].
  2. Cyrillic Small Letter De. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-05].