Aaron Lennon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aaron Lennon
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Aaron Justin Lennon
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1987
Leeds
Wzrost 165 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Burnley F.C.
Numer w klubie 25
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2005 Leeds United 38 (1)
2005–2015 Tottenham Hotspur 266 (26)
2015 Everton F.C. (wyp.) 14 (2)
2015–2018 Everton F.C. 51 (5)
2018–2020 Burnley F.C. 46 (1)
2020- Kayserispor 11 (0)
W sumie: 426 (35)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2005–2008  Anglia U-21 5 (0)
2006–2013  Anglia 21 (0)
W sumie: 26 (0)
  1. Aktualne na: 13 sierpnia 2020.

Aaron Justin Lennon (ur. 16 kwietnia 1987 w Leeds) – angielski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Burnley F.C..

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Leeds United[edytuj | edytuj kod]

Jako prawy skrzydłowy Lennon rozpoczynał karierę w Leeds United, w którego barwach został najmłodszym piłkarzem w Premier League: w sierpniu 2003 roku w wieku 16 lat i 129 dni wszedł z ławki rezerwowych na White Hart Lane w meczu przeciwko Tottenhamowi Hotspur[1], przegranym 1-2. Od długiego czasu był członkiem Akademii Leeds United, zanim udało mu się przebić do pierwszego składu. W 2001 roku ustanowił rekord podpisując umowę sponsorską na obuwie sportowe z firmą Adidas mając 14 lat, stając się tym samym najmłodszym zawodnikiem z taką to umową (obecnie jest związany z firmą Nike). Lennon strzelił swoją jedyną bramkę dla Leeds w wygranym 3-2 pojedynku z Sunderlandem, rozegranym 26 grudnia 2004 roku. Jego starszy brat, Tony, także pobierał nauki w Akademii Leeds, jednak nigdy nie udało mu się zagrać w pierwszej drużynie.

Tottenham Hotspur[edytuj | edytuj kod]

W chwili kiedy Leeds przeżywało trudności finansowe, został sprzedany do Tottenhamu Hotspur za kwotę odstępnego w wysokości miliona funtów w czerwcu 2005 roku. Jego debiut nastąpił w sierpniu, w porażce z Chelsea FC. 18 marca 2006 roku Lennon zdobył swoją pierwszą bramkę w Premier League w zwycięskim 2-0 meczu z Birmingham City na arenie St Andrews. Został nominowany przez zawodników z ligi do tytułu PFA Young Player of the Year w sezonie 2005-06. Nagroda ta powędrowała ostatecznie do Wayne’a Rooneya z Manchesteru United. 28 marca 2006 roku przedłużył swój kontrakt z klubem do 2010 roku.

W sezonie 2006-07 ponownie miał szansę uzyskać nagrodę Young Player of the Year, jednak i tym razem mu się nie udało. Zajął trzecie miejsce, za tryumfującym Cristiano Ronaldo z Manchesteru United i Ceskiem Fàbregasem z Arsenalu. 8 stycznia 2007 roku podpisał nowy 5,5-letni kontrakt ze swoim klubem, gwarantujący mu zarobi w wysokości 20 000 funtów za tydzień. Kontrakt wygasa w 2012 roku.

W sezonie 2007-08 zajął ze swoim zespołem 11 miejsce w lidze angielskiej oraz odpadł w ćwierćfinale Pucharu UEFA.

Everton[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec zimowego okienka transferowego sezonu 2014-15 został wypożyczony do Evertonu z powodu małej liczby występów na White Hart Lane. Podczas rundy jesiennej rozegrał jedynie dziewięć meczów[2]. W zespole z Liverpoolu mógł liczyć na częstszą grę i na wiosnę 2015 roku wystąpił w 14 meczach, zdobywając przy tym dwie bramki oraz notując jedną asystę[3]. Mimo iż z wraz z zakończeniem sezonu 2014/2015 wypożyczenie Lennona dobiegło końca, trener „Kogutów” Mauricio Pochettino nie zgłosił zawodnika do następnych rozgrywek ligowych. W związku z zaistniałą sytuacją z opcji pierwokupu skorzystali działacze drużyny Evertonu i zakupili piłkarza za 4,5 miliona funtów[4].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Lennon został powołany do reprezentacji U-21 Anglii po raz pierwszy w październiku 2005 roku. 8 maja 2006 został wybrany do składu reprezentacji Anglii na Mistrzostwach Świata 2006.

Został wybrany zawodnikiem meczu w spotkaniu Anglii B z Białorusią 25 maja 2006 roku, rozegranym na Madejski Stadium w Reading, Berkshire. Było to spotkanie przygotowujące Anglików do Mistrzostw Świata 2006, które przegrali 1-2. 2 czerwca zaliczył swój pełny debiut, kiedy wszedł na boisko z ławki rezerwowych w drugiej połowie meczu przeciwko Jamajce, wygranym 6-0.

Ponownie jako rezerwowy pojawił się w drugim spotkaniu grupowym Mistrzostw Świata 2006 (jego pierwszy występ na Mistrzostwach Świata) przeciwko Trynidadowi i Tobago. Anglia strzeliła dwie bramki po jego oraz Wayne’a Rooneya pojawieniu się na boisku, wygrywając mecz 2-0. Pojawiły się pewne sugestie ze strony fanów, żeby Lennon zajął miejsce Davida Beckhama po prawej stronie pomocy[5]. Lennon zagrał w ćwierćfinale z Portugalią, zmieniając kontuzjowanego Davida Beckhama. Następnie Lennon sam został zmieniony przez Jamiego Carraghera przed serią rzutów karnych, którą Anglia przegrała, zaś Carragher przestrzelił swój strzał.

Lennon także pojawił się w roli rezerwowego w meczu kwalifikacyjnym do Mistrzostw Europy 2008 przeciwko Andorze i natychmiast zaznaczył swoją obecność poprzez asystę przy drugiej bramce Petera Croucha przy swoim pierwszym kontakcie z piłką.

Lennon zaliczył swój debiut w pierwszym składzie w meczu eliminacyjnym do Mistrzostw Europy 2008 przeciwko Izraelowi rozegranym 24 marca 2007 roku.

Sukcesy sportowe[edytuj | edytuj kod]

Tottenham Hotspur

  • Carling Cup 2007-08

Występy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Występy klubowe
Klub Sezon Liga Puchary krajowe Puchary europejskie Suma
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Burnley 2018-19 16 1 0 0 6 0 22 1
2017-18 14 0 0 0 0 0 14 0
Suma w klubie 29 1 0 6 0 0 36 1
Everton 2017-18 15 0 2 0 1 0 18 0
2016-17 11 0 2 1 0 0 13 1
2015-16 25 5 4 1 0 0 28 6
2014-15 14 2 0 0 0 0 14 2
Suma w klubie 65 7 8 2 1 0 73 9
Tottenham Hotspur 2014-15 9 0 0 0 3 0 12 0
2013-14 27 1 0 0 4 0 31 1
2012-13 34 4 1 0 11 0 46 4
2011-12 23 3 5 0 4 1 32 4
2010-11 34 3 2 0 10 0 46 3
2009-10 22 3 2 0 - - 32 3
2008-09 35 5 6 0 6 0 47 5
2007-08 29 2 9 1 9 0 47 3
2006-07 26 3 9 1 8 1 43 5
2005-06 27 2 2 0 - - 29 2
Suma w klubie 268 26 36 2 55 2 367 30
Leeds United 2004-05 27 1 2 0 - - 29 1
2003-04 12 0 3 0 - - 15 0
Suma w klubie 39 1 5 0 0 0 44 1
Suma w karierze 398 35 49 4 58 2 516 49
Dane aktualne na 17 grudnia 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GFDb – Aaron Lennon.
  2. Oficjalnie: Lennon wypożyczony do Evertonu. premiership.pl. [dostęp 2 lutego 2010].
  3. Aaron Lennon honours, awards & transfer info (ang.). premierleague.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-06)].
  4. Oficjalnie: Lennon w Evertonie. transfery.info. [dostęp 2015-09-01].
  5. Birchall impressed by Lennon (ang.). worldcup.sportinglife.com. [dostęp 21 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]