Ashley Cole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ashley Cole
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1980
Londyn
Wzrost 176 cm[1]
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Derby County
Numer w klubie 26
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1999–2006 Arsenal 156 (8)
2000 Crystal Palace (wyp.) 14 (1)
2006–2014 Chelsea 229 (7)
2014–2016 AS Roma 11 (0)
2016–2018 Los Angeles Galaxy 86 (3)
2019– Derby County 0 (0)
W sumie: 496 (19)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2000  Anglia U-21 4 (1)
2001–2014  Anglia 107 (0)
W sumie: 111 (1)
  1. Aktualne na: 10 lutego 2019.

Ashley Cole (ur. 20 grudnia 1980 w Londynie) – angielski piłkarz grający na pozycji lewego obrońcy w Derby County.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ashley Cole w barwach Chelsea.

Wychowanek Arsenalu, w którego barwach zadebiutował 30 listopada 1999 w meczu Pucharu Ligi Angielskiej z Middlesbrough, zmieniając pod koniec spotkania Raya Parloura. Od 25 lutego do 8 maja 2000 roku wypożyczony był do Crystal Palace, gdzie regularnie występował w podstawowym składzie (rozegrał 14 meczów i strzelił jednego gola – zdobył bramkę w spotkaniu z Blackburn, przyczyniając się do zwycięstwa 2:1).

9 września 2000 roku w meczu z Bradford City strzelił swojego pierwszego gola w Premier League, zapewniając Arsenalowi remis 1:1[2]. 25 października zadebiutował w europejskich pucharach, grając w wygranym 4:2 spotkaniu ze Spartą Praga[3]. W sezonie 2000/2001 zaczął regularnie występować w barwach londyńskiego klubu, zastępując na lewej obronie Brazylijczyka Sylvinho[1].

Wraz z Arsenalem dwukrotnie został mistrzem Anglii (2002, 2004), trzykrotnie zdobył Puchar Anglii (2002, 2003, 2005 – w serii rzutów karnych finałowego meczu z Manchesterem United zdobył gola[4]) oraz dwukrotnie wywalczył Tarczę Wspólnoty (2002, 2004). Ponadto w sezonie 2005/2006 dotarł z londyńskim klubem do finału Ligi Mistrzów – wystąpił w nim przez pełne 90 minut, natomiast jego drużyna przegrała 1:2 z FC Barceloną[5].

31 sierpnia 2006 roku (ostatni dzień letniego okresu transferowego) po długich negocjacjach podpisał pięcioletni kontrakt z Chelsea. Cena transferu wyniosła 5 milionów funtów, do Arsenalu przeszedł także obrońca William Gallas[6]. W nowym zespole zadebiutował 9 września w wygranym 2:1 meczu z Charltonem, natomiast pierwszego gola strzelił 1 marca 2008 w spotkaniu z West Ham United. W Chelsea szybko wywalczył miejsce w pierwszym składzie i stał się podstawowym lewym obrońcą londyńskiego klubu, zastępując na tej pozycji Waynea Bridgea[1].

Wraz z Chelsea został mistrzem Anglii (2010), czterokrotnie zdobył puchar Anglii (2007, 2009, 2010, 2012), raz wywalczył Puchar Ligi Angielskiej (2007) oraz raz sięgnął po Tarczę Wspólnoty (2009). W sezonie 2007/2008 dotarł z londyńskim klubem do finału Ligi Mistrzów (Chelsea przegrała w nim z Manchesterem United) – wystąpił w nim w podstawowym składzie, a w serii rzutów karnych strzelił gola[7]. Cztery lata później (2012) wraz ze swoim zespołem wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym meczu z Bayernem Monachium ponownie zagrał w podstawowym składzie i w serii rzutów karnych zdobył bramkę[8].W 2014 roku Chelsea postanowiła nie przedłużać kontraktu z piłkarzem. 1 lipca 2014 oficjalnie stał się wolnym zawodnikiem.

7 lipca 2014 podpisał kontrakt z włoskim klubem AS Roma.

27 stycznia 2016 roku przeniósł się do amerykańskiego klubu Los Angeles Galaxy.

21 stycznia 2019 dołączył do angielskiego klubu Derby Country

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Cole podczas Euro 2012.

W 1999 roku wraz z reprezentacją Anglii do lat 20 brał udział w mistrzostwach świata w Nigerii. W turnieju tym wystąpił przez pełne 90 minut w dwóch meczach, natomiast Anglicy odpadli w fazie grupowej[9]. 31 sierpnia 2000 zadebiutował w kadrze U-21 w spotkaniu z Gruzją. Łącznie rozegrał w niej cztery spotkania i strzelił jednego gola[10].

28 marca 2001 roku w meczu z Albanią po raz pierwszy zagrał w seniorskiej reprezentacji Anglii[10]. W 2002 wziął udział w mistrzostwach świata w Korei i Japonii, gdzie był podstawowym zawodnikiem kadry narodowej i wraz z nią dotarł do ćwierćfinału[9]. Dwa lata później wystąpił w mistrzostwach Europy w Portugalii – w serii rzutów karnych przegranego ćwierćfinałowego spotkania z gospodarzami turnieju strzelił gola[11]. Ponadto został wybrany do drużyny gwiazd mistrzostw[12].

Uczestniczył również w mistrzostwach świata w 2006 i 2010 roku. W turnieju w Niemczech (2006) rozegrał pięć spotkań, a wraz z reprezentacją dotarł ponownie do ćwierćfinału. Cztery lata później w Republice Południowej Afryki wystąpił w czterech spotkaniach[9]. W 2012 roku był podstawowym zawodnikiem kadry w mistrzostwach Europy w Polsce i na Ukrainie – zagrał w czterech pojedynkach, w tym w ćwierćfinałowym z Włochami (0:0, k. 2:4), w którego serii rzutów karnych nie strzelił gola (Gianluigi Buffon obronił)[13].

Reprezentacyjną karierę zakończył w 2014 roku[14].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2006 15 lipca poślubił brytyjską piosenkarkę Cheryl Cole. Z powodu zdrad Cheryl otrzymała rozwód, który odbył się 3 września 2010 roku.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 11 listopada 2016 roku[15]

Klub Sezon Liga Puchar Kraju Puchar Ligi Rozgrywki Kontynentalne[16] Inne[17] Razem
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Arsenal 1999/00 1 0 0 0 1 0 0 0 0 0 2 0
Crystal Palace (wyp.) 1999/00 14 1 0 0 0 0 0 0 0 0 14 1
Arsenal 2000/01 17 3 6 0 1 0 9 0 0 0 33 3
2001/02 29 2 4 0 0 0 7 0 0 0 40 2
2002/03 31 1 3 0 0 0 9 0 1 0 44 1
2003/04 32 0 4 0 1 0 9 1 1 0 47 1
2004/05 35 2 3 0 0 0 8 0 1 0 47 2
2005/06 11 0 0 0 0 0 3 0 1 0 15 0
Razem 156 8 20 0 3 0 45 1 4 0 228 10
Chelsea 2006/07 23 0 5 0 3 0 9 0 0 0 40 0
2007/08 27 1 1 0 2 0 10 0 1 0 41 1
2008/09 34 1 7 0 0 0 8 0 0 0 49 1
2009/10 27 4 2 0 1 0 4 0 1 0 35 4
2010/11 38 0 2 0 0 0 7 0 1 0 48 0
2011/12 32 0 4 0 0 0 12 0 0 0 48 0
2012/13 31 1 5 0 3 0 7 0 5 0 52 1
2013/14 17 0 2 0 1 0 5 0 1 0 26 0
Razem 229 7 28 0 10 0 63 0 5 0 339 7
AS Roma 2014/15 11 0 2 0 - - 3 0 - - 16 0
2015/16 0 0 0 0 - - 0 0 - - 0 0
Razem 11 0 2 0 - - 3 0 - - 16 0
Los Angeles Galaxy 2016 26 1 - - - - 1 0 3 0 30 1
Łącznie w karierze 436 17 50 0 13 0 112 1 13 0 624 18

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ashley Cole (ang.). chelseafc.com. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  2. Bradford and Arsenal share points (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  3. Arsenal on cruise control (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  4. Arsenal 0-0 Man Utd (aet) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  5. Barcelona 2-1 Arsenal (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  6. Blues beat deadline to sign Cole (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  7. United strike gold in shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  8. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  9. a b c Ashley COLE (ang.). fifa.com. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  10. a b Ashley Cole (ang.). thefa.com. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  11. Hosts hold their nerve (ang.). uefa.com. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  12. Zagorakis named top player (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  13. England 0-0 Italy (2-4 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 16 sierpnia 2012].
  14. PAP: Ashley Cole już nie zagra dla Anglii (pol.). Polskie Radio. [dostęp 12 maja 2014].
  15. Ashley Cole (ang.). soccerbase.com. [dostęp 31 sierpnia 2011].
  16. Uwzględniono Ligę Mistrzów UEFA 109 (1), Ligę Europy UEFA 2 (0), Ligę Mistrzów CONCACAF 1 (0).
  17. Uwzględniono Tarczę Wspólnoty 9 (0), Superpuchar Europy UEFA 2 (0), Klubowe Mistrzostwa Świata 2 (0), MLS Cup Playoffs 3 (0)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ashley Cole w bazie Soccerbase (ang.)