Adidas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adidas AG
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Siedziba Herzogenaurach (Bawaria)
Data założenia 18 sierpnia 1949
Forma prawna spółka akcyjna (Aktiengesellschaft)
Zatrudnienie 31 344 (2007)
Dane finansowe
Przychody 10,299 miliardów EUR (2007)
brak współrzędnych
Strona internetowa
Adidas-factory-outlet-Herzogenaurach.jpg

Adidas AG – niemieckie przedsiębiorstwo produkujące obuwie i odzież sportową, założone w 1924 przez braci Adolfa i Rudolfa Dasslerów jako Gebrüder Dassler Schuhfabrik.

Nazwa pochodzi od zdrobnienia imienia (Adi) i trzech pierwszych liter nazwiska (Das) założyciela przedsiębiorstwa, Adolfa Dasslera[1]. Jest podzielony na trzy części: Adidas Sport, Adidas Classic, Adidas Style. Znakiem firmy Adidas są trzy paski, które są umieszczane na ich produktach, np. na ramionach strojów piłkarskich. Poza obuwiem i odzieżą przedsiębiorstwo produkuje sprzęt sportowy, np. rękawice i piłki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bracia Dassler produkowali buty dla żołnierzy Wehrmachtu. Z Gebrüder Dassler Schuhfabrik pochodziło obuwie zarówno niemieckiej, jak i amerykańskiej reprezentacji na Letnie Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1936 roku.

W 1948 r. przedsiębiorstwo uległo podziałowi na 2 spółki akcyjne: Adidas AG i Puma AG. Adidas AG została zarejestrowana 18 sierpnia 1949 r. Od 1972 r. jej znakiem firmowym jest koniczynka, symbolizująca ducha igrzysk olimpijskich oraz połączenie 3 kontynentów, często jako samodzielne logo firmy występują również trzy paski. Po zakupie przez spółkę Adidas AG w 1997 r. francuskiej firmy produkującej odzież sportową, Salomon SA, zmieniono nazwę na Adidas-Salomon AG. W 2006 r. Adidas przejął spółkę Reebok. W tym samym roku spółka Salomon SA została sprzedana i w połowie 2006 r. powrócono do nazwy Adidas AG.

Logo firmy (trzy paski) nawiązuje do wzmocnienia buta z trzech wąskich skórzanych pasków.

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwu zarzuca się[kto?] wyzyskiwanie pracowników oraz wykorzystywanie pracy dzieci[2][3]. Jest jednym z przedsiębiorstw z branży tekstylnej opisywanych w raporcie kampanii Play Fair 2008 na temat łamania praw pracowniczych i praw człowieka[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. History (ang.). [dostęp 25 listopada 2009].
  2. Klaus Werner, Hans Weiss: Czarna lista firm. Intrygi światowych koncernów. Stargard Szczeciński: Hidari, 2009, s. 252 i n. ISBN 978-83-61410-00-3.
  3. Partial victory gained by the Bed & Bath workers (ang.). Clean Clothes Campaign, 1 stycznia 2003 r. [dostęp 4 listopada 2009].
  4. Clearing the Hurdles – raport w pliku PDF (ang.). Play Fair 2008. [dostęp 4 listopada 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]