Achacy z Kapadocji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święty
Achacy z Kapadocji
Acacius
męczennik
Ilustracja
Męczeństwo św. Achacego
Data i miejsce urodzenia

w III w.
Kapadocja

Data i miejsce śmierci

ok. 303
Konstantynopol

Czczony przez

Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną

Wspomnienie

8 maja[a]
7 maja[b]
20 maja[c]

Patron

Squillace i Guardavalle, chorych na trąd i epilepsję

Szczególne miejsca kultu

Squillace

Achacy, męczennik konstantynopolitański[1] lub Agacjusz, setnik, ros. Акакий Каппадокиянин, Византийский, Agatus, Akacjusz (ur. ? w Kapadocji, zm. ok. 303 w Konstantynopolu) – męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, żołnierz legionów rzymskich.

Prawdopodobnie był prostym żołnierzem, choć wedle innych przekazów centurionem lub setnikiem[2]. Oskarżony został o wyznawanie wiary chrześcijańskiej i aresztowany w trackim Perinthus. Poddany torturom nie wyrzekł się wiary, następnie przewieziony został do Konstantynopola, gdzie po kolejnych mękach, odcięto mu głowę.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 8 maja.
Cerkiew prawosławna wspomina męczennika Achacego 7/20 maja[d], tj. 20 maja według kalendarza gregoriańskiego[3].

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Jest patronem miasta i diecezji Squillace (obecnie Archidiecezja Catanzaro-Squillace) oraz Guardavalle, chorych na trąd i epilepsję. Jest jednym z tzw. Czternastu Świętych Wspomożycieli[4].

Relikwie świętego znajdują się w kaplicy katedry w Squillace.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Achacy, męczennik konstantynopolitański z IV w.. Deon.pl. [dostęp 2014-03-14].
  2. Istituto Cassiodoro – Squillace: Sant' Agazio (Acacio). [dostęp 2009-06-16]. (wł.).
  3. День Акакия сотника (303). – 7/20 maja, Akacjusza setnika, kalendarium prawosławne (ang. • ros.).
  4. ks. Tarsycjusz Sinka CM: Czternastu świętych wspomożycieli. Święci, którzy pomagają w potrzebie.. Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, 2002, s. 6. ISBN 83-7216-258-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]