Adam Bałabuch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Bałabuch
Biskup tytularny Aurusuliany
Adam Bałabuch
Herb Adam Bałabuch Totus Christi et Mariae
Cały Chrystusa i Maryi
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1961
Ścinawka Średnia
Biskup pomocniczy świdnicki
Okres sprawowania od 2008
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 24 maja 1986
Nominacja biskupia 19 marca 2008
Sakra biskupia 8 maja 2008
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 maja 2008
Miejscowość Świdnica
Miejsce katedra świdnicka
Konsekrator Ignacy Dec
Współkonsekratorzy Marian Gołębiewski
Stefan Regmunt

Adam Bałabuch (ur. 13 kwietnia 1961 w Ścinawce Średniej) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej w latach 2005–2008, biskup pomocniczy świdnicki od 2008.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 13 kwietnia 1961 w Ścinawce Średniej. W latach 1976–1980 kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym w Nowej Rudzie, gdzie w 1980 złożył egzamin dojrzałości. W latach 1980–1986 studiował w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym i na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Uzyskał magisterium z teologii[1]. 24 czerwca 1985 otrzymał święcenia diakonatu przez posługę biskupa pomocniczego wrocławskiego Adama Dyczkowskiego[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 24 maja 1986 w archikatedrze wrocławskiej kardynał Henryk Gulbinowicz, arcybiskup metropolita wrocławski[1][2]. W latach 1987–1991 odbył studia specjalistyczne w zakresie homiletyki w Instytucie Teologii Pastoralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1989 uzyskał stopień licencjata teologii na podstawie pracy Przemówienia i listy ks. Michała Rękasa jako próba kształtowania życia religijnego chorych, zaś w 1991 stopień doktora nauk teologicznych w zakresie teologii pastoralnej na podstawie dysertacji Nauka Jana Pawła II o cierpieniu i jej recepcja w kaznodziejstwie polskim[1].

W latach 1986–1987 pracował jako wikariusz w parafii Matki Bożej Pocieszenia w Oławie. Od 1997 do 2004 był proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Długołęce. W latach 1992–1998 był asystentem kościelnym Ruchu Wiara i Światło. W latach 1993–1997 współorganizował Wrocławskie Dni Duszpasterskie. W latach 1998–2004 był diecezjalnym dyrektorem Unii Apostolskiej Kapłanów Archidiecezji Wrocławskiej. W 2004 został inkardynowany do diecezji świdnickiej. W tym samym roku został wikariuszem generalnym diecezji, a także członkiem rady kapłańskiej, rady duszpasterskiej i kolegium konsultorów. W latach 2004–2005 był dyrektorem Wydziału Duszpasterskiego Świdnickiej Kurii Biskupiej. W 2004 został delegatem Biskupa Świdnickiego ds. Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej i Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu – studia w Świdnicy. Otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości. Został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiackiej Świętego Krzyża we Wrocławiu, a także kanonikiem gremialnym Świdnickiej Kapituły Katedralnej[1].

W 1991 został adiunktem przy katedrze homiletyki na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Prowadził wykłady z teologii słowa Bożego, homiletyki, a także ćwiczenia z homiletyki. W latach 1993–1997 był sekretarzem generalnym, a w latach 1996–1997 dyrektorem administracyjnym wydziału. Pracował także w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, w latach 1991–1992 jako prefekt, zaś w latach 1992–1996 jako ojciec duchowny. Od 1993 do 1997 współredagował „Wrocławski Przegląd Teologiczny” i „Biuletyn Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu”. W latach 2005–2008 sprawował urząd rektora Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej. Od 2004 do 2008 był przewodniczącym kolegium redakcyjnego „Świdnickich Studiów Teologicznych”[1].

19 marca 2008 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji świdnickiej i biskupem tytularnym Aurusuliany[3][4]. Święcenia biskupie otrzymał 8 maja 2008 w katedrze świdnickiej[5]. Udzielił mu ich biskup diecezjalny świdnicki Ignacy Dec w asyście Mariana Gołębiewskiego, arcybiskupa metropolity wrocławskiego, i Stefana Regmunta, biskupa diecezjalnego zielonogórsko-gorzowskiego[2]. Na dewizę biskupią wybrał sentencję „Totus Christi et Mariae” (Cały Chrystusa i Maryi)[1].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został przewodniczącym Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz delegatem ds. Duszpasterstwa Ministrantów[1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g Nota biograficzna Adama Bałabucha na stronie diecezji świdnickiej. diecezja.swidnica.pl. [dostęp 2013-08-20].
  2. a b c Adam Bałabuch (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-20].
  3. Nomina di Ausiliare di Świdnica (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2008-03-19. [dostęp 2013-12-23].
  4. Papież mianował biskupa pomocniczego diecezji świdnickiej (dokumentacja). ekai.pl, 2008-03-19. [dostęp 2013-08-20].
  5. Świdnica: biskup nominat Adam Bałabuch przyjął święcenia biskupie. ekai.pl, 2008-05-08. [dostęp 2013-08-20].

Linki zewnętrzne[edytuj]